Σάββατο 28 Μαρτίου 2026 στις 12.00
[Θεσσαλονίκη] Συλλαλητήριο
28 Μάρτη, παγκόσμιος ξεσηκωμός
Για ένα κόσμο χωρός ρατσισμό, φασισμό, πολέμους, φτώχεια
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 12 ΜΕΣ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Καλούν: ΕΚΑ, ΑΔΕΔΥ, Κοινότητες μεταναστών, φοιτητικοί σύλλογοι, δημοτικές κινήσεις, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών
Στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου και της Χίου
Άσυλο, χαρτιά, σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά.
Να διώξουμε τη κυβέρνηση των δολοφόνων που κάνει πλάτη στους φασίστες
Ενώνουμε την φωνή μας με τα εκατομμύρια που ετοιμάζονται να βγούν στους δρόμους στις ΗΠΑ στις 28 Μάρτη με την έμπνευση της εξεγερμένης Μινεάπολης που τσάκισε τους κεφαλοκυνηγούς της ICE του Τραμπ, τους δολοφόνους της ποιήτριας Ρενέ Γκούντ και του νοσηλευτή Αλεξ Πρέττι. Απλώνουμε το χέρι στο κίνημα στην Ευρώπη που δίνει μάχη ενάντια στην ακροδεξιά και τη φασιστική απειλή, στη Βρετανία, τη Γαλλία, την Γερμανία και αλλού.
Ξεσηκωνόμαστε για να μπεί τέλος στις δολοφονίες των προσφύγων και των μεταναστών στα κλειστά σύνορα της ΕΕ-φρούριο, αυτή την οργανωμένη από την κυβέρνηση της ΝΔ και την ΕΕ θανατοπολιτκή. Έχει μετατρέψει το Λιμενικό σε σώμα πολέμου κατά των κατατρεγμένων προσφύγων που επιχειρούν να ξεφύγουν από τους βομβαρδισμούς και την φτώχεια. Οι φίλοι του Τραμπ και του Νετανιάχου δολοφονούν στη Γάζα, δολοφονούν και στη Μεσόγειο με 33.000 πνιγμένους τα τελευταία 15 χρόνια.
Δεν αφήνουμε την κυβέρνηση να φορτώνει τις ευθύνες της για την φτώχεια, την ακρίβεια, τα ψηλά νοίκια, τη διάλυση της παιδείας και της υγείας στους πρόσφυγες που τάχα μας απειλούν. Φταίει η ίδια που τα χαρίζει όλα στους δισεκατομυριούχους φίλους της για τα κέρδη τους ενώ ζωές χάνονται στα Τέμπη, την Πύλο, την Χίο, την Βιολάντα, στα κάτεργα του Ελληνικού. Δίνει δισ για όπλα και κόβει για τις ανάγκες μας.
Διαδηλώνουμε για να γίνει η δίκη των 21 στελεχών του Λιμενικού στο Ναυτοδικείο. Να τιμωρηθούν επιτέλους οι δολοφόνοι της κυβέρνησης και του Λιμενικού που έπνιξαν πάνω από 600 πρόσφυγες στη Πύλο. Για να να ξηλωθεί επιτέλους ο αρχηγός του Λιμενικού Τ.Κοντιζάς ο οποίος παραπέμπεται για κακουργήματα που προκάλεσαν το θάνατο των προσφύγων στη Πύλο. Είναι δυνατόν να εξακολουθεί να έχει την ευθύνη για τις καταδιώξεις όπως στη Χίο όπου κομματιάστηκαν τα κεφάλια 15 προσφύγων, γυναικών και παιδιών;
Πλημμυρίζουμε το Σύνταγμα και τις άλλες πόλεις για να μην αφήσουμε την κυβέρνηση να κάνει πλάτες στην ακροδεξιά και τους φασίστες. Για να φράξουμε το δρόμο στην ανασύνταξη των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής και των ορφανών της . Ούτε σπιθαμή χώρου για τους δολοφόνους του Παύλου Φύσσα και του Σαχζατ Λουκμάν στις γειτονιές και τα σχολεία μας. Στη φυλακή για πάντα οι νεοναζί δολοφόνοι.
Διαδηλώνουμε για να μην περάσει η ποινικοποίηση των αγώνων του κινήματος αλληλεγγύης, με την ανάκληση του ασύλου στον Τζαβέντ Ασλάμ, την επίθεση στο δικηγόρο των επιζώντων της Χίου Δ.Χούλη, την συκοφάντιση του δημοσιογράφου Χ.Αβραμίδη. Οι ακροδεξιοί Πλεύρης και Γεωργιάδης στοχοποιούν πρόσφυγες, συνδικαλιστές στα νοσοκομεία, φοιτητές στα πανεπιστήμια και έχουν το θράσος να βαφτίζουν τις κινητοποιήσεις φασιστικές! Κοίτα ποιοί μιλάνε!
Η 28η Μάρτη είναι μέρα για να μετατρέψουμε τη οργή μας για τα εγκλήματα της κυβέρνησης στη Πύλο, τη Χίο, τα Τέμπη, την Βιολάντα σε τσουνάμι για να τους σαρώσουμε.
Ενωμένοι εργατιά, αγροτιά, νεολαία έχουμε να δώσουμε τη δικιά μας εναλλακτική στο σύστημα που καταστρέφει τις ζωές για τα κέρδη τους. Ένα κόσμο χωρίς ρατσισμό, φασισμό, πολέμους και φτώχεια!
ΚΕΕΡΦΑ-ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ
πηγή : email που λάβαμε στις 6 Μαρτίου 14h
ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ
ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3, 12 το μεσημέρι, στο ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Έχουν περάσει ήδη πάνω τρεις εβδομάδες από την έναρξη της επίθεσης των ΗΠΑ- Ισραήλ ενάντια στο Ιράν. Ο λαός μας, όπως και όλοι οι λαοί της περιοχής, παρακολουθεί με αγωνία όλες τις τελευταίες πολεμικές εξελίξεις. Με την επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στο Ιράν από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, αλλά και απ' το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με την συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τις επιθέσεις στον Λίβανο, πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο τα σύννεφα του πολέμου, τόσο στην περιοχή μας όσο και συνολικότερα.
Την ίδια στιγμή -όσο και αν οι επικυρίαρχοι στη χώρα προσπαθούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα- είναι δεδομένη η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας -τόσο με την παραχώρηση των αμερικανοΝΑΤΟϊκων στρατιωτικών βάσεων και της μετατροπής της χώρας μας σε ορμητήριο, όσο και με την αποστολή φρεγατών και F-16 στην Κύπρο. Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικές οι προκλητικές δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών για τις συμμαχίες της και για το ότι «έχει βρεθεί στη σωστή πλευρά της ιστορίας», εκφράζοντας όλο το αστικό πολιτικό σύστημα. Την ίδια στιγμή που ζητούν την υποταγή του λαού στα σχέδια των κυρίαρχων, επικαλούμενοι τη λεγόμενη «εθνική ενότητα».
Από κοντά και οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές (ΕΕ και Βρετανία), που στέλνουν πολεμικά πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο, διεκδικώντας κι αυτοί τον δικό τους ρόλο στην πολεμική εμπλοκή. Και παράλληλα προχωράει ήδη το στήσιμο της πολεμικής οικονομίας και το Re-arm σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.
Όλα αυτά συντελούνται στο φόντο της γενίκευσης του πολέμου. Με ενεργό το μέτωπο στην Ουκρανία, με τις επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική, τις απειλές στη Γροιλανδία και ενώ ο λαός της Κούβας δοκιμάζεται από την αμερικάνικη περίσφιξη. Οι λαοί βρίσκονται μπροστά σε κινδύνους γενικότερης ανάφλεξης και πολεμικής σφαγής για αλλότρια συμφέροντα. Παράλληλα μας προετοιμάζουν να πληρώσουμε και το οικονομικό «τίμημα» της πολεμικής προετοιμασίας.
Απέναντι στην οργανωμένη προπαγάνδα του συστήματος, για το ποιος «υπερασπίζεται την ειρήνη και την ελευθερία» και για το ποιοι είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες, να απαντήσουμε με πρωτοβουλίες κινητοποιήσεων, λαϊκών παρεμβάσεων, εκδηλώσεων.
Οι λαοί -και ο δικός μας ο λαός- έχουν τη δύναμη! Μπορούν και πρέπει να αντισταθούν σ' αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις. Με την ανάπτυξη μαζικού αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος. Προβάλλοντας την αλληλεγγύη και τη φιλία των λαών! Παρακαταθήκη μας είναι οι μαζικές και επίμονες διαδηλώσεις και δράσεις αλληλεγγύης στον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό, είναι οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις ενάντια στη δολοφονική πολιτική που προκάλεσε το έγκλημα στα Τέμπη.
Καλούμε όλο τον λαό, τη νεολαία, τα σωματεία, τους συλλόγους, τις συλλογικότητες και οργανώσεις, όλους τους αγωνιστές σε πλατύ συντονισμό και σε κινητοποιήσεις!
ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ
ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3, 12 το μεσημέρι στο ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
• Κάτω τα χέρια από τον λαό του Ιράν!
• Απεμπλοκή της χώρας μας απ' τον πόλεμο!
• Καμία διευκόλυνση - καμία συνεργασία με τους φονιάδες ΗΠΑ-Ισραήλ!
• Καμιά συμμετοχή στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών!
• Έξω Βάσεις - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ από τη χώρα!
• Νίκη στην παλαιστινιακή αντίσταση! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
• Κάτω τα χέρια από την Κούβα!
22/3/26
ΑΝΥΠΑΚΟΗ
Διεθνιστική Εργατική Αριστερά (ΔΕΑ)
ΚΚΕ(μ-λ)
Κομμουνιστική Απελευθέρωση
March to Gaza Thessaloniki
ΜΕΡΑ - 25
ΞΕΚΙΝΗΜΑ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΣΕΚ
πηγή : email που λάβαμε στις 22 Μαρτίου 18h
Σάββατο 28 Μαρτίου 12:00 Άγαλμα Βενιζέλου
Αντιπολεμική - Αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση
Οταν ο καπιταλιστικός κόσμος φλέγεται, εμείς παίρνουμε θέση ενάντια στον πόλεμο, την εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλισμό!
Οι ιμπεριαλιστές σέρνουν την ανθρωπότητα στο σφαγείο του πολέμου τους: για το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής, για τη λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών και τον έλεγχο ενεργειακών και εμπορικών οδών. Μετά την επέμβαση στη Βενεζουέλα, τα εμπάργκο στην Κούβα και τις γεωπολιτικές διεκδικήσεις στη Γροιλανδία, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους επιτίθενται και στο Ιράν, εξυπηρετώντας τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα και σέρνοντας τους λαούς προς έναν γενικευμένο πόλεμο.
Στις 28 Φεβρουαρίου οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προχώρησαν σε νέα επίθεση ενάντια στο Ιράν, κλιμακώνοντας την ιμπεριαλιστική δράση στη Μέση Ανατολή. Η εγκληματική εκστρατεία τους έχει προκαλέσει σφαγές αμάχων, καταστροφή κοινωνικών υποδομών και στοχευμένες δολοφονίες πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Στο όνομα της «προληπτικής άμυνας» και του «εκδημοκρατισμού», χτυπούν ακόμη και μη στρατιωτικούς στόχους, σχολεία και κατοικημένες περιοχές, με αποκορύφωμα τη δολοφονία εκατοντάδων μαθητριών. Την ίδια στιγμή η γενοκτονική βία στην Παλαιστίνη συνεχίζεται, ενώ η επέμβαση του Ισραήλ στον Λίβανο επεκτείνει τον πόλεμο σε όλη την περιοχή.
Ιρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι «κάθε επίθεση θα απαντάται πολλαπλάσια», ενώ επανέφεραν το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ - μιας αρτηρίας από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας. Ένα τέτοιο βήμα θα είχε τεράστιο γεωπολιτικό και οικονομικό αντίκτυπο, εκτοξεύοντας τις τιμές της ενέργειας και βαθαίνοντας την παγκόσμια καπιταλιστική αστάθεια.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα το ελληνικό αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του βρίσκονται στην λάθος πλευρά της ιστορίας: με την συνενοχή, με τους πολέμους, με τις γενοκτονίες εξυπηρετώντας τα υλικά συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Η εμπλοκή τους στον πόλεμο δεν είναι συγκυριακή αλλά στρατηγική, βαθιά ενταγμένη στους σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και του Ισραήλ. Με τη δημιουργία νέων αμερικανοΝΑΤΟϊκών βάσεων, τη συμμετοχή στην πολεμική επιχείρηση της ΕΕ «Aspides», τη στρατηγική συνεργασία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και τις σχέσεις με καθεστώτα όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η χώρα μετατρέπεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο και ορμητήριο του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού. Από την Αλεξανδρούπολη που λειτουργεί ως κόμβος μεταφοράς στρατιωτικού υλικού, μέχρι τη Λάρισα και τη βάση της Σούδας που αποτελεί κρίσιμο στήριγμα των αμερικανοΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνική επικράτεια αξιοποιείται για πολεμικούς σχεδιασμούς και τις ονειροπολήσεις των ντόπιων και ξένων καπιταλιστών. Η αποστολή πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών στην Κύπρο, που ουσιαστικά αυξάνει την παρουσία των ευρωατλαντικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο και προστατεύει τις υποδομές των φονιάδων των λαών, επιβεβαιώνει την ενεργή συμμετοχή στη σύγκρουση. Σε αντίθεση με το αφήγημα περί «σταθερότητας» και «ειρηνικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ», η πρόσδεση στους ιμπεριαλιστικούς άξονες όχι μόνο δεν προστατεύει τον λαό, αλλά τον εκθέτει σε τεράστιους κινδύνους, μετατρέποντας τη χώρα σε πιθανό στόχο αντιποίνων, την ώρα που τα ντόπια αφεντικά προσδοκούν το μερίδιό τους από τη λεία των πολέμων - από την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας μέχρι τις μπίζνες των εφοπλιστών στις θαλάσσιες οδούς της Μέσης Ανατολής.
