kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκεντρωση-διαδηλωση

8 ΜΑΡΤΗ 2026

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΦΟΒΟ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ

Νυχτοκάματο για καλύτερο εισόδημα και περισσότερος χρόνος την ημέρα για τη φροντίδα της οικογένειας, ήταν οι αναγκαστικές επιλογές των 5 δολοφονημένων εργατριών της Βιολάντα. Μια επιχείρηση με όλες τις προδιαγραφές της «ανάπτυξης» και της κερδοφορίας, χωρίς όμως καμία δαπάνη για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας. Αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί: στα Τέμπη, στα γιαπιά του Ελληνικού, σε κάθε επιχείρηση που το κυνήγι του κέρδους είναι πάνω από τη ζωή.

Το βλέπουμε στους υποβιβασμούς γιατρών επειδή αρνούνται να γίνουν ρουφιάνοι αξιολογώντας συναδέλφους τους. Στις διώξεις, συλλήψεις και διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών γιατί απέχουν από την αξιολόγηση. Στις μαζικές απολύσεις όπως των εργατριών της ΤΕΡΝΑ στο Μαντούδι. Στις διαγραφές φοιτητ(ρι)ών παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες ολοκλήρωσης των σπουδών τους. Στις έγκυες που απολύονται.

Το ίδιο έργο συνεχίζεται με 19 γυναικοκτονίες, πάνω από 20.000 καταγγελίες ενδοοικογενειακής βίας και δεκάδες καταγγελίες βιασμών, ψηφιακής και άλλων μορφών βίας κατά των γυναικών και θηλυκοτήτων μέσα στη χρονιά που πέρασε.

Συνεχίζεται και με την έναρξη της στράτευσης των γυναικών αλλά και την επίπληξη του Υπουργού Άμυνας γιατί «δεν έχουμε κουλτούρα να βλέπουμε τα παιδιά μας σε φέρετρα». Με την ενοχοποίηση όσων δεν κάνουμε πολλά παιδιά για τη «πατρίδα». Για ποια πατρίδα άραγε; Της μαζικής μετανάστευσης της νεολαίας μας στο εξωτερικό, της ακρίβειας και της διάλυσης του κράτους πρόνοιας, της καταστολής και της έλλειψης δικαιοσύνης, των κρατικών εγκλημάτων στα σύνορα, στα τρένα, στα εργοστάσια;

Αν αυτό είναι μια δυστοπική πραγματικότητα στη χώρα μας, η διεθνής κατάσταση δεν πάει καλύτερα. Επεμβάσεις, απαγωγές ηγετών, γενοκτονία στη Παλαιστίνη, απειλές πολέμου σε χώρες όπως το Ιράν. Εκεί που οι αδελφές μας διεκδικούν ψωμί και τριαντάφυλλα, δίπλα στις Κούρδισσες της Συρίας, στις Αφγανές που επιμένουν, στις Παλαιστίνιες που αντέχουν στους συνεχείς βομβαρδισμούς και την εκτόπιση. Αλλά και μέσα στις ΗΠΑ όπου τα κρατικά τάγματα εφόδου του ICE απαγάγουν μετανάστ(ρ)ιες με τα παιδιά τους και δολοφονούν αλληλέγγυους Αμερικανούς πολίτες.

Όμως απέναντι στο σκοτάδι, ανατέλλει και το φως της αντίστασης. Των μεγάλων κινητοποιήσεων στις Αμερικανικές πολιτείες τόσο ενάντια στη γενοκτονία στη Γάζα όσο και κατά του ICE.Των γειτόνων που καταγράφουν τη βαρβαρότητα της φασιστικής αστυνομίας και προσπαθούν να απελευθερώσουν τους συλληφθέντες μετανάστ(ρι)ες με κίνδυνο της ζωής τους.Των καλλιτεχνών, των θρησκευτικών ηγετών και των δημάρχων που ενώνουν τη φωνή τους μ`ένα σύνθημα.FUCK TRUMP!

Της εξέγερσης του Ιρανικού λαού για ψωμί και ελευθερία, συνέχεια του γυναικείου κινήματος του `22 που υποχρέωσε το καθεστώς να αποσύρει το νόμο της υποχρεωτικής μαντίλας.