Οι πολεμοκάπηλες επιλογές του ελληνικού κράτους συνδέονται άμεσα με την εσωτερική πολιτική. Την ίδια στιγμή που η πολεμική προετοιμασία κλιμακώνεται και δισεκατομμύρια κατευθύνονται σε εξοπλισμούς, στρατιωτικές αποστολές και ΝΑΤΟϊκές υποδομές, οι λαϊκές ανάγκες θυσιάζονται στον βωμό των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Η υγεία και η παιδεία υποχρηματοδοτούνται, οι δημόσιες υποδομές απαξιώνονται και η ακρίβεια βαθαίνει τη φτώχεια. Η ίδια πολιτική που παρουσιάζει τις στρατιωτικές δαπάνες ως «αναγκαίες για την ασφάλεια» στερεί πόρους από νοσοκομεία, σχολεία και κοινωνικές υπηρεσίες, αφήνει δάση να καίγονται και πόλεις να πνιονται, ξεσπιτώνει κόσμο από το σπίτι του και ύστερα καταστέλλει με βία όποιον σηκώσει φωνή. Σε αυτό το πλαίσιο, η πολεμική οικονομία δεν περιορίζεται στις αμυντικές δαπάνες και τη στρατιωτική βιομηχανία, αλλά επεκτείνεται στη γενικότερη στρατιωτικοποίηση στρατηγικών τομέων, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, τα λιμάνια, ο αγροτικός τομέας, η έρευνα και τα πανεπιστήμια. Πρόκειται για μια συνολική αναδιάταξη της κοινωνίας σε βάρος της εργατικής τάξης και της νεολαίας, που καλούνται να πληρώσουν το κόστος των πολεμικών σχεδιασμών -των κυβερνήσεων και των αφεντικών- πρώτα από την τσέπη τους και ύστερα με το ίδιο τους το αίμα.
Σε μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ τα καθήκοντα μας είναι αναβαθμισμένα. Είναι υψίστης σημασίας η ανασυγκρότηση ενός μαζικού ταξικού-αντιιμπεριαλιστικού και αντιπολεμικού κινήματος που θα μπει ανάχωμα στα "κερδοφόρα" σχέδια της αστικής τάξης που αιματοκυλίζουν τους λαούς. Μέσα από τα εργατικά σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους μαζικούς φορείς του προλεταριάτου, τις οργανώσεις και τις αντιπολεμικές πρωτοβουλίες του, να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να βγούμε από την χαβούζα των πολέμων, να εμπλέξουμε όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της εργατικής τάξης στον πόλεμο που κηρύττουν οι καπιταλιστές και να ξαναβάλουμε στην εξίσωση τον παράγοντα "εχθρός λαός". Τον λαό που αρνείται να πεινάει και να σιωπά, την νεολαία που αρνείται να λογίζεται σαν πειθήνιο κρέας για οβίδες για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών της, το προλεταριάτο που οργανώνεται και δρα. Αυτό οφείλουμε και αυτό πρέπει να τολμήσουμε να γίνουμε κηρύττοντας "πόλεμο στον πόλεμο", αυτή τη φορά από τα δυτικά μετόπισθεν.
Να αναδείξουμε τον ταξικό χαρακτήρα των θεσμών των καπιταλιστών και του πολέμου τους και, τελικά, να διαρρήξουμε την κοινωνική ειρήνη που αυτός απαιτεί. Είναι άμεσο καθήκον του ανταγωνιστικού κινήματος να εμποδίσει με κάθε μέσο την επέλαση της βαρβαρότητας, να συγκροτήσει την υλική αλληλεγγύη σε όλους τους λαούς που δέχονται τα πυρά του ιμπεριαλισμού, να οργανώσει τη λαϊκή αυτοάμυνα απέναντι στους γδάρτες της εργατικής τάξης, φωτίζοντας την μόνη διέξοδο: την αυτοτελή πάλη των λαών και του προλεταριάτου κόντρα στα συμφέροντα όλων των εκμεταλλευτών τους.
ΗΠΑ - ΙΣΡΑΗΛ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΝΑΤΟ - ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ
ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ - ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ - ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ
Ανοιχτή Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστικη Συνέλευση
Αντιπολεμική πορεία
Σάββατο 28.03
12.00 Άγαλμα Βενιζέλου
Ή ΘΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ Ή ΘΑ ΥΠΟΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ
Η έναρξη του πολέμου στο Ιράν από ΗΠΑ-Ισραήλ σηματοδοτεί τη γενίκευση των πρόσφατων πολεμικών συρράξεων στη Μέση Ανατολή. Τα αφηγήματα για «απελευθέρωση» των Ιρανών από τους μουλάδες κάπου ατόνησαν μόλις άρχισαν να πέφτουν οι οβίδες. Σε αυτό το πλαίσιο, τα τελευταία δύο χρόνια παρακολουθούμε τον πόλεμο σε ζωντανή μετάδοση, με αποτέλεσμα να κανονικοποιείται και οι συζητήσεις πλέον να εκκινούν από το σημείο εκείνο και μετά. Δηλαδή, η παραδοχή ότι ο πόλεμος εξαπλώνεται φαίνεται να παγιώνεται και ο δημόσιος διάλογος να στρέφεται στο πού θα κάτσει η μπίλια και πόσες πιθανότητες υπάρχουν να τη γλιτώσουν τα ευρωπαϊκά κράτη. Με κάποιο τρόπο γίνονται αποδεκτές οι εκατόμβες νεκρών, σα να μιλάμε απλά για αριθμούς που όλο ανεβαίνουν, την ίδια στιγμή που οι πραγματικές ζωές των ανθρώπων χάνουν το νόημά τους. Μεγαλύτερη σημασία έχει ποια όπλα θα αποδειχθούν πιο αποδοτικά, αν και πόσο θα καταστραφούν εγκαταστάσεις πετρελαίου και για πόσο ακόμα θα είναι κλειστά τα στενά του Ορμούζ. Τελικώς, ποιος θα αντέξει περισσότερο στον πόλεμο φθοράς που έχει ξεκινήσει. Ο λόγος της εξουσίας έχει γίνει τόσο κυνικός που ακόμα και στον πόλεμο προπαγάνδας τα εμπορεύματα έχουν μεγαλύτερη σημασία από τους ανθρώπους.
Η διεύρυνση του πολέμου είναι ένας τρόπος να ανακατευτεί η τράπουλα και να τεθούν νέοι όροι παραγωγικότητας, σφαίρες επιρροής, τρόποι ύπαρξης. Ο πόλεμος ως μέσο καταστροφής και ταυτόχρονα πεδίο κερδοφορίας, αποτελεί στρατηγική του κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της κεφαλαιακής κρίσης που ξεδιπλώνεται παγκόσμια. Τα κράτη έχουν μπει σε ένα κυνήγι συσσώρευσης τεχνικών, όπλων και τεχνολογιών επιτήρησης, καταστολής και θανάτου των πληθυσμών. Τα πεδία όπου εφαρμόζονται όλα τα παραπάνω, αφορούν κάθε πτυχή της ζωής και τα βλέπουμε παγκόσμια είτε με τη μορφή του πολέμου είτε ως πολεμική προετοιμασία, ενώ ταυτόχρονα τσεκάρεται η αποδοτικότητα των πιο θανατηφόρων όπλων διαχείρισης και καταστροφής. Στη λογική του κεφαλαίου οι άνθρωποι αντιμετωπίζονται ως ένα ιδιαίτερο εμπόρευμα, το οποίο θα πρέπει να είναι εκμεταλλεύσιμο με τους πιο αποδοτικούς τρόπους, ούτως ώστε να παράγει όσο μεγαλύτερο κέρδος γίνεται. Η καταστροφή που βλέπουμε να εκτυλίσσεται αποτελεί το σύμπτωμα σε αυτή την αναζήτηση του κεφαλαίου, για νέες αγορές και πεδία κυκλοφορίας.
Προχωρώντας λίγο παραπέρα, θα λέγαμε ότι στη συγκυρία που ζούμε, η πολεμική διαδικασία αποτελεί συνέχεια της ειρηνικής. Όσο βαθαίνει η κρίση, αυτές οι δύο καταστάσεις ρευστοποιούνται όλο και περισσότερο. Και οι δυο πραγματοποιούνται σε ένα κεφαλαιακό συνεχές, όπου το ένα μπορεί να διαδέχεται το άλλο ανάλογα με τις συγκυρίες και τις ανάγκες του κεφαλαίου. Για παράδειγμα στο ελληνικό κράτος που μπορεί να μην σκάνε βόμβες, η πολεμική διαχείριση των μεταναστών με απελάσεις, pushbacks και δολοφονίες στα σύνορα είναι σταθερή επιλογή ώστε να διατηρείται η παρανομοποίηση, υποτίμηση και εκμετάλλευσή τους, για την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του κεφαλαίου. Ή ακόμα, στο Ιράν, το αιματοκύλισμα της εξέγερσης και το επίπεδο έντασης της καταστολής, δεν διέφερε σε τίποτα από ανοιχτό πολεμικό μέτωπο.
Η θανατοπολιτική, λοιπόν, διαπερνά τα όρια μεταξύ πολέμου και ειρήνης. Όσο διευρύνεται ο πόλεμος, τόσο περισσότερο βιώνουμε τις συνέπειές του στην καθημερινότητά μας. Πρώτα και κύρια, οι πληθυσμοί που αντιμετωπίζουν άμεσα τη φρίκη και τη γενικευμένη καταστροφή στα ενεργά μέτωπα. Οι υπόλοιποι βιώνουμε την πολεμική προετοιμασία, την καταστολή και τη γενικευμένη φτωχοποίηση μέχρι να μας στείλουν να πεθάνουμε. Οι τιμές ανεβαίνουν ενώ οι ζωές μας φτηναίνουν. Η καταστολή αυξάνεται αφού το κράτος βρίσκεται σε μια συνολικότερη στρατιωτικοποίηση ενόψει της «αναγκαιότητας» για αμυντική ετοιμότητα. Ο πολεμικός πυρετός επηρεάζει ψυχολογικά τον πληθυσμό και τα φοβικά του αντανακλαστικά οξύνονται. Οι διάφορες δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουμε ακριβώς επειδή η καπιταλιστική κρίση παλεύει να περάσει από πάνω μας, διαστρεβλώνονται και στρέφονται απέναντι σε πιο ευάλωτους πληθυσμούς. Η δυσκολία αντιμετώπισης της καθημερινής ακρίβειας εκτονώνεται με τη μορφή του ρατσισμού. Η εντεινόμενη ανασφάλεια στις δουλειές και τις κρατικές παροχές μετατρέπεται σε έχθρα απέναντι στα υποκείμενα που δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα της κανονικότητας και θίγουν το τρίπτυχο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Οι διεθνείς πολεμικές συγκρούσεις ενεργοποιούν το εθνικό αίσθημα του πληθυσμού απέναντι στην «τουρκική προκλητικότητα», και γίνεται δεκτό το νέο νομοσχέδιο για τη στράτευση δίχως να ανοίξει ρουθούνι. Το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά στις τρέχουσες συρράξεις εξωτερικά, ενώ στο εσωτερικό του φροντίζει να βυθίζει τον πληθυσμό όλο και πιο βαθιά στην επισφάλεια, την οριακότητα, την εξαθλίωση. Τη στιγμή που υποτιμά την εκπαίδευση, την υγεία και κόβει τις κρατικές παροχές, στρέφει ένα σοβαρό κομμάτι του ΑΕΠ του σε πολεμικές δαπάνες και αυστηροποιεί τα πλαίσια στρατιωτικής θητείας για όσα δεν ψήνονται να θυσιαστούν για το καλό της πατρίδας.
Αν δεν μπορέσουμε να ανακόψουμε τον πόλεμο και να βρούμε τις δικές μας διεξόδους, αν δεν φέρουμε σε κρίση αυτό τον κόσμο που μας υποτιμά και μας καταναλώνει, δεν πρόκειται να αλλάξουν οι ζωές μας. Τα αφεντικά έχουν επιλέξει να αυξάνουν τα κέρδη τους πάνω στα συντρίμμια του πλανήτη. Ο κοινωνικός ανταγωνισμός όμως παραμένει ανοιχτό στοίχημα. Θέλουμε να οξύνουμε την οπτική που αντιλαμβάνεται πως δεν έχουμε τίποτα να μας ενώνει με τα αφεντικά και τίποτα να μας χωρίζει με τις καταπιεσμένες αυτού του κόσμου. Θέλουμε να αποσταθεροποιήσουμε την καπιταλιστική ομαλότητα όχι στην κατεύθυνση της πολεμικής ισοπέδωσης, αλλά στην καταστροφή του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της ζωής που ευθύνεται για τον πόλεμο, τον θάνατο και την εξαθλίωση. Οι αντιπολεμικοί αγώνες, τα μπλοκαρίσματα πολεμικού εξοπλισμού, οι λιποταξίες και οι αρνήσεις συμμετοχής στην πολεμική βιομηχανία αποτελούν κινήσεις που βραχυκυκλώνουν τον μονόδρομο του θανάτου. Οι εξεγέρσεις απέναντι σε κάθε είδους καθεστώτα, «δυτικού» ή «ανατολικού» τύπου, οι αγώνες ενάντια στην έμφυλη βία και στην καθήλωση στους έμφυλους ρόλους, οι διεκδικήσεις για την ανατίμηση του άμεσου και έμμεσου μισθού μας, είναι κινήσεις που στη γενίκευσή τους μπορούν να σταματήσουν τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει τα διεθνή αφεντικά και να διανοίξουν νέες διεξόδους από το σάπιο αυτό σύστημα. Είναι ο μόνος τρόπος να μην σκοτωθούμε για τα κέρδη τους και να βάλουμε τις ανάγκες μας στο προσκήνιο. Να επιτεθούμε στον εχθρό που βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα.
δεν θα δουλέψουμε για τον πόλεμο
δεν πολεμάμε για τα κέρδη τους
Φάμπρικα Υφανέτ
28 Μάρτη μέρα αγώνα ενάντια στον πόλεμο, τον ρατσισμό και τον φασισμό
ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ 12:00 στο ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Το Σάββατο 28 Μάρτη εκατομμύρια κόσμος ετοιμάζονται να βγουν στους δρόμους εκατοντάδων πόλεων στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη και στην Αυστραλία στην παγκόσμια μέρα αγώνα ενάντια στον πόλεμο, τον ρατσισμό και τον φασισμό. Το διεθνές αντιπολεμικό κίνημα θα είναι στον δρόμο ενάντια στον παραλογισμό του πολέμου, στην πολεμική οικονομία και τον θάνατο.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε αυτή την παγκόσμια μέρα δράσης για να ενώσουμε τις φωνές και τις δυνάμεις μας με την έμπνευση της εξεγερμένης Μινεάπολης που τσάκισε την ICE του Τραμπ, του παγκόσμιου κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, του αντιπολεμικού κινήματος ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, του αντιφασιστικού κινήματος στην Ευρώπη που δίνει μάχη ενάντια στην ακροδεξιά και τη φασιστική απειλή, στη Βρετανία, τη Γαλλία, την Γερμανία και αλλού.
Διαδηλώνουμε ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, την ώρα που η απειλή επέκτασης και γενίκευσης του πολέμου δυναμώνει. Την ίδια ώρα και εν μέσω βομβαρδισμών στο Ιράν, ο Τραμπ δεν ξεχνά την Κούβα και διαμηνύει πως έρχεται και η δική της σειρά!
Διαδηλώνουμε ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Ιράν, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης και των λαών της περιοχής. Ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ που μας σέρνει σε τεράστιους κινδύνους και μετατρέπει την χώρα σε μια απέραντη αμερικανική βάση, με την συμμετοχή της βάση της Σούδας, με τις φρεγάτες και τα μαχητικά αεροσκάφη στην Κύπρο. Η εμπλοκή της ελληνικής συστοιχίας Patriot που βρίσκεται στη Σαουδική Αραβία στον πόλεμο, καταρρίπτοντας δύο ιρανικούς πυραύλους αποτελεί πολύ επικίνδυνη εξέλιξη.
Το αντιπολεμικό κίνημα στην Ελλάδα, στις χώρες του ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ, μπορεί να αναδειχθεί σε αποφασιστικό παράγοντα για την ήττα της πολεμικής εκστρατείας.
Διαδηλώνουμε για να βάλουμε τέλος στις δολοφονίες των προσφύγων και των μεταναστών, στα κλειστά σύνορα της ΕΕ-φρούριο, στην κυβέρνηση της ΝΔ που έχει μετατρέψει το Λιμενικό σε σώμα πολέμου κατά των κατατρεγμένων προσφύγων που επιχειρούν να ξεφύγουν από τους βομβαρδισμούς και την φτώχεια. Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου δολοφονούν στη Γάζα, στο Ιράν και στο Λίβανο. Οι "φίλοι" τους στην ΕΕ και η κυβέρνηση της ΝΔ δολοφονούν και στη Μεσόγειο με 33.000 πνιγμένους τα τελευταία 15 χρόνια.
Διαδηλώνουμε για να γίνει η δίκη του Λιμενικού στο Ναυτοδικείο και να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι της κυβέρνησης και του Λιμενικού που έπνιξαν πάνω από 600 πρόσφυγες στη Πύλο.
Διαδηλώνουμε για να μην αφήσουμε την κυβέρνηση να κάνει πλάτες στην ακροδεξιά και τους φασίστες. Για να φράξουμε το δρόμο στην ανασύνταξη των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής και των ορφανών της.
Διαδηλώνουμε για να μην περάσει η ποινικοποίηση των αγώνων του κινήματος αλληλεγγύης, με την ανάκληση του ασύλου στον Τζαβέντ Ασλάμ, την επίθεση στο δικηγόρο των επιζώντων της Χίου Δ. Χούλη, την συκοφάντηση του δημοσιογράφου Χ. Αβραμίδη.
Ενωμένοι εργατιά, αγροτιά, νεολαία για την ανατροπή της κυβέρνησης και του συστήματος που καταστρέφει τις ζωές μας για τα κέρδη τους.
Για έναν κόσμο χωρίς ρατσισμό, φασισμό, πολέμους και φτώχεια!
Καμία εμπλοκή και στήριξη στους φονιάδες, έξω οι βάσεις, έξω από το ΝΑΤΟ
Κάτω τα χέρια από το Ιράν και το Λίβανο, να γυρίσει πίσω ο ελληνικός στρατός
Όχι στους πολεμικούς εξοπλισμούς. Λεφτά για μισθούς, παιδεία, υγεία κοινωνικές ανάγκες και όχι για φρεγάτες
Στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου και της Χίου
Άσυλο, χαρτιά, σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά.
Να ανατρέψουμε τη δολοφονική κυβέρνηση του πολέμου, του ρατσισμού και της φτώχειας.
πηγή : email που λάβαμε στις 24 Μαρτίου 17h
Οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, μετά από 2,5 χρόνια γενοκτονικής βίας και εθνοκάθαρσης στη Γάζα, επιβεβαιώνουν ότι ο πόλεμος επιστρέφει με ένταση στην καθημερινότητα των λαών ως σταθερό στοιχείο της διεθνούς πραγματικότητας. Τι θα βγει από αυτή την ιστορία; Το μόνο βέβαιο είναι ότι η στρατιωτική κλιμάκωση θα συνοδευτεί από μαζικές απώλειες αμάχων, φτώχεια, καταστροφή υποδομών και βαθιά περιβαλλοντική επιβάρυνση, ενώ δημιουργούνται συνθήκες γενικευμένης αποσταθεροποίησης σε ολόκληρες περιοχές.
H ελληνική κυβέρνηση έχει διαλέξει από καιρό τη πλευρά του πολέμου. Εδώ και χρόνια, ενισχύει την εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του Ισραήλ, τόσο μέσω των στρατιωτικών βάσεων όσο και μέσω πολιτικής και υλικής στήριξης. H κατεύθυνση της προσαρμογής της χώρας στην πολεμική μηχανή είναι μια στρατηγική που εμπλέκει άμεσα την ελληνική κοινωνία σε ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις.
Παρά την προσπάθεια χειραγώγησης από όλα τα συστημικά ΜΜΕ, δεν υπάρχει κοινωνική συναίνεση στον πόλεμο. Οι μαζικές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο ενάντια στη γενοκτονία στη Γάζα έδειξαν ότι μεγάλα τμήματα των κοινωνιών αντιλαμβάνονται τη φύση αυτών των συγκρούσεων και απορρίπτουν τη συμμετοχή σε αυτές. Η απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές επιλογές και στη λαϊκή βούληση παραμένει μεγάλη.
Η διεθνής ημέρα δράσης «28Μ» εντάσσεται σε αυτή τη κίνηση ενάντια στον πόλεμο, τον ρατσισμό και τον φασισμό. Σε δεκάδες χώρες στο κόσμο και σε δεκάδες πόλεις στη χώρα, εξαγγέλονται συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις με ένα ξεκάθαρο μήνυμα:
Στις 28 Μάρτη, κατεβαίνουμε στο δρόμο!
Η παρουσία μας εκείνη τη μέρα αποτελεί αναγκαίο βήμα για να εκφραστεί η αντίθεση της κοινωνίας στην πολεμική κλιμάκωση, στην εμπλοκή της Ελλάδας και στη μετατροπή της κοινωνίας σε γρανάζι της πολεμικής οικονομίας.
Δεν θέλουμε πόλεμο. Δεν πολεμάμε για αυτούς. Δεν ζούμε σιωπηλοί και φοβισμένοι.
Τον λόγο για τις ζωές μας τον έχουμε εμείς!
πηγή : https://linktr.ee/antipolemiko
πηγή : email που λάβαμε στις 26 Μαρτίου 07h
ⒶΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Αντιπολεμική Πορεία
Σάββατο 28/3, 12:00, Άγαλμα Βενιζέλου
Ένας κόσμος που μαστίζεται από τον πόλεμο και τον θάνατο...
H συνεχής κλιμάκωση του πολέμου στην Μέση Ανατολή μετά την επίθεση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ στο Ιράν. Η γενοκτονία που συνεχίζει να διαπράττει το σιωνιστικό Κράτος του Ισραήλ στην Παλαιστίνη. Οι μαζικές σφαγές του εμφυλίου πολέμου στο Σουδάν. Η εισβολή της Ρωσίας και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η επίθεση των αναβαπτισμένων τζιχαντιστών της Συριακής Κυβέρνησης στην Ροζάβα. Οι εκατοντάδες νεκροί της εξέγερσης στο Ιράν και οι θανατηφόρες φασιστικές πρακτικές του ICE στις ΗΠΑ. Τα αμέτρητα νεκρά κορμιά μεταναστ(ρι)ών στην Μεσόγειο. Οι απειλές Τραμπ για νέες επεμβάσεις στην Λατινική Αμερική (Κούβα). Όλα τα παραπάνω, κι ακόμη περισσότερα, που πιθανώς δεν μαθαίνουμε ποτέ από τα δελτία ειδήσεων και συμβαίνουν σε γωνίες του πλανήτη μακριά από το καπιταλιστικό κέντρο, συνθέτουν το μωσαϊκό του θανάτου που επιφυλάσσουν τα Κράτη και το Κεφάλαιο στις καταπιεσμένες και τους εκμεταλλευόμενους όλου του πλανήτη. Οι οικονομίες πλήττονται από την άνοδο των τιμών της ενέργειας και όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στην ήδη δυσβάσταχτη καθημερινή φτώχεια, την μιζέρια, την ακρίβεια, την ανεργία που χτυπούν πλέον ακόμη και την "ανεπτυγμένη Δύση" ή μάλλον καλύτερα, την εργατική τάξη της. Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση και παρακμή, σαπίζει και στην προσπάθεια του να αναπαραχθεί, γεννάει τέρατα.
Το Κεφάλαιο πάνω και πίσω από όλα...
Φυσικά, πίσω από όλες αυτές τις αναταραχές δεν βρίσκονται σπουδαίες ιδεολογίες και μεγάλα πατριωτικά ιδεώδη. Αντίθετα, βρίσκονται τα κέρδη του Κεφαλαίου. Καθώς το καπιταλιστικό σύστημα στο σύνολο του έχει φτάσει στα όριά του από άποψης ανάπτυξης και άντλησης κερδών, ψάχνει να διασωθεί μέσω της δημιουργίας νέων αγορών και της ανάγκης για ανανέωση των ήδη υπαρκτών. Τα δισεκατομμύρια δολάρια που δαπανώνται σε πολεμικούς εξοπλισμούς (και τα οποία φυσικά αποκομίζουν οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες του πολεμικού λόμπι) είναι η κορυφή του παγόβουνου. Οι συνεχείς πολεμικές συρράξεις συνοδεύονται από την καταστροφή υλικοτεχνικών υποδομών και την εξαφάνιση των τοπικών αγορών, κάτι που ανοίγει τον δρόμο για άλλες πτυχές του Κεφαλαίου, όπως το κατασκευαστικό, το εμπορικό ή ακόμη και το τουριστικό. Η περίπτωση του σχεδίου μετατροπής της κατεστραμμένης συθέμελα λωρίδας της Γάζας σε τουριστικό θέρετρο είναι χαρακτηριστική του συνδυασμού όλων των από πάνω. Τα καπιταλιστικά κράτη υπηρετούν πιστά τα συμφέροντα των αστικών τους τάξεων και δεν λογαριάζουν τον θάνατο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Φυσικά, ο έλεγχος των ενεργειακών κοιτασμάτων του πλανήτη είναι πάντα ένα από τα σημαντικότερα κίνητρα των πολέμων, από την Βενεζουέλα ως το Ιράν.
Στα καθ' ημάς...
Στο εσωτερικό της χώρας μας, βλέπουμε μια κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία είναι έτοιμη να ακολουθήσει όλες τις πολιτικές του Τραμπ, στην απόπειρα της να αναδειχθεί στον "πιο έμπιστο σύμμαχο των ΗΠΑ". Την ακλόνητη υποστήριξη στις πολιτικές Ισραήλ-ΗΠΑ στην γενοκτονία των Παλαιστινίων - όταν μέχρι και παραδοσιακά φιλοϊσραηλινές δυνάμεις πήραν αποστάσεις από ένα σημείο και μετά - ακολούθησαν διάφορες δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης, όπως π.χ. οι εχθρικές δηλώσεις του Α. Γεωργιάδη προς την Διεθνή Αμνηστία και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης τον Δεκέμβρη του 2025, τα οποία χαρακτήρισε ως «αριστεροκρατούμενα» και «αντιδυτικά» σχήματα. Ο τρόπος με τον οποίο κυβερνητικά στελέχη σπεύδουν να υποκλιθούν στην νέα Πρέσβη των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, και φυσικά οι παλινωδίες του ίδιου του Μητσοτάκη που υποστήριξε τη σύσταση του Τραμπικού αντίβαρου στον ΟΗΕ, του Συμβουλίου Ειρήνης για την Γάζα, αντανακλούν την δουλικότητα του Ελληνικού Κράτους προς τις ΗΠΑ.
Τα δισεκατομμύρια ευρώ που έχει δαπανήσει το Ελληνικό Κράτος τα τελευταία χρόνια για πολεμικούς εξοπλισμούς, μας φέρνουν στις κορυφαίες θέσεις της λίστας των χωρών του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη με το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ που ξοδεύεται για τον συγκεκριμένο λόγο (3.1%), κάτω μόνο από την Πολωνία. Κάτι που ίσχυε πριν ακόμη τις τελευταίες σχετικές Ευρωπαϊκές Συνθήκες (Readiness 2030, πρώην ReArm Europe). Ταυτόχρονα, η χώρα έχει μετατραπεί σε μια πελώρια βάση του ΝΑΤΟ, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη, με ενεργό μάλιστα συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσεις των τελευταίων ετών, όπως στις επιθέσεις ενάντια στους Χούθι στην Υεμένη. Σε όλα τα παραπάνω ήρθε να προστεθεί η ενεργή συμμετοχή του Ελληνικού Κράτους στον Πόλεμο στην Μέση Ανατολή, καθώς ελληνικά οπλικά συστήματα που έχουν τοποθετηθεί στην ευρύτερη περιοχή και βοηθούν στις επιχειρήσεις ενάντια στο Ιράν (πχ πύραυλοι Patriot).