Της μαζικής ανταπόκρισης των Κούρδων της Συρίας για την υπεράσπιση του Κομπάνι -της περιοχής που κρατά ακόμα την αυτονομία του χάρη στις γυναίκες που νίκησαν τον φασιστικό στρατό του ISIS. Γι αυτό και σήμερα όταν τις συλλαμβάνουν, κόβουν τις πλεξίδες τους ως τρόπαιο εξευτελισμού.

Σ` αυτό το δρόμο χρειάζεται να βαδίσουμε. Απέναντι στα σχέδια των μεγάλων πολεμικών αναμετρήσεων για τις γαίες και τις πηγές ενέργειας. Απέναντι στην εμπλοκή της χώρας μας στα σχέδια αυτά με τους γιγάντιους εξοπλισμούς που μας στερούν πόρους για τις ανάγκες μας. Απέναντι στη συνεργασία με τους γενοκτόνους του Ισραήλ. Απέναντι στους παλιούς και νέους αποικιοκράτες των χωρών και των σωμάτων μας.

Χρειάζεται να μιλήσουμε για την την αξία της ζωής δεμένη με την προστασία της φύσης. Για την ομορφιά της πολυπολιτισμικής συνύπαρξης απέναντι στο ρατσισμό, Για την αγάπη και το σεβασμό απέναντι στην ομοαμφιιντερτρανσοβία και το σεξισμό.

Να χτίσουμε αντιπολεμικές επιτροπές για την αυτοδιάθεση και την ειρήνη. Να χτίσουμε δυνατά συνδικάτα για ν` απεργήσουμε για τη καθημερινότητα αλλά και για ένα μέλλον των ανθρώπων, με ισότητα και φεμινιστική δικαιοσύνη. Να ορθώσουμε ανάστημα με τη συλλογική και μετωπική μας δράση για να περάσει ο φόβος στην άλλη πλευρά.

Η 8 Μάρτη, ημέρα απεργίας από το σπίτι και τη δουλειά, ημέρα αγώνων για το 8ωρο και την ασφάλεια στην εργασία, για την ανάγκη κράτους φροντίδας και για το σεβασμό των σωμάτων μας, ας είναι η αρχή.

Απεργούμε και διαδηλώνουμε!

Κυριακή 8 Μάρτη 12 μμ άγαλμα Βενιζέλου

Fb:Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη

Insta:synelgyn8m

Email syneexlgyn8marexti@gmailex.com

πηγή : email που λάβαμε στις 10 Φεβρουαρίου 16h

Εκδήλωση: Trad Wives ή Γυναίκες με ανεξαρτησία, αυτοδιάθεση και δικαιώματα;

Οι «Μαχητικές & Ελεύθερες» διοργανώνουν εκδήλωση το Σάββατο 7/3, στις 6:30 μ.μ. στο ΤΑΚΙΜ (Κατούνη 25, 4ος όροφος) με θέμα:

«Trad Wives ή Γυναίκες με ανεξαρτησία, αυτοδιάθεση και δικαιώματα;»

Στο πλαίσιο της 8 Μάρτη, παγκόσμιας ημέρας για τα δικαιώματα των γυναικών, συζητάμε για τους κινδύνους που ελλοχεύουν με την ωραιοποίηση της δεκαετίας του '50 στα social media και την επιστροφή σε μια εποχή με παραδοσιακούς οικογενειακούς ρόλους, χωρίς δικαιώματα και ανεξαρτησία. Συζητάμε για το δικαίωμα στην άμβλωση, την απειλή που δέχεται σε διάφορες χώρες παγκοσμίως και την κατάσταση στην Ελλάδα.

Συμμετέχουμε στην πορεία στις 8/3 στις 12:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου, παλεύουμε για τα δικαιώματα που έχουμε κατακτήσει με αγώνες, για την ισότητα και την ελευθερία!

https://www.facebook.com/events/1436924231491…

πηγή : email που λάβαμε στις 2 Μαρτίου 12h

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΆΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Οι διαδηλώσεις της 8ης Μάρτη να ενωθούν με τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις του λαού.

ΕΤΣΙ ΤΙΜΟΥΜΕ

…Τις εργάτριες της Νέας Υόρκης που στις 8 Μάρτη 1857 έδωσαν τη ζωή τους στην αιματοβαμμένη απεργιακή διαδήλωση κι έγιναν σύμβολο του αγώνα για ισοτιμία και γυναικεία χειραφέτηση.

ΕΤΣΙ ΤΙΜΟΥΜΕ

…Τις νεκρές εργάτριες στη Βιολάντα που δολοφονήθηκαν στο βωμό του κέρδους της εργοδοσίας.

…Τα νεκρά κορίτσια στα συντρίμμια των σχολείων στην Τεχεράνη.

…Τη γυναίκα Παλαιστίνια που παλεύει για τη λευτεριά της πατρίδας της.

…Τις τραγικές μητέρες που χάνουν άδικα τα παιδιά τους στα Τέμπη της δολοφονικής πολιτικής του συστήματος της βαρβαρότητας.

…Τις εργαζόμενες, τις άνεργες, τις μητέρες, τις γυναίκες του λαού που μοχθούν καθημερινά και έρχονται διπλά αντιμέτωπες με κάθε αντιλαϊκό μέτρο.

Καθημερινά αποδεικνύεται πως το καπιταλιστικό - ιμπεριαλιστικό σύστημα της εξαθλίωσης και του πολέμου δε δίνει δεκάρα για τη ζωή και πως ο κόσμος που χτίζουν είναι εχθρικός για τους ανθρώπους και φυσικά για τη γυναίκα.

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΌΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΆΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

ΚΚΕ (Μ-Λ)

ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ ΒΙΑΣΤΩΝ

Φέτος στις 8 Μάρτη, στην Παγκόσμια Μέρα των Γυναικών, βγαίνουμε μαζικά στους δρόμους σε συλλαλητήρια γεμάτα οργή για τα εγκλήματα σε βάρος των γυναικών.

Είναι μια μέρα αφιερωμένη στις 5 νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο Βιολάντα που έχασαν τη ζωή τους στο βωμό του κέρδους. Το εργοστάσιο ήταν χτισμένο πάνω σε μια βόμβα από προπάνιο, αλλά τα αφεντικά αγνοούσαν τις καταγγελίες των εργαζόμενων. Μπορούσαν να μεθοδεύουν αυτό έγκλημα με τις πλάτες της Νέας Δημοκρατίας χάρη στους στενούς δεσμούς της οικογένειας των αφεντικών με το κυβερνητικό κόμμα, με τον πρώην Περιφερειάρχη Αγοραστό και τον υπουργό Παπαστεργίου που σαν μηχανικός υπέγραφε τις «μελέτες». Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη είναι συνένοχη και σε αυτό το έγκλημα.

Η κατάργηση της νυχτερινής εργασίας για τις γυναίκες ήταν αίτημα της Παρισινής Κομμούνας και κατακτήθηκε από την Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία του 1917, τότε που οι εργάτριες της Πετρούπολης μπήκαν μπροστά και έκαναν την 8 Μάρτη αφετηρία της νικηφόρας επανάστασης. Πέρασαν τριάντα χρόνια για να καθιερωθεί η απαγόρευση με Διεθνή Σύμβαση το 1948 και ακόμα περισσότερα για να γίνει νόμος στην Ελλάδα. Αλλά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήρθε να ξηλώσει ό,τι είχε απο- μείνει από τις κατακτήσεις προωθώντας τις «ευέλικτες» εργασιακές σχέσεις.

Είναι μια μέρα αφιερωμένη στη Ρενέ Γκουντ και τον Άλεξ Πρέτι που δολοφονήθηκαν από τη ρατσιστική αστυνομία ICE του Τραμπ στη Μινεσότα την ώρα που προ- σπαθούσαν να σώσουν μετανάστριες από τις επιθέσεις των μπάτσων. Τα εκατομμύρια των διαδηλωτών σε όλες τις ΗΠΑ ξαναπιάνουν το νήμα από το κίνημα Black Lives Matter αλλά και από το #metoo.

Κλείνουν είκοσι χρόνια από τότε που ξεκίνησε το κίνημα #metoo με καταγγελίες για τους βιασμούς Μαύρων γυναικών στις ΗΠΑ. Τις ίδιες μέρες, συγκλονίζεται όλος ο κόσμος από τις αποκαλύψεις των φακέλων Έπσταϊν που δείχνουν χειροπιαστά τον Τραμπ και τους πλούσιους βιαστές να εγκληματούν σε βάρος νέων γυναικών. Αυτοί είναι οι φίλοι και σύμμαχοι του Μητσοτάκη, μαζί συνένοχοι και στον πόλεμο, στη Γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστίνιων, και στα σεξιστικά εγκλήματα κατά των γυναικών.