Η απόπειρα πειθάρχησης της κοινωνίας
Εν μέσω αυτής της ζοφερής διεθνούς κατάστασης, το Ελληνικό Κράτος, έχοντας να αντιμετωπίσει τις τωρινές αλλά και τις μελλοντικές αντιδράσεις από τα φλέγοντα οικονομικά ζητήματα, την φτώχεια, την ανεργία, την διάλυση του αγροτικού τομέα, αλλά και τα συνεχή σκάνδαλα, επιχειρεί να στρέψει την προσοχή μας αλλού. Επιθυμεί να τρομάξει τους από-τα-κάτω με την απειλή του πολέμου, να μας διχάσει και να μας ποτίσει με το εθνικιστικό δηλητήριο. Η επιθυμητή εθνική ενότητα, που θα αντιπαρατεθεί στην ταξική συνειδητοποίηση και διεκδίκηση, αποπειράται να επιτευχθεί μέσω της στοχοποίησης του "εσωτερικού εχθρού".
Από την μία, οι αντιμεταναστευτικοί νόμοι σκληραίνουν όλο και περισσότερο. Τα πιο ακροδεξιά στελέχη της Κυβέρνησης τοποθετούνται στο Υπουργείο Μετανάστευσης και οι νεκροί στα σύνορα (Χίος, Πύλος κλπ) πολλαπλασιάζονται. Όσοι/ες καταφέρνουν να περάσουν στην στεριά, φυλακίζονται σε καμπ κολαστήρια.
Από την άλλη, η επίθεση σε οποιονδήποτε αντιστέκεται είναι σφοδρή: Οι απεργίες των εργατ(ρι)ών μπαίνουν στο στόχαστρο, οι κινητοποιήσεις των φοιτητ(ρι)ών καταστέλλονται. Οι πολιτικοί αντίπαλοι του συστήματος διώκονται βάναυσα με αντιτρομοκρατικούς νόμους.
Η πειθάρχηση των από-τα-κάτω αποτελεί ζητούμενο για κάθε Κράτος σε περιόδους κρίσης και η νεολαία είναι πάντα ένας από τους κυριότερους στόχους. Σε αυτό το πλαίσιο εισάγεται και ο νέος νόμος για την στράτευση στα πλαίσια του λεγόμενου «Χάρτη Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων». Ο νόμος αυτός στοχοποιεί ακόμη πιο σκληρά τους αντιρρησίες συνείδησης και τους αρνητές στράτευσης, δυσκολεύει την δυνατότητα απαλλαγής από την θητεία για ιατρικούς λόγους και προβλέπει την σταδιακή εισαγωγή της θητείας των γυναικών, αρχικά "εθελοντικά". Επιπλέον, καθώς ο εμποτισμός των μυαλών των νέων ανθρώπων με το εθνικιστικό δηλητήριο είναι πάντα βασικός στόχος, δυσκολεύουν επίσης τα κριτήρια για αναβολή της στράτευσης λόγω σπουδών, με τον μελλοντικό στόχο να είναι η υποχρεωτική στράτευση στα 18 για όλους.
Οι φόβοι για τις πιθανές επιπτώσεις της μη συμμόρφωσης στην ζωή των νέων ανθρώπων, ο μπαμπούλας του γενικευμένου πολέμου και η επιστράτευση του "προαιώνιου εχθρού" της Τουρκίας - με την οποία ωστόσο η Ελλάδα βρίσκεται στις ίδιες στρατιωτικές συμμαχίες - είναι τα κύρια επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται από το Ελληνικό Κράτος για την κάμψη των εσωτερικών αντιστάσεων.
Δεν πολεμάμε για τα συμφέροντα τους!
Ως αναρχικοί/ες, διεθνιστές/τριες και κομμάτι της εργατικής τάξης, δηλώνουμε πως δεν θα πολεμήσουμε για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των πολιτικών ελίτ. Σε κάθε πόλεμο, αυτοί που καλούνται να πληρώσουν το τίμημα με τις ζωές τους είναι οι άνθρωποι της τάξης μας, είτε ως κρέας για οβίδες στο μέτωπο, είτε ως άμαχος πληθυσμός στα μετόπισθεν. Πιστεύουμε πως οι εργατικές τάξεις και τα καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα κάθε χώρας, ιδιαίτερα στα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, πρέπει να σαμποτάρουν τις πολεμικές μηχανές. Μετατρέποντας τον πόλεμο από διακρατικό σε ταξικό, πρέπει να στρέψουν τα όπλα τους ενάντια στις αστικές τους τάξεις και να σφίξουν το χέρι των καταπιεσμένων στην άλλη πλευρά του μετώπου.
Η λογική αυτή δεν εκπορεύεται από κάποιου είδους φιλελεύθερο πασιφισμό. Αντίθετα, έχει ως αφετηρία την ανάγκη για το σταμάτημα κάθε πολέμου, τώρα και στο μέλλον, κάτι το οποίο είναι δυνατό μόνο μέσω της ανατροπής του διεθνούς κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος που έχει εγγεγραμμένο στο ίδιο του το DNA τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, τον θάνατο.
Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, συχνά καλούμαστε να απαντήσουμε σχετικά με την στάση μας σε περίπτωση "εισβολής των Τούρκων". Ας αφήσουμε για λίγο την άκρη το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι αστικές τάξεις και οι πολιτικές ελίτ των δύο χωρών είναι σύμμαχοι στα διεθνή πολεμικά και οικονομικά μέτωπα (πχ ΝΑΤΟ). Ακόμη κι έτσι, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι καπιταλιστές κάθε χώρας και το πολιτικό τους προσωπικό ελάχιστα νοιάζονται για τις υποτελείς τάξεις και θα συρθούν σε ένα θερμό πόλεμο μόνο όταν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα. Ένας τέτοιος πόλεμος είναι πάντα πρώτα και κύρια πόλεμος για την διατήρηση της ταξικής τους κυριαρχίας επί των από-τα-κάτω της δικής τους χώρας και της επέκτασης των οικονομικών τους συμφερόντων σε νέο έδαφος. Προκειμένου να κερδίσουν, χρειάζονται την μάξιμουμ δυνατή εθνική ενότητα, αυτή δηλαδή που θυσιάζει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των από-τα-κάτω στον βωμό της πολεμικής προσπάθειας, δηλαδή στο βωμό των συμφερόντων του Κεφαλαίου και επέρχεται με την εκκαθάριση κάθε είδους εσωτερικού εχθρού. Ως εκ τούτου, ένας επιθετικός πόλεμος πρέπει να σταματήσει με κάθε τρόπο από την οργανωμένη εργατική τάξη του επιτιθέμενου κράτους με γενικευμένο σαμποτάζ. Άλλωστε, σε έναν διακρατικό πόλεμο, ο επιτιθέμενος πολύ γρήγορα μπορεί να μετατραπεί σε αμυνόμενο και το αντίστροφο.
Στόχος μας πρέπει να είναι το χτίσιμο ενός πλατιού αντιπολεμικού μετώπου, με ευρεία συμμαχία των ταξικών και κοινωνικών οργανώσεων, με την δημιουργία συνελεύσεων και δομών στις γειτονιές και τους χώρους εργασίας. Ένα μέτωπο το οποίο θα είναι ικανό, με μαζικές κινητοποιήσεις, απεργίες, διαδηλώσεις, να μπλοκάρει οποιαδήποτε πολεμική προετοιμασία. Προς την παραπάνω κατεύθυνση θεωρούμε ότι πρέπει να κινηθεί και το εγχώριο επαναστατικό/διεθνιστικό κίνημα, αλλά και κάθε άνθρωπος που εχθρεύεται τον πόλεμο και τον εθνικισμό και επιθυμεί μια άλλη, πιο δίκαιη και ειρηνική κοινωνία.
❗ Όλοι και όλες στην Αντιπολεμική Πορεία, Σάββατο 28/3, 12:00, Άγαλμα Βενιζέλου.
Σχηματίζουμε κοινό μπλοκ με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της Ελευθεριακής Πρωτοβουλίας Θεσσαλονίκης, της Αναρχικής Ομάδας Πυρανθός και της Libertatia, συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό.
🏴 Οριζόντια Κίνηση - Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό🚩
ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ/ΑΝΤΙ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3
[Στηρίζουμε τα μπλοκ των Ανοιχτών Αντιπολεμικών Αντιιμπεριαλιστικών Συνελεύσεων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη]
ΑΘΗΝΑ: 15:00 ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 12:00 ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Στις 28/2 αμερικανικά και ισραηλινά στρατεύματα βομβάρδισαν το Ιράν. Αυτή η στρατιωτική-πολεμική επιχείρηση, η οποία οργανωνόταν εδώ και καιρό -και εκμεταλλευόμενη τις μεθοδευμένες και υποκινούμενες κοινωνικές ανισορροπίες στο εσωτερικό του Ιράν-, επιχειρεί να ανατρέψει τις μέχρι πρότινος ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και να ενισχύσει το ρόλο και την πολιτική επιρροή των Αμερικανικών και Ισραηλινών συμφερόντων.
Η στιγμή και η επιλογή αυτής της επίθεσης δεν ήταν τυχαία. Αντιθέτως, πρόκειται για μια καλοσχεδιασμένη επιχείρηση η οποία, πίσω από τα «δημοκρατικά» πλήγματα των φονιάδων των λαών, οξύνει περαιτέρω τις συνθήκες στην περιοχή με απώτερο σκοπό την εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων των ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών συμμάχων τους: δηλαδή την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, την διασφάλιση ενεργειακών και εμπορικών δρόμων, την θωράκιση επενδύσεων και την επιβολή των μονοπωλίων επάνω στους λαούς.
Δε μπορούμε να παραβλέψουμε ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρωπότητας -από την Λ. Αμερική μέχρι την Μ. Ανατολή και από εκεί στα Βαλκάνια και την Αφρική- τα έχουν διαπράξει αυτοί που προσπαθούν με τους δικούς τους όρους να «αλλάξουν» τον κόσμο. Παρά την προσπάθεια των δυτικοθρεμμένων ΜΜΕ να παρουσιάσουν τις ΗΠΑ και το Ισραήλ ως «εξισορροπητικούς» παράγοντες, δεν μπορούν να σβήσουν από την μνήμη των λαών τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο, στη Συρια, στην Υεμενη, όπως επισης δε μπορούν να παρερμηνεύσουν τις στρατιωτικές επεμβάσεις σε Βενεζουέλα και Κούβα. Μέσα σε ένα ασταθές κλίμα ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, η παρασιτική αστική τάξη σέρνει τους λαούς σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο για τα συμφέροντα της.
Από τη στιγμή που εξαπέλυσαν συντονισμένη επίθεση οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στο Ιράν, η ελληνική αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της δεν δίστασαν να τους χειροκροτήσουν, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά τον ρόλο της χώρας ως βασικό πυλώνα εξυπηρέτησης των ευρωατλαντικών σχεδιασμών. Άμεσα το ελληνικό κράτος προχώρησε σε μια σειρά κινήσεων που βαθαίνουν την εμπλοκή: αποστολή δυνάμεων στην Κύπρο με πρόσχημα την «ασφάλεια», αλλά στην πράξη για την υπεράσπιση των βρετανικών βάσεων και των ΝΑΤΟϊκών υποδομών στην περιοχή, αναβάθμιση και παραχώρηση της βάσης της Σούδας ως κρίσιμου κόμβου για τη διευκόλυνση στρατιωτικών επιχειρήσεων και μετακινήσεων δυνάμεων, καθώς και ενεργή συμμετοχή σε επιχειρησιακές ενέργειες, όπως η αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων από την ελληνική συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία προς υπεράσπιση της πετρελαϊκής εταιρίας ARAMCO ("συμπαίκτης" που βοήθησε τη Motor Oil Hellas να γιγαντωθεί διεθνώς κατά τη δεκαετία του '90)- γεγονός που παρουσιάστηκε μάλιστα με ικανοποίηση από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Την ίδια στιγμή, τίθενται σε καθεστώς αυξημένης ετοιμότητας όλες οι στρατιωτικές μονάδες της χώρας, επιβεβαιώνοντας ότι η εμπλοκή δεν είναι ούτε τυπική ούτε «αμυντική», αλλά ουσιαστική και επικίνδυνη. Όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα πλήρους στοίχισης της Ελλάδας με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ, μετατρέποντας τη χώρα σε ενεργό κρίκο της πολεμικής αλυσίδας και σε στόχο αντιποίνων, εκθέτοντας τον λαό και την νεολαία σε σοβαρούς κινδύνους.
Η συμμετοχή του ελληνικού κράτους στους κυρίαρχους διεθνείς οργανισμούς ιμπεριαλιστικών-καπιταλιστικών συμφερόντων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ καθορίζεται άμεσα από τη θέση και τα συμφέροντα του ελληνικού καπιταλισμού μέσα στον παγκόσμιο χάρτη αλλά και σε ένα βαθμό από τις προσδοκίες της ίδιας της αστικής τάξης της χώρας, του βαθμού της εξάρτησής της αλλά και της αυτοτελούς στρατηγικής που χαράσσουν τα επιμέρους τμήματά της. Η εξωτερική πολιτική της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πολιτική που ασκείται το εσωτερικό της χώρας και τις άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις που έχει στην ίδια την εργατική τάξη και τον λαό.
Μία πολιτική που πάει χέρι-χέρι με τις διαρκείς «μεταρρυθμίσεις» στα μετόπισθεν. Τις ιδιωτικοποιήσεις, την εκτίναξη των τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης, την φιλελεύθερη "απελευθέρωση" του δικαιώματος στην στέγη και την αύξηση του κόστους ζωής. Τα εκατομμύρια σε στρατιωτικούς-πολεμικούς εξοπλισμούς, τη μετατροπή της χώρας σε ΝΑΤΟϊκό προτεκτοράτο, ενεργειακό κόμβο και πρωτοστάτη του ReArm Europe, την αυστηροποίηση της επιστράτευσης, την όξυνση και την στρατιωτικοποίηση της καταστολής, το κυνήγι και τη διαρκή βαρβαρότητα απέναντι στους μετανάστες και τις μετανάστριες στα σύνορα και στους δρόμους. Και αυτά, παράλληλα, συνοδεύονται από απαξίωση και διάλυση των λαϊκών αναγκών όπως η Υγεία, η Παιδεία και οι Μεταφορές, από εντατικοποίηση της εργασίας και αντεργατικά νομοσχέδια που τσακίζουν τα εργασιακά μας δικαιώματα και μετατρέπουν τους χώρους δουλειάς σε σφαγεία, από κρατική ανεπάρκεια που αφήνει αγροτικές περιοχές, χωριά και πόλεις έρμαια των φυσικών καταστροφών. Μεταρρυθμίσεις οι οποίες συνθέτουν το παζλ της πολεμικής οικονομίας -που υπηρετούν σύσσωμα τα κράτη-μέλη της ΕΕ- και θυσιάζουν τις λαϊκές ανάγκες, την εργατική μας δύναμη και την ίδια μας τη ζωή στον βωμό της πολεμικής προετοιμασίας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Εκεί οδηγεί η -με κάθε κόστος- προστασία του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου αλλά και η ζωτική ανάγκη πλήρους ταύτισης με τον έναν ή τον άλλον ιμπεριαλιστικό πόλο -στην προκειμένη περίπτωση της ΕΕ, των ΗΠΑ και του Ισραήλ- που αποτελούν στρατιωτικούς συμμάχους με τους οποίους έχουν συναφθεί σχετικές «αμυντικές» συμφωνίες και οι οποίοι είναι βασικοί προμηθευτές πολεμικού εξοπλισμού, εμπορικοί εταίροι και κύριοι «επενδυτές»/ λεηλατητές του κοινωνικού πλούτου της χώρας σε μία σειρά τομείς όπως η ενέργεια, ο τουρισμός ή οι κατασκευές. Η ανάγκη για ένοπλη υπεράσπιση των συμφερόντων του Μαρινάκη, του Βαρδινογιάννη, του Μαρτίνου, της Αγγελικούση, της Φράγκου, των δεκάδων Ελλήνων εφοπλιστών αλλά και των ξένων «συμμάχων και επενδυτών» στην Ελλάδα, που οδήγησαν μία χώρα απομακρυσμένη από την Ερυθρά και την Αραβική Θάλασσα να συμμετέχει όλο και πιο ενεργά σε ιμπεριαλιστικές αποστολές.
Πρέπει να εμπιστευτούμε τον λαό μας, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε το Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, να ζυμώσουμε μεθοδικά μέσα στους συλλογικούς φορείς και στην κοινωνία την αναγκαιότητα για άμεση δράση. Να παραμείνουμε στον δρόμο, να καταφέρουμε τον όλο και μεγαλύτερο συντονισμό των κινηματικών δυνάμεων, να οξύνουμε τα αντιιμπεριαλιστικα αντανακλαστικά του λαού και της εργατικής τάξης και να πάρουμε νέες πρωτοβουλίες διεθνιστικής αλληλεγγύης στους λαούς που δέχονται τα πυρά του ιμπεριαλισμού.
Να αγωνιστούμε για την απεμπλοκή της χώρας από όλα τα ενεργά πολεμικά μέτωπα, για την ακύρωση των οικονομικών και πολεμικών συμφωνιών με το Ισραήλ, με τις ΗΠΑ, με τα καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας και των Η.Α.Ε αλλά και με τη Γαλλία, για να πάρουν άμεσα πόδι όλες οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ που έχουν κατακλύσει την ελληνική επικράτεια. Να αγωνιστούμε για να σταματήσει άμεσα η Αλεξανδρούπολη να είναι ο κύριος κόμβος διέλευσης για την μεταφορά ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στην Ανατολική Ευρώπη. Για να σταματήσει η Κρήτη να αποτελεί χερσαίο αεροπλανοφόρο και βάση ανεφοδιασμού για την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ/ ΝΑΤΟ. Για να σταματήσει η Λάρισα να είναι το στρατηγείο στην επιχείριση «ΑΣΠΙΔΕΣ» της ΕΕ. Για να επιστρέψουν άμεσα όλες οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται έξω από τα σύνορα και βάζουν πλάτη στα εγκλήματα των σιωνιστών και των ιμπεριαλιστών. Για την άμεση έξοδο της χώρας τόσο από την ΕΕ όσο και από το ΝΑΤΟ, ως βήματα, προϋποθέσεις και στόχους που είναι διαλεκτικά συνδεδεμένοι με την ανατροπή του ιμπεριαλιστικού και καπιταλιστικού συστήματος.
Στόχοι που μπορούν να «κόψουν» δισεκατομμύρια από τις πολεμικές βιομηχανίες και να τα δώσουν στην κάλυψη βασικών κοινωνικών αναγκών, αλλά και στόχοι που συνδέονται διαλεκτικά με την ανατροπή αυτής καθ' αυτής της αστικής εξουσίας που μας βυθίζει στη φτώχεια μέσω της ακρίβειας, που μας ξεζουμίζει όλο και πιο εντατικοποιημένα και χωρίς δικαιώματα στη δουλειά, που ιδιωτικοποιεί και κερδοσκοπεί πάνω σε κάθε μας ανάγκη, την ενέργεια, το νερό, την υγεία,τις μετακινήσεις, την μόρφωσή μας, που μας κοστολογεί όλο και πιο φτηνά και μας πεθαίνει κυριολεκτικά στο όνομα της «εθνικής ενότητας» και της «ανάπτυξης» της κερδοφορίας της, στα τρένα, στις πυρκαγιές, στις πλημμύρες, στους χώρους δουλειάς, στα αστυνομικά μπλόκα.
Είναι υψίστης σημασίας η ανασυγκρότηση ενός μαζικού ταξικού-αντιιμπεριαλιστικού και αντιπολεμικού κινήματος που θα μπει ανάχωμα στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της αστικής τάξης που αιματοκυλίζουν τους λαούς για τα κέρδη της. Ειδικά τώρα, που οι σειρήνες του πολέμου ηχούν όλο και πιο συχνά, όλο και πιο δυνατά, πρέπει να θυμηθεί ο λαός τα παλιά αντιιμπεριαλιστικά αντανακλαστικά του και να προτάξει την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και τον πόλεμο στους δυνάστες του.
Μονόδρομος είναι ο λαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στις βάσεις του θανάτου! Η «εθνική περηφάνια» των αστών, της κυβέρνησης και των κομμάτων του πολέμου και της εκμετάλλευσης είναι φέρετρα με "ξένες" σημαίες για τον λαό. Μέσα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές όμως εμφανίζεται και η δυνατότητα ώστε ο λαός να παρέμβει στις εξελίξεις κόντρα στην «ευημερία», την σιγή νεκροταφείου και την ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο των αστών. Να δυναμώσει η ταξικη-αντιιμπεριαλιστική πάλη ενάντια σε αυτούς και το σύστημα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και εκμετάλλευσης.
Να μη γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους.
Πόλεμο στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών.
Οι λαοί θα νικήσουν - Η αντίσταση θα δικαιωθεί!
28/3 ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ/ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΙΒΑΝΟΥ - ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!
ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ
ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ - ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ
Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
Σάββατο 28/3 στις 12:00, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΙΣΡΑΗΛ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Η υποκρισία των Δυτικών καθεστώτων ξεπερνάει κάθε όριο: την ίδια ώρα που συνεργάζονται άψογα με όλα τα μοναρχικά αυταρχικά & θεοκρατικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, όπως τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Ομάν, το Μπαχρέιν κ.ά. χρησιμοποιούν εργαλειακά το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας στο Ιράν για να επενδύσουν με δήθεν «απελευθερωτική χροιά» τα εγκλήματά τους, με κορυφαίο την εν ψυχρώ δολοφονία πάνω από 180 παιδιών σε βομβαρδισμούς που έπληξαν σχολεία και αθλητικές εγκαταστάσεις. Συνεχίζουν έτσι το θεάρεστο έργο τους όπως το ξεκίνησαν στη σύγχρονη περίοδο με τους βομβαρδισμούς στο Βελιγράδι το 1999, με τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003 που διέλυσε τη χώρα, την εικοσαετή κατοχή στο Αφγανιστάν που άφησε πίσω της εκ νέου και ισχυροποιημένο το καθεστώς των Ταλιμπάν, την παράδοση της Συρίας στον καμουφλαρισμένο ISIS, και την απόλυτη αποδιάρθρωση της Λιβύης μετά την ανατροπή του Καντάφι, η οποία βυθίστηκε σε αέναους εμφύλιους πολέμους. Θύματα των ιμπεριαλιστικών ληστρικών και νεοαποικιακών πολέμων και επεμβάσεων είναι πάντα οι ίδιοι οι λαοί, οι οποίοι κατακρεουργούνται σε αυτό το παγκόσμιο σφαγείο ή παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης για να βρουν τον θάνατο στα χερσαία και υδάτινα σύνορα της Ευρώπης με τη δολοφονική συνδρομή και του ελληνικού κράτους.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΟΜΒΕΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
Καμία συμπάθεια και υποστήριξη δεν τρέφουμε ούτε για το Ιρανικό καθεστώς, άλλο ένα καθεστώς απόλυτης εξουσίας και κυριαρχίας το οποίο για τους δικούς του λόγους θρησκευτικούς, πολιτικούς, γεωπολιτικούς και πολιτισμικούς βρίσκεται σε αντίθετο μπλοκ από το κυρίαρχο Δυτικό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΙΣΡΑΗΛ. Ο υπό διαρκή δοκιμασία λαός του Ιράν έχει να αντιμετωπίσει τόσο τις εξωτερικές επιθέσεις των δήμιων του με τις βόμβες και τα «έξυπνα χτυπήματα» όσο και στο εσωτερικό ένα καθεστώς που δεν διστάζει να πνίξει στο αίμα όποια αντίδραση εναντίον του, με πιο πρόσφατο το κατασταλτικό όργιο που ακολούθησε την τελευταία εξέγερση και κατέληξε σε χιλιάδες δολοφονίες Ιρανών πολιτών. Η υπόθεση της απελευθέρωσης των λαών είναι πάντα αποκλειστικά και μόνο στα δικά τους χέρια.
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ & ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ & ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ
Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό - Μαυρο&Κοκκινο μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης - Ομοσπονδίας Συλλογικοτήτων
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Σάββατο 28/3 στις 12:00, ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Ο καπιταλισμός γεννά πολέμους - οι αγώνες γεννούν ελευθερία
Η σημερινή ιστορική συγκυρία, που χαρακτηρίζεται από διαδοχικές κρίσεις, δεν αποτελεί παρά την εκδήλωση μιας βαθιάς δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Οι διαφορετικές πολεμικές συγκρούσεις που διεξάγονται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή δεν συνιστούν απομονωμένες τοπικές διενέξεις, αλλά τμήμα ενός ευρύτερου ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού.
Οι πολεμικές συγκρούσεις όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά διαρκώς διευρύνονται και κλιμακώνονται, ενώ μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας παραμένει αμέτοχο ή -ακόμη χειρότερα- παίρνει θέση ανάμεσα σε διαφορετικά κράτη, τα οποία ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τα συμφέροντα που το καθένα επιδιώκει να εξυπηρετήσει.
Το Ισραήλ υποτίθεται ότι σταμάτησε την επί δύο χρόνια γενοκτονία των Παλαιστινίων. Στην πραγματικότητα, όμως, την έχει απλώς μετατρέψει σε μια χαμηλότερης έντασης διαδικασία εξόντωσης στη Γάζα, της οποίας περίπου το μισό έχει ήδη αρπαχθεί μέσω της πρακτικής της «κίτρινης γραμμής». Παράλληλα, συνεχίζεται η εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, με την περιοχή να έχει ήδη αρπαχθεί από το Ισραηλινό κράτος και τη βία των εποίκων απέναντι στον γηγενή Παλαιστινιακό πληθυσμό να έχει φτάσει σε νέα επίπεδα απανθρωπιάς. Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η ισραηλινή κατοχή φαίνεται να μετασχηματίζεται σε μια μορφή διεθνούς κατοχής, μέσω του παροιμιώδους χυδαίου «Συμβουλίου για την Ειρήνη» του Τραμπ. Συνολικά 72.045 άνθρωποι δολοφονήθηκαν, 1,9 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί και 3,6 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια για να επιβιώσουν.
Οι συγκρούσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας μαίνονται από το 2022, μετά την εισβολή της πρώτης, με τους νεκρούς και από τους δύο λαούς να έχουν φτάσει τους 600.000. Συνολικά 1-1,8 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σκοτωθεί, τραυματιστεί ή αγνοούνται για αυτό τον πόλεμο για το ποιος από τους δύο ιμπεριαλιστικούς πόλους θα ελέγχει την Κριμαία και μέχρι που θα φτάσουν οι επεκτατικές τάσεις του ΝΑΤΟ.
Η γενοκτονία στο Σουδάν, με τη χρηματοδότηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, όχι απλώς συνεχίζεται, αλλά έχει φτάσει σε πρωτοφανούς αγριότητας επίπεδα. Οι αριθμοί δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα, καθώς δεν καταμετρούνται, αλλά τα επίσημα στοιχεία μιλούν για 150.000 - 400.000 νεκρούς, 11-14 εκ. εκτοπισμένους (πρόκειται για τη μεγαλύτερη κρίση εκτοπισμού στον κόσμο) ενώ παραπάνω από 30 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Στις 26 Οκτωβρίου 2025 οι παραστρατιωτικές δυνάμεις Rapid Support Forces (RSF) κατέλαβαν την πόλη El Fasher, την τελευταία μεγάλη πόλη του Νταρφούρ που δεν είχαν υπό τον έλεγχό τους και πηγαίνοντας κυριολεκτικά πόρτα-πόρτα εκτελούσαν τους ανθρώπους μη αραβικών εθνοτικών ομάδων του Νταρφούρ, όπως οι Fur, Zaghawa και Berti. Συνολικά πάνω από 65.000 δολοφονίες αμάχων καταγράφηκαν. Αυτός ο πόλεμος και πάλι στην πραγματικότητά γίνεται μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, διά αντιπροσώπων, για τον έλεγχο του χρυσού και των ορυκτών του Σουδάν.