Η πάλη για την Απελευθέρωση των Γυναικών έχει βαθιές ρίζες. Το νήμα των εργατριών της Πετρούπολης έπιασαν οι αγώνες του Μάη του 1968, οι γυναίκες στην Ιταλία που έδωσαν μάχες για να κερδίσουν το δικαίωμα στο διαζύγιο και στις εκτρώσεις που ήταν ακόμα απαγορευμένα. Με εκείνα τα κινήματα συνδέθηκαν οι αγώνες της Μεταπολίτευσης εδώ, οι απεργίες των Τηλεφωνητριών, τα συλλαλητήρια των Μαιών, οι αγώνες για το δικαίωμα στην έκτρωση και μια σειρά κατακτήσεις που τώρα απειλούνται.

Η κυβέρνηση που διαλύει όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες, από τους παιδικούς σταθμούς μέχρι τα ΚΑΠΗ και το Βοήθεια στο Σπίτι, ρίχνει τα βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων γυναικών και λασπολογεί σε βάρος της Αριστεράς ότι τάχα υπηρετεί «Woke agenda». Δεν θα τους αφήσου- με να διασπάσουν και να απομονώσουν τους αγώνες μας. Με τη δύναμη της εργατικής τάξης ενώνουμε τους αγώνες για την απελευθέρωση των Γυναικών και για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Η Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη έδωσε μάχες για να γίνει η 8 Μάρτη ξανά Απεργία. Συνδέσαμε την 8 Μάρτη με τον ξεσηκωμό στις 28 Φλεβάρη ενάντια στο έγκλημα των Τεμπών. Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο. Να ξεσηκώσουμε όλους τους εργατικούς χώρους και τις γειτονιές πηγαίνοντας προς τα εκεί. Για να τελειώνουμε με τους Τραμπ και τους Μητσοτάκηδες. Για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τα εγκλήματα του κέρδους και του σεξισμού.

Κίνηση για την Απεργιακή 8 Μάρτη

πηγή : email που λάβαμε στις 5 Μαρτίου 12h

Ανακοίνωση-κάλεσμα της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης για την 8η Μάρτη 2026

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Κυριακή 8 Μάρτη | Άγαλμα Βενιζέλου | 12:00

Έχουν περάσει 169 χρόνια από την 8 Μάρτη του 1857, όταν οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Νέα Υόρκη διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και καλύτερους μισθούς και τα αιτήματα παραμένουν ανεκπλήρωτα. Στη σημερινή εποχή του πολέμου, από την γενοκτονία στην Παλαιστίνη, μέχρι την στροφή στην πολεμική οικονομία και την προσπάθεια ΗΠΑ-ΕΕ να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους με κάθε κόστος, βλέπουμε από τα πιο συχνά θύματα των πολεμικών συγκρούσεων να είναι τα παιδιά και οι γυναίκες. Ταυτόχρονα, οι εξαγγελίες για τη στράτευση γυναικών εντάσσονται στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας για να κάνουν τη νεολαία κρέας στα κανόνια τους και καμία σχέση δεν έχουν με την ισότητα.