Και στη Συρία η επανάσταση στη Ροζάβα δέχθηκε την πιο επικίνδυνη επίθεση στα 14 χρόνια της. Απέναντί της είχε -και έχει- άμεσα τους τζιχαντιστές του Τζολάνι, που αυτοαποκαλούνται «μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας», καθώς και τους ελεγχόμενους από την Τουρκία τζιχαντιστές των SNA, του αυτοαποκαλούμενου "Εθνικού Συριακού Στρατού". Στην πραγματικότητα, όμως, έχει απέναντί της τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που επανασχεδιάζουν τη Μέση Ανατολή σύμφωνα με τα συμφέροντά τους• και για να το κάνουν αυτό δεν διστάζουν να μετονομάζουν τους τζιχαντιστές του ISIS σε «μεταβατική κυβέρνηση», να αίρουν τον χαρακτηρισμό τους ως τρομοκράτες και να τους υποδέχονται στα μεγάλα σαλόνια της Δύσης. Στις 30 Ιανουαρίου υπογράφηκε νέα συμφωνία που έδωσε τέλος στις μάχες. Το τέλος, όμως, βρήκε το επαναστατικό πείραμα με πολύ λιγότερα εδάφη -μόνον τα Κομπάνι, Χάσεκε και Κάμισλο παραμένουν υπό τον έλεγχο της Αυτόνομης Διοίκησης- και βαθιά χτυπημένο.
Πριν λίγους μήνες οι ΗΠΑ, απολύτως κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου και κάθε ηθικής, μετά από μήνες που δολοφονούσαν βενεζουελάνους ψαράδες ισχυριζόμενη χωρίς απολύτως καμία απόδειξη ότι ήταν ναρκέμποροι (!), εισέβαλε στην Βενεζουέλα, απήγαγε τον πρόεδρο της Μαδούρο και με το όπλο στον κρόταφο ανάγκασαν την αντιπρόεδρο Ροντρίγκες να κάνει ό,τι οι ΗΠΑ ήθελαν και θα θελήσουν στο μέλλον. Δεν έγινε καν απόπειρα να κρύψουν οι ΗΠΑ ότι ο μόνος στόχος της επίθεσης ήταν να αρπάξουν ληστρικά το πετρέλαιο της Βενεζουέλας. Η "αυτοδιάθεση" ενός λαού υπάρχει μόνο αν αυτή συμφωνεί με τη βούληση των ΗΠΑ.
Με την αρπαγή και της Βενεζουέλας, οι ΗΠΑ κατάφεραν έναν ακόμα σαδιστικό στόχο: να βυθίσουν τον λαό της Κούβας στην πείνα και την εξαθλίωση, μέχρι αυτός να δεχθεί ότι δεν θα κυβερνείται όπως αυτός επιλέγει, αλλά όπως οι ΗΠΑ γουστάρουν. Με το εξαντλητικό εμπάργκο των ΗΠΑ, η Κούβα έχει πέσει σοβαρή ενεργειακή, οικονομική και πολιτική κρίση, με συνεχείς διακοπές ρεύματος (ως και 20 ώρες την ημέρα, ενώ τα νοσοκομεία λειτουργούν με γεννήτριες και δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν χειρουργεία) και ελλείψεις σε νερό και τρόφιμα (καθώς η έλλειψη καυσίμων οδηγεί στην μη δυνατότητα συγκομιδής τροφίμων).
Τέλος, ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν πριν λίγες εβδομάδες ακόμη έναν πόλεμο, αυτή τη φορά στο Ιράν. Δεν φαίνεται, ωστόσο, να έχουν αποφασίσει αν ο στόχος είναι η καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων της χώρας -οι οποίες, σύμφωνα με τον Τραμπ, είχαν ήδη καταστραφεί πριν από λίγους μήνες- ή αν πρόκειται για μια ακόμη προσπάθεια «εξαγωγής δημοκρατίας» (!) με τη γνωστή δημοκρατική μέθοδο της ρίψης βομβών, με τις δηλώσεις των ΗΠΑ να αλλάζουν ως προς τον στόχο ανά λίγες ώρες, αλλά να μένουν πάντα στο γνωστό μαφιόζικο τόνο. Μάλιστα τις τελευταίες μέρες βλέπουμε την αγωνιώδη προσπάθεια ΗΠΑ και Ισραήλ να πείσουν όλη την υπόλοιπη «Δύση» να μπει στον πόλεμο που τα δύο κράτη-τρομοκράτες ξεκίνησαν απρόκλητα, απειλώντας και εκβιάζοντας.
Η χυδαία αυτή επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ έχει βυθίσει την Μέση Ανατολή στον πόλεμο με Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Ιράκ, Κύπρο να έχουν δεχθεί επιθέσεις. Για πρώτη φορά οι χώρες αντιλαμβάνονται ότι το να μετατρέπουν τα εδάφη τους σε ορμητήρια των ΗΠΑ, από τα οποία αυτή επιτίθεται σε όποια χώρα θέλει, αρπάζοντας ό,τι θέλει, μπορεί και να έχει κόστος.
Και φυσικά το Ισραήλ και αυτή τη φορά βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί εκ νέου στο Λίβανο, πραγματοποιώντας σωρεία εγκλημάτων πολέμου, και φτάνοντας στο σημείο να χρησιμοποιεί βόμβες λευκού φωσφόρου, και να κατεδαφίζει σπίτια (!) λιβανέζων πολιτών σε «χωριά της πρώτης γραμμής», αλλά και να καταστρέφει γέφυρες και υποδομές στον πολύπαθο Λίβανο. Την ίδια στιγμή το Ισραήλ βομβάρδισε και τη Συρία. Το γενοκτονικό κράτος Απαρτχάιντ του Ισραήλ είναι το μόνο κράτος στον κόσμο χωρίς ορισμένα σύνορα- με τον πιο ανήθικο στρατό του κόσμου να εισβάλει και κατακτά παράνομα εδάφη από όλους του γείτονες του με κάθε ευκαιρία.
Συνολικά στον πλανήτη υπάρχουν 15-20 πολεμικές συγκρούσεις, με μεγαλύτερες στην Μιανμάρ, στη Λαική Δημοκρατία του Κογκό, στη Σομαλία και στην Υεμένη. Περίπου 250.000 άνθρωποι πέθαναν από πολεμικές συγκρούσεις μέσα στο 2025, ενώ πάνω από 300 εκατομμύρια παγκοσμίως επηρεάστηκαν συνολικά από πολέμους και ένοπλες συγκρούσεις (εκτοπισμένοι, τραυματίες, άνθρωποι που ζουν σε εμπόλεμες ζώνες ή χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια).
Έχουμε δύο επιλογές: Να αντισταθούμε στην μηχανή του πολέμου που βυθίζει στο θάνατο και τη φτώχεια όλο και μεγαλύτερα κομμάτια του πλανήτη ή να μείνουμε θεατές καθώς ο κόσμος μας καίγεται.
Οι μόνοι χαμένοι από τον πόλεμο είμαστε πάντα εμείς: οι λαοί της κάθε χώρας. Εδώ και 20 χρόνια ο καπιταλισμός πάει από την μία κρίση στην άλλη. Είναι πλέον προφανές ότι η κρίση του συστήματος είναι δομική και η μόνη λύση για τις κυβερνήσεις είναι ο πόλεμος για να σώσουν τα κέρδη των παρασίτων που συγκεντρώνουν στα χέρια τους όλο τον πλούτο. Για αυτό και βλέπουμε μία συντριπτική αύξηση των πολέμων τα τελευταία χρόνια, για αυτό και θα συνεχίσουν να απλώνονται παντού στην υφήλιο. Οι καπιταλιστές σχεδιάζουν τους πολέμους για να αρπάξουν φυσικούς πόρους, ενεργειακούς δρόμους και γεωστρατηγικά οφέλη.
Τι θα μπορούσε να κερδίσει άραγε ποτέ ένα Αμερικάνος εργάτης, από τον πόλεμο στο Ιράν; Πέρα από το ότι εκείνος θα πληρώσει όλα τα δισ. δολάρια που θα πεταχτούν σε βόμβες και όπλα, αντί για την παιδεία ή την υγεία, πέρα από το ότι εκείνος θα σταλεί να πάει να «κατακτήσει» μία χώρα στην άλλη άκρη του κόσμου και θα γυρίσει είτε κατεστραμμένος ψυχικά είτε δεν θα γυρίσει, ποιο θα είναι άραγε το κέρδος του αν τελικά οι ΗΠΑ «κερδίσουν» τον πόλεμο και η Chevron αρπάξει και τα πετρέλαια του Ιράν; Θα μοιραστεί άραγε τα κέρδη με το λαό; Η συνταγή απλή και τρομερά κερδοφόρα για το κεφάλαιο: το πολεμικό κεφάλαιο θα κονομήσει χοντρά από τις πωλήσεις όπλων και την ανανέωση του οπλοστασίου των ΗΠΑ, το κράτος -άρα οι πολίτες- θα πληρώσουν όλο το κόστος του πολέμου, οι πιο φτωχοί θα σταλούν να πεθάνουν στο Ιράν και αν γυρίσουν ζωντανοί δεν θα έχουν καμία υποστήριξη - ούτε καν ασφάλιση υγείας - από το κράτος. Και φυσικά το κέρδος από το κλεμμένο πετρέλαιο θα πάει σε μία-δυο Αμερικανικές εταιρίες. Υπέροχος κόσμος αγγελικά πλασμένος.
Και για όλους εμάς; Βλέπουμε τις χώρες μας να έχουν μετατραπεί σε βάσεις του θανάτου για τις ΗΠΑ, οι οποίες τις χρησιμοποιούν για να μπουκάρουν σε όποια χώρα θέλουν και να σπέρνουν τον όλεθρο στον έναν λαό μετά τον άλλο. Η Ελλάδα έχει ξεπουλήσει στις ΗΠΑ έδαφος για 6 βάσεις! Οι βάσεις όχι μόνο δεν μας «εξασφαλίζουν αμυντικά» αλλά μας κάνουν στόχο επιθέσεων, όπως μπορούν σίγουρα να μας πουν οι λαοί του Κατάρ, της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κουβέιτ, του Μπαχρέιν, του Ιράκ και της Κύπρου.
Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στον χυδαίο ληστρικό πόλεμο του Τραμπ.
Καμία βάση του ΝΑΤΟ σε ελληνικό έδαφος.
Δεν θα γίνουμε σφαγείς για τα συμφέροντα του Τραμπ και του Νετανιάχου. Δεν θέλουμε φέρετρα με ελληνικές σημαίες.
Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
e-mail επικοινωνίας: lib_thess@hotmail.com
blog: libertasalonica.wordpress.com
ΟΛΕΣ-ΟΛΑ-ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 28/03 ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Διανύουμε μία περίοδο όπου το παγκόσμιο κεφάλαιο βρίσκεται σε ένα πολεμικό, επιθετικό διαμοιρασμό της παγκόσμιας κυριαρχίας. Ο καπιταλιστικός πόλος ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ και ΕΕ διεξάγει πόλεμο στη Μέση Ανατολή με επιθέσεις στο Ιράν, με εισβολή στον Λίβανο και με τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, στη Γάζα, στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και στη Δυτική Όχθη, με την πρόσφατη εισβολή στη Βενεζουέλα και με τον οικονομικό στραγγαλισμό και εμπάργκο των ΗΠΑ απέναντι στο λαό της Κούβας.
Ο πόλεμος που ξεκίνησαν ΗΠΑ - Ισραήλ και οι σύμμαχοί τους εναντίον του Ιράν διαλύει κάθε ίχνος ψευτοδικαιολογίας που κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί από τους πολέμους που ξεκίνησαν τα δυτικά κράτη, όπως τα δικαιώματα των γυναικών ή την δημοκρατία. Το πρώτο χτύπημα των πυραύλων τους, άλλωστε, ήταν σε ένα σχολείο θηλέων, όπου βρήκαν φρικτό θάνατο 160 κοπέλες.Μέσα στα πλαίσια του δυτικού οριενταλισμου και του ιδεολογικού μηχανισμού των δυτικών κρατών, χτίζεται το αφήγημα που αντλεί τις ρίζες του από τον διαφωτισμό και την γαλλική επανάσταση, περί της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των κοινωνικών προοδευτικών κρατών και της εκκοσμίκευσης, προερχομενα από τον δυτικο πολιτισμό. Τα ίδια κράτη που τους προηγούμενους αιώνες αποικιοκρατούσαν σε όλες τις ηπείρους με το αφήγημα του "εξανθρωπισμου των γηγενών βαρβάρων πληθυσμών", οι ίδιοι δουλέμποροι, γενοκτόνοι και βασανιστές στην μετεξέλιξη τους στον 21ο αιώνα εξυπηρετούν παρόμοιους σκοπούς με παρόμοιο πρόσημο. Την ίδια στιγμή που στη δύση η εργατική τάξη αντιμετωπίζει πολλαπλά προβλήματα εξοντωτικής ακρίβειας, φτώχειας, και καταστολής, οι περιστολές των ελευθεριών γιγαντώνονται, οι εξουσιαστες της ευαγγελίζονται το υποτιθέμενο ενδιαφέρον τους για τις υπόλοιπες κοινωνίες, ερχόμενοι ως μεσσίες, ενώ στην πραγματικότητα επιδιώκουν την διαιώνιση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την αναπαραγωγή του κεφαλαίου με διάφορους τροπους.Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κράτος των ΗΠΑ που διαθέτει τα χειρότερα στρατόπεδα συγκέντρωσης-εξόντωσης μεταναστών πραγματοποιώντας τον τελευταίο χρόνο αδιανότητο πογκρομ κατά μεταναστευτικών πληθυσμών, που απαγορεύει σε διάφορες πολιτείες τις αμβλώσεις, αλλά και που με την ιδιωτικοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών οδηγεί στην απόλυτη εξαθλίωση με ανθρώπους κυριολεκτικά να πεθαίνουν επειδή δεν διαθέτουν χρήματα για νοσοκομεία. Αυτό είναι το κράτος που προσπαθεί να πείσει διαχρονικά την κοινή γνώμη για επεμβάσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα και προπαγανδίζεται ως "πηγή δημοκρατίας και ελευθερίας" Αντίστοιχα το Ισραήλ που προωθείται ως η μοναδική δημοκρατία στην Μέση Ανατολή είναι το απόλυτο γενοκτονικο αποικιοκρατικό κράτος της εποχής μας. Την ίδια στιγμή το ελληνικό κράτος απαγορεύει την έκδοση ασύλου σε ιρανούς/ές μετανάστες/ριες, τους οποίους κατά τ'άλλα θέλει να "απελευθερώσει".
Σε αυτή τη συγκυρία, το ελληνικό κράτος, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, συγκεκριμένα του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου που έχει συμφέροντα στην Ερυθρά Θάλασσα, στα Στενά του Ορμούζ και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή λόγω του παγκόσμιου εμπορίου καυσίμων, αλλά και συντασσόμενο με την στρατηγική ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ, είναι ενεργό κομμάτι του προβλήματος, του πολέμου στη Μέση Ανατολή και της όξυνσης των παγκόσμιων διακρατικών ανταγωνισμών και της διεθνούς αντεπανάστασης. Για αυτό το λόγο στέλνει πολεμικές φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα, F-16 στην Κύπρο, με φόντο τον ανταγωνισμό και με την Τουρκία, έχει τροφοδοτήσει με συστοιχίες πυραύλων patriot τη Σαουδική Αραβία -συμβάλλοντας στο χρόνιο εμπάργκο και την ανθρωπιστική κρίση που προκαλεί η Σαουδική Αραβία στο λαό της Υεμένης-, ενώ έχει διακηρύξει και την αποστολή ελληνικών δυνάμεων στη Γάζα. Παράλληλα, οι νατοϊκές και αμερικανικές βάσεις ανά την επικράτεια, όπως αυτές της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης, λειτουργούν ως σημεία ανεφοδιασμού και υλικοστρατιωτικής τροφοδότησης του επιθετικού πολέμου που αιματοκυλάει τους λαούς και τις εργατικές τάξεις της Μέσης Ανατολής. Επίσης συνηγορεί και συμμετέχει στο πρόγραμμα επανεξοπλισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης ύψους 800 δις. ευρώ, ενώ συνεχίζει να βρίσκεται σταθερά στα κράτη με τις μεγαλύτερες δαπάνες σε εξοπλισμό επί του ΑΕΠ, σύμφωνα με τους στόχους της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας. Πιο συγκεκριμένα, το ελληνικό κράτος έχει θέσει ακόμη υψηλότερα τον πήχη των δαπανών στο 5% επί του ΑΕΠ, σε σχέση με το 2,5% που υπήρχε μέχρι πρότινος, συνεχίζοντας με θέρμη και σταθερότηρα την υλοποίηση της στοχοθεσίας του και της διακρατικής συμμαχίας που συμμετέχει. Αυτή η προτεραιότητα αποτελεί και τρανταχτή απόδειξη της πολεμικής κατεύθυνσης στην οποία θέλουν να επενδύουν τα κράτη και δη το ελληνικό. Μέσω αυτής της διαδικασίας τα κράτη στοχεύουν στην περαιτέρω πειθάρχηση και εκμετάλλευση μας, με την πρόσβαση στις δομές υγείας να είναι περιορισμένη (πόσο μάλλον για ανθρώπους χωρίς χαρτιά) και τις τιμές στα νοίκια και τα απαραίτητα αγαθά(τρόφιμα, ενέργεια, νερό, κ.α) συνεχώς να αυξάνονται, γεγονός που από μόνο του αποδεικνύει και τις μεγάλες αντιφάσεις του υποτιθέμενου "ανθρωπιστικού" προσωπείου που ευαγγελίζεται το κράτος και το πολιτικό του προσωπικό.
Την ίδια ώρα, η πολεμική προετοιμασία του ελληνικού κράτους στρέφει τα βέλη της και στο εγχώριο προλεταριάτο, το οποίο το προετοιμάζει να γίνει κρέας στα κανόνια των πολέμων των ισχυρών. Ως εκ τούτου, πέρασε νόμο που καθιστά σχεδόν εξ ολοκλήρου υποχρεωτική τη στρατιωτική θητεία, που ενεργοποιεί την εθελοντική στράτευση γυναικών, και που συνολικά προετοιμάζει την ήδη φτωχοποιημένη κοινωνική πλειοψηφία να ενδιαφερθεί για τη συμμετοχή στους πολέμους και όχι για την καλυτέρευση των ζωών της που καταπατώνται από την ελληνική αστική τάξη.
Για την επίτευξη των πολεμικών σχεδιασμών τους τα κράτη εν γένει και παρατηρούμε και συγκεκριμένα το ελληνικό ενεργοποιούν διάφουρους μηχανισμούς όπως για παράδειγμα προβαίνουν στην εργαλειοποίηση της πατριαρχίας. Η διαστρέβλωση της ισότητας των φύλων προσπαθεί να εντυπωθεί μέσω μιας ισότητας στα πλαίσια καταπιεστικών μηχανισμών, όπως είναι η ανάληψη διάφορων θέσεων εξουσίας και ο στρατός στην προκείμενη. Το ελληνικό κράτος δεν ενδιαφέρεται επουδενί για την καταπίεση των γυναικών και τους έμφυλους διαχωρισμούς, όπως αποδεικνύεται σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής (εργασία, σχολεία, πανεπιστήμια,ιδιωτική ζωή κοκ), ενώ έχει συγκαλύψει μέσω δικαστικής, πολιτικής και αστυνομικής, εξουσίας αμέτρητες υποθέσεις έμφυλης βίας, αλλά και τα ίδια τα πολιτικά και άλλα δημόσια πρόσωπα εμπλεκόμενα σε κυκλώματα trafficking και παιδοβιασμών που φυσικά προστατεύονται απολύτως συστημικά. Συγχρόνως,το πολεμικό σκηνικό δημιουργεί εκ των προτέρων τους έμφυλους διαχωρισμούς και διαιωνίζει την έμφυλη καταπίεση. Πρόσφατα βγήκε στο φως της δημοσιότητας η πραγματική εικόνα περί πραγματοποίησης των αμβλώσεων στα δημόσια νοσοκομεία του ελληνικού κράτους που αποτυπώνει την σχεδόν μηδενική διενέργεια τους σε δημόσιους φορείς, ενώ από διάφορες (ακρο)δεξιές φωνές εκπέμπεται η αμφισβήτηση της έκτρωσης τα τελευταία χρόνια επανατοποθετώντας το ζήτημα στη δημόσια σφαίρα. Όλα αυτά αναζωπυρώνονται σε μία πολεμική κατάσταση η οποία για να κριθεί επιτυχής πρέπει να καλλιεργήσει δυναμικά εντός της το εθνικό αίσθημα και την εθνική υπεροχή, το τρίπτυχο πατρίς - θρησκεία - οικογένεια, την ετεροκανονικότητα και τον διαχωρισμό των έμφυλων ρόλων και ταυτότητων. Έτσι, η θέση της γυναίκας είναι να γεννά στρατιώτες έτοιμους να πολεμήσουν για την πατρίδα, αλλά ταυτόχρονα στην προσπάθεια αφομοίωσης των φεμινιστικών αγώνων οι γυναίκες πλέον δικαιούνται και τη πιο ενεργή συμετοχή τους με την αναδοχή εκ μέρους τους και άλλων ρόλων που προηγουμένως καλύπτονταν μόνο από άντρες καθώς ο καπιταλισμός πλέον χρειάζεται περαιτέρω ανθρώπινο δυναμικό για να είναι αποτελεσματικός. Φυσικά τα τρανς και κουιρ άτομα είναι αυτά που θα δεχθούν επιπλέον επίθεση μέσα στην πολεμική συνθήκη καθώς δεν χωράνε στις αποδιδόμενες έμφυλες ταυτότητες και ως εκ τούτου δεν μπορούν να αφομοιωθούν ή να αναλάβουν τους ήδη προσδιορισμένους ρόλους που εφαρμόζονται στο ετεροκανικό δίπολο του "αντρας - γυναίκα" με ορισμένα χαρακτηριστικά.
Παράλληλα παρατηρούμε την προσπάθεια που έκαναν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ να εμπλακούν στα εγχώρια θέματα του ιρανικού λαού, καθώς εκμεταλλεύτηκαν την εγχώρια εξέγερση των ιρανών και την καταστολή που αυτή δέχτηκε,ώστε να εγκαθιδρύσουν ένα πιο προσφιλές στα συμφεροντά τους καθεστώς. Συνεπώς, παρατηρούμε την τάση των δυτικών φιλελεύθερων "δημοκρατικών" κρατών, να "εξάγουν" την "ελευθερία" σε αντίπαλα κράτη, όπου στην πραγματικότητα επιδιώκουν να εγκαθιδρύσουν ένα ακόμη πιο επιθετικό και αφαιμακτικό καπιταλιστικό καθεστώς. Αυτό έχει δείξει άλλωστε η ιστορία όλω των δυτικών επεμβάσεων και πραξικοπημάτων, που σκοπό εν τέλει είχαν την επέκταση της παγκόσμιας κυριαρχίας των δυτικών δυνάμεων. Οι ΗΠΑ, το κεφαλιο και το κράτος τους ξεδιπλώνει μία επιθετική στάση κατά παντός "αντιπάλου", με τη μορφή "ένοπλης διαπραγμάτευτης" μέχρι την υποδαύλιση ολοκληρωτικών πολέμων, σε μία περίοδο που στο εσωτερικό τους συνταρράσονται από έντονες ταξικές και φυλετικές αντιπαραθέσεις. Πιο πρόσφατη αφορμή αποτέλεσε η εξαπόλυση των ρατσιστικού φασιστικού τύπου "κατοχικών" δυνάμεων του ICE. Ο ICE λειτουργεί σαν φυλετική, anti-activist (παρα)κρατική εφεδρεία, η οποία απαγάγει μετανάτ(ρι)ες από τις κοινότητές τους, τους/τις δολοφονεί, δολοφονεί ακτιβιστές/ριες και βιαιοπραγεί σε όποιον/α/ο αντιστέκεται στα αντιμεταναστευτικά πογκρόμ που διεξάγει στις γειτονιές. Από την άλλη, οι αντιστάσεις έχουν λάβει έντονα κοινοτικό επίπεδο και φτάνουν μέχρι και σε οργανωμένες διαδηλώσεις κατά του ρατσιστικού καθεστώτος σε όλη τη χώρα, στέλνοντας ένα διεθνιστικό μήνυμα αντίστασης από την καρδιά του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού προς όλες τις εργατικές τάξεις, τις πολυφυλετικές κοινότητες και τους/τις αγωνίστ(ρι)ες ανά τον κόσμο. Η κρατική στρατηγική της επιθετικότητας των ΗΠΑ, από τη μία βρίσκει εμπόδιο λόγω των αντιστάσεων στο εσωτερικό τους, ενώ από την άλλη ευελπιστούν πως η διεξαγωγή πολέμων και η κατασκευή εξωτερικών αντιπάλων θα καταφέρουν να επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου στο εσωτερικό τους όσον αφορά την ταξική αντιπαράθεση.
Η απάντηση του ανταγωνιστικού κινήματος και της κοινωνικής βάσης οφείλει να στραφεί στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός διεθνιστικού αντιπολεμικού κινήματος, με βάση το πρόταγμα του προλεταριακού διεθνισμού. Αυτό το κρίνουμε απαραίτητο καθώς παρά τους επιμέρους ανταγωνισμούς των κρατών, όταν πρόκειται για την καταστολή των εγχώριων κινημάτων και του εσωτερικού εχθρού, δεν έχουν καμία αναστολή ως προς την μεταξύ τους συνεργασία, όπως έχουμε δει εκατέρωθεν απο το ελληνικό και τουρκικό κράτος στην αμφίδρομη έκδοση ή απέλαση αγωνιστών από τη μία χώρα στην άλλη αλλά και στον από κοινού πόλεμο που διεξάγουν ενάντια στους μεταναστευτικούς πληθυσμούς στις επικράτειές τους και στο Αιγαίο.