Με την κρίση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού τα πρόσφατα χρόνια, οι απώλειες σε κατακτήσεις του φεμινιστικού και εργατικού κινήματος στην Ελλάδα και παγκόσμια είναι εμφανείς. Η νομοθέτηση του 13ωρου, τα εργασιακά κάτεργα, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις που πλήττουν συχνότερα τις γυναίκες και ειδικά μετανάστριες και προσφύγισσες, οι ανισότητες στην αμοιβή των γυναικών, οι σεξιστικές παρενοχλήσεις σε γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα, ο έμφυλος καταμερισμός στην εργασία είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που διανύουμε. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε άρθρο που υποστηρίζει ότι 46 δημόσια νοσοκομεία στην περιφέρεια και σε νησιά αρνούνται να κάνουν διακοπή της κύησης αν δεν συντρέχει σοβαρός λόγος υγείας. Η επιθυμία της γυναίκας να διακόψει την κύηση, η αυτοδιάθεση στο σώμα της καταργείται στην πράξη. Αυτή η άτυπη κατάργηση υποδαυλίζεται από τη γενικότερη ενίσχυση αντιφεμινιστικών και σκοταδιστικών αντιλήψεων που καλλιεργούνται στον ολοκληρωτικό καπιταλισμό και ευνοούν κάθε είδους έμφυλες διακρίσεις και βία. Οι πατριαρχικές σχέσεις εξουσίας που ενισχύονται αποτελούν την αιτία για τις δεκάδες -στην Ελλάδα- γυναικοκτονιών που μετράμε κάθε χρόνο, αλλά και τόσων άλλων μορφών έμφυλης βίας. Η πλήρης διάλυση των κοινωνικών δομών επιφορτίζουν κυρίως τις γυναίκες με όλα τα βάρη της αναπαραγωγής και της ανατροφής των παιδιών και της φροντίδας των ηλικιωμένων.

Έτσι, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας εξυπηρετεί το σύστημα να στρέφονται κυρίως σε γυναίκες. Η ανεργία εξακολουθεί να παραμένει υψηλότερη στις γυναίκες και οι απολύσεις λόγω εγκυμοσύνης αυξάνονται. Ακόμη τα τρανς άτομα βιώνουν φοβερούς αποκλεισμούς από την εργασία, μαζί με τη βία και την έλλειψη ορατότητας.

Την ίδια στιγμή, το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα με θύματα 5 γυναίκες -κάποιες μητέρες με μικρά παιδιά που αναγκάζονταν να δουλέψουν βραδινή βάρδια για να φροντίζουν τα παιδιά τους το πρωί- θέτει μαζί με την ανυπαρξία μέτρων ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους και το θέμα της ανυπαρξίας μέτρων προστασίας ενάντια στην νυχτερινή εργασία για τους γονείς. Επιπλέον, αναδεικνύεται και ο έμφυλος καταμερισμός της εργασίας. Οι νυχτερινές βάρδιες στο εργοστάσιο αναλαμβάνονταν κυρίως από γυναίκες, όχι από "επιλογή", αλλά επειδή έπρεπε το πρωί να μπορούν να επιστρέψουν στις οικιακές εργασίες και στη φροντίδα των παιδιών σε συνθήκες διάλυσης των δημοσίων υποδομών που έχουν ως αποτέλεσμα να επιβαρύνονται κυρίως οι γυναίκες της εργατικής τάξης τις ανάγκες του νοικοκυριού και άλλες πλευρές της αναπαραγωγής της ζωής. Το καπιταλιστικό σύστημα εκμεταλλεύεται αυτή τη διπλή επιβάρυνση, μετατρέποντας την ανάγκη σε καταναγκασμό και τη γυναικεία εργασία σε φθηνό, ευέλικτο και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό. Τέτοια εγκλήματα έχουν την υπογραφή των κυβερνήσεων και της ΕΕ που με τις πολιτικές τους δίνουν λευκή επιταγή στα επιχειρηματικά συμφέροντα να μπαίνουν πάνω από τις ανθρώπινες ζωές.

Από την Αθήνα και τις υποθέσεις τράφικινγκ της Ηλιούπολης και του Κολωνού μέχρι τα αρχεία της υπόθεσης Epstein στις ΗΠΑ είναι εμφανές πως το πιο σάπιο πρόσωπο ολοκληρωτικού καπιταλισμού εκδηλώνεται με ακραίες μορφές βίας πάνω στα πιο φτωχά σώματα παιδιών, προσφύγων, μεταναστριών, γυναικών και ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων με θύτες κυρίως ολιγάρχες, πολιτικούς και υψηλόβαθμα στελέχη εταιρειών.

Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος από την ζοφερή πραγματικότητα εκτός του οργανωμένου ανυποχώρητου αγώνα μέσα από το ταξικό φεμινιστικό και εργατικό κίνημα. Συνεχίζουμε να παλεύουμε οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ για μια απελευθερωτική κοινωνία που θα χωρούν όλοι-ες-α, όπου θα πληρείται η συνθήκη «από καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του σε καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του».

πηγή : email που λάβαμε στις 6 Μαρτίου 16h