Παράλληλα οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και να στηρίζουμε τις αντιπολεμικές κινήσεις των λιμενεργατών/ριών στην Ελλάδα, στην Ιταλία και σε άλλες χώρες, οι οποίοι μέσα από τα σωματεία τους μπλοκάρουν έμπρακτα την μεταφορά πολεμικού υλικού στη Μέση Ανατολή, όπως στο Ισραήλ, και που ζητούν την άμεση απεμπλοκή των χωρών από τον πόλεμο που μαίνεται. Το σαμποτάρισμα της καπιταλιστικής πολεμικής μηχανής, της εμπλοκής του στρατού της εκάστοτε χώρας στον πόλεμο, της λειτουργίας των βάσεων του θανάτου και του πολέμου, της λειτουργίας των λιμανιών ως κόμβων τροφοδοσίας του πολέμου, είναι βασικές προϋποθέσεις για τη δόμηση ενός αντιπολεμικού διεθνιστικού αντικαπιταλιστικού κινήματος. Οι απαντήσεις μας θα δοθούν μόνο αν γίνουν διεθνείς, μόνο αν καταφέρουν οι καταπιεσμένοι στην κάθε χώρα να διαπιστώσουν τα κοινά τους συμφέροντα από την παρεμπόδιση του πολέμου, με προοπτική να μετατραπεί σε αντιπαράθεση με τις εγχώριες αστικές τάξεις και τα κράτη.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτή την περίοδο το ελληνικό κράτος, όπως και άλλα, εντείνουν την καταστολή, την υποτίμηση των ζωών των ανθρώπων, την καταπάτηση των ελευθεριών, αυξάνουν το κόστος της ζωής, τη φτωχοποίηση και την ποινικοποίηση κάθε πτυχής αντίστασης και ύπαρξης των καταπιεσμένων, όπως της συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων, της ύπαρξης και κίνησης των μεταναστ(ρι)ών. Δεν είναι τυχαίο ότι χτίζονται καινούριες φυλακές και στρατόπεδα συγκεντρωσης μεταναστών, ώστε να φυλακίζονται άνθρωποι φτωχοί, ή άνθρωποι που απλώς και μόνο η ύπαρξή τους κρίνεται "παράνομη", όπως οι μετανάστριες και οι ρομά. Έχει αρθεί κάθε ανθρωπιστικό προσωπείο του καπιταλισμού και του κράτους, καθώς πλέον τα κρατικά και εργοδοτικά εγκλήματα, όπως οι επαναπροωθήσεις, οι εργατικές δολοφονίες, οι πνιγμοί μεταναστών, με πρόσφατα παραδείγματα την δολοφονία των 5 εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα και η δολοφονία 15 μεταναστών από το Λιμενικό ανοιχτά της Χίου, συντελλούνται σε κοινή θέα και με κανένα πρόσχημα. Παράλληλα, ζουμε σε μία περίοδο που έχει στιγματιστεί από τις μαζικές κρατικές καπιταλιστικές δολοφονίες της Πύλου, με πάνω από 600 νεκρούς και των Τεμπών με τουλάχιστον 57 νεκρούς και με την βαθιά συγκαλυπτική στάση που κρατάει το κράτος απέναντι στις ευθύνες του. Φυσικά αυτό είναι αναμενόμενο από το αστικό οικοδόμημα που διαφυλλάτει τον εαυτό του και νομιμοποιεί την εκμηδένιση της αξίας της ζωής. Ωστόσο γίνονται αξιοπρεπείς προσπάθειες συγκρότησης μαζικών κινημάτων, όπως αποτυπώθηκαν ξανά και ξανά με τις μεγαλειώδεις πορείες για το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και οι μικρότερες πλην σημαντικές απαντήσεις που δίνονται κάθε χρόνο στο δρόμο για το έγκλημα της Πύλου. Αυτή είναι και η κατεύθυνση που οφείλουμε απο τη μεριά της κοινωνικής βάσης να δίνουμε στους κοινωνικούς αγωνες για ισότητα και ελευθερία, όσο επίσης και η στήριξη των συγγενών των θυμάτων των εγκλημάτων, οι οποίοι διεξάγουν τον δικό τους σκληρό αγώνα.
Τα τελευταία δύο χρόνια στην παγκόσμια κοινότητα άνθισε ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό που μάχεται αδιάκοπα για δεκαετίες ενάντια στη γενοκτονική αποικιοκρατική πολιτική του κράτους-άπαρτχαιντ του Ισραήλ. Ο αγώνας αυτός συνεχίζει και παραμένει επίκαρος καθώς μάλιστα έδωσε σημαντικά εφόδια στο διεθνιστικό αντιπολεμικό κίνημα με αντικαπιταλιστικά και αντικρατικά χαρακτηριστικά σε μεγάλο εύρος του. Αποτελεί ευθύνη μας με αφετηρία την αλληλεγγύη μας στον παλαιστινιακό λαό που μας έδειξε το δρόμο και αποτελεί πεδίο έμπνευσης κάθε αγωνιζόμενου, να σταθούμε αδιαπραγμάτευτα δίπλα σε όλους τους λαούς και τις εργατικές τάξεις που πλήττονται και αγωνίζονται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα,σε επεκτατικούς και αποικιοκρατικούς σχεδιασμούς, σε πολεμικές συρράξεις, στου λαούς του Ιράν, του Λιβάνου,της Υεμένης, του Σουδάν, της Κούβας, της Βενεζουέλας για να οργανώσουμε ένα διεθνιστικό αντιπολεμικό αντικρατικό αντικαπιταλιστικό κίνημα όπου το παγκόσμιο προλεταρτιάτο θα αντεπιτεθεί στους δυνάστες του.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ
Ανάρες, ομάδα δράσης και αλληλεγγύης
Αντιπολεμική πορεία
Σάββατο 28.03
12.00 Αγ. Βενιζέλου
συνέλευση ενάντια στην πολεμική προετοιμασία
Υπομονή!
Λίγη λιτότητα ακόμα έμεινε
και θα μας στείλουν και εμάς στον πόλεμο…
Είμαστε πλέον τόσο κοντά. Σε λίγο η αυτοεκπληρούμενη προφητεία θα γίνει
πραγματικότητα. Ο πόλεμος θα χτυπήσει και την δική μας πόρτα. Το μαρτύριο
της σταγόνας, αυτή η βασανιστική κατρακύλα, θα τελειώσει. Θα μπορέσουμε να
αγκαλιάσουμε την απελπισία μας, χωρίς τύψεις. Άλλωστε και με τη βούλα
πλέον, τα πράγματα δεν θα είναι στο χέρι μας. Όταν συγκρούονται τεκτονικές
πλάκες, δεν ρωτάμε το πώς και το γιατί, αλλά τρέχουμε κάτω από το τραπέζι.
Ίσως μάλιστα η καταστροφή να ξαναδώσει νόημα εκεί τώρα υπάρχει ένα τεράστιο
κενό. Παρακολουθώντας την τραγωδία να εξελίσσεται, βουλιάζουμε όλο και
βαθύτερα στη μοιρολατρία.
Άραγε υπάρχει διέξοδος;
Διάολε, μας έχουν κλέψει και την φαντασία. Ακόμα και την καταστροφή του
κόσμου μας την έχουν δώσει σε έτοιμο σενάριο, μην τυχόν και γίνει
διαφορετικά απ' ότι την σκέφτηκαν. Άλλωστε, εδώ και καιρό προσπαθούν να μας
περιορίσουν σε ρόλο θεατή. Η αρχική προφητεία, δυσοίωνη αλλά σαφής, ικανή
για να τραβήξει την προσοχή μας: «το 2030 θα γίνει πόλεμος στην Ευρώπη/
ίσως να ζήσαμε το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι/ ετοιμαστείτε για φέρετρα
τυλιγμένα με σημαίες»
Και έπειτα, δύο ιστορίες ξεδιπλώνονται φαινομενικά παράλληλα. Στην κεντρική
ιστορία, βλέπουμε την ζωής μας, εδώ: Τα ζόρια για επιβίωση, την
επιβαλλόμενη λιτότητα, τον πληθωρισμό. Την καταστολή κάθε φωνής αντίστασης,
τα κρατικά εγκλήματα, τον κυνισμό της εξουσίας. Τον φόβο του πολέμου, τις
εξοπλιστικές δαπάνες, την απαίτηση για θυσίες στον βωμό της πατρίδας.
Υπάρχει όμως και μια υποπλοκή, που παρεμβάλλεται σε επιλεγμένες στιγμές της
κεντρικής ιστορίας και μας τραβάει την προσοχή: εκατόμβες νεκρών στη μέση
ανατολή, ενεργειακή κρίση, εξεγέρσεις ενάντια στον πληθωρισμό και απόπειρες
πραξικοπήματος.
Ως θεατές είμαστε εκπαιδευμένοι στους μηχανισμούς της αφήγησης που έχει
στήσει η κυριαρχία. Υποσυνείδητα γνωρίζουμε ότι προοδευτικά οι δύο ιστορίες
μάλλον θα συναντηθούν. Πρέπει να συναντηθούν, γιατί η μία δίνει νόημα στην
άλλη, φωτίζει το ίδιο θέμα από μια άλλη οπτική. Η ακρίβεια προκαλείται από
έναν πόλεμο κάπου μακριά. Η αποτροπή του πολέμου εδώ, χρειάζεται αμυντικές
δαπάνες. Η δαπάνες επιφέρουν περαιτέρω λιτότητα. Οι εξοπλισμοί
χρησιμοποιούνται σε έναν νέο πόλεμο, ο οποίος με την σειρά του προκαλεί
ενεργειακή κρίση. Ο μαζικός θάνατος κάποιων άλλων, αφαιρεί σημασία και από
τις δικές μας ζωές. Η καταστολή που βιώνουμε, είναι προετοιμασία για να
πάμε να σκοτωθούμε.
Το γεγονός ότι οι μηχανισμοί της αφήγησης μας είναι οικείοι, μας
καθησυχάζει. Δεν μπορούμε να σταματήσουμε να κοιτάζουμε, παρόλο που η
εξέλιξη μοιάζει προδιαγεγραμμένη. Ενδόμυχα ελπίζουμε ότι θα ακολουθήσει
κάποια ανατροπή ή ότι η καταστροφή στο τέλος θα φέρει τα πάνω κάτω, θα
έχει, ας πούμε, μια πρωτοτυπία. Τίποτα τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. Η
καταστροφή που σκηνοθετούν είναι φτιαγμένη από τα ίδια υλικά με την πεζή
«σταθερότητα» που μας σερβίρουν. Δεν πρόκειται θίξει τον τρόπο λειτουργίας
αυτού του κόσμου. Το σύστημα άλλωστε πάει σε πόλεμο για να λειτουργήσει
καλύτερα, με σκοπό όλα να αλλάξουν και όλα να παραμείνουν ίδια. Δεν είναι
απίθανο να πρέπει να πηγαίνουμε κάθε μέρα στη δουλειά, με τις βόμβες να
πετάνε πάνω από τα κεφάλια μας. Για αυτό, ας μην εναποθέτουμε τις ελπίδες
μας στην καταστροφή. Δεν πρόκειται ούτε να μας λυτρώσει, ούτε να πάρει τα
βάρη από τις πλάτες μας. Δεν θα κάνει τη δουλειά για εμάς. Η μόνη λύση
είναι πάψουμε να είμαστε θεατές!
Στο Ιράν για παράδειγμα το προσπάθησαν. Νιώσανε εξαπατημένοι με τα
παραμύθια που τους σερβίρουν εδώ και τόσο καιρό. Συνειδητοποίησαν ότι ο
πόλεμος και η ειρήνη αυτού του συστήματος είναι όψεις του ίδιου νομίσματος.
Ότι οι δυτικές δυνάμεις και το ισλαμικό καθεστώς δεν έχουν να προσφέρουν
τίποτα διαφορετικό, τίποτα καινούριο. Και εξεγέρθηκαν ενάντια και στις δύο
επιλογές που τους προσφέρανε. Προσπάθησαν να γράψουν την δική τους ιστορία.
Είναι δεδομένο ότι οι αφέντες αυτού του κόσμου θα προσπαθήσουν να φέρουν
κάθε κίνηση μας στα μέτρα τους . Για αυτό καλούμαστε να απελευθερώσουμε την
φαντασία μας. Να σκαρφιστούμε μια καταστροφή αυτού του άθλιου κόσμου, που
θα ανταποκρίνεται στις δικές μας επιθυμίες. Που θα είναι φτιαγμένη από
υλικά ξένα προς τους σκοπούς τους. Το ζητούμενο μας δεν είναι μόνο η
επινοητικότητα. Πολλά από αυτά τα υλικά υπάρχουν ήδη τριγύρω μας, απλά
είναι δεσμευμένα από τις δυνάμεις αυτού του άκαρδου κόσμου. Υπάρχουν
γνώσεις και δεξιότητες φυλακισμένες σε 8ωρα. Υπάρχουν ποιότητες σχέσεων που
στιγματίζονται ως «ανώμαλες» και «αποκλίνουσες». Υπάρχουν συναισθήματα που
βομβαρδίζονται από την πλήξη. Υπάρχουν κοινότητες αγώνα που καταστέλλονται.
Όλα αυτά καλούμαστε να απελευθερώσουμε και να τα μοιραστούμε. Να τους
δώσουμε διάρκεια, να τους δώσουμε χώρο.
Αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση
Ταξική Κίνηση στον Επισιτισμό - Τουρισμό Θεσσαλονίκης (ΣΕΤΕΠΕ)
ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ - ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
Ολές/οι στην αντιπολεμική/αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση αύριο 28/3 στις 12:00 στο Αγαλμα Βενιζέλου, στηρίζουμε την απόφαση του συνδικάτου μας (ΣΕΤΕΠΕ) για συμμετοχή:
-Κάτω τα χέρια από τον λαό του Ιράν!
• Απεμπλοκή της χώρας μας απ' τον πόλεμο!
• Καμία διευκόλυνση - καμία συνεργασία με τους φονιάδες ΗΠΑ-Ισραήλ!
• Καμιά συμμετοχή στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών!
• Έξω Βάσεις του θανάτου ΗΠΑ - ΝΑΤΟ από τη χώρα!
• Νίκη στην παλαιστινιακή αντίσταση! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
• Κάτω τα χέρια από την Κούβα!
-Να ηττηθούν οι αμερικανονατοϊκοί σχεδασμοί - να σταματήσει ο πόλεμος!
Έχουν περάσει ήδη πάνω τρεις εβδομάδες από την έναρξη της επίθεσης των ΗΠΑ- Ισραήλ ενάντια στο Ιράν. Ο πόλεμος στο Ιράν βρίσκει τον λαό του να αντιστέκεται με κάθε δύναμη που έχει στα χέρια του απέναντι στην τρομοκρατία των ΗΠΑ-Ισραήλ, με το πρόσχημα ότι το Ιράν είναι «πυρηνική απειλή». Το ίδιο πρόσχημα δηλαδή που έχουν χρησιμοποιήσει ξανά στο παρελθόν πολλές φορές για να δικαιολογήσουν τις εισβολές τους σε άλλες χώρες ώστε να ελέγξουν καθεστώτα και φυσικούς πόρους. Ο λαός μας, όπως και όλοι οι λαοί της περιοχής, παρακολουθεί με αγωνία όλες τις τελευταίες πολεμικές εξελίξεις. Με την επέμβαση και
τους βομβαρδισμούς στο Ιράν από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, αλλά και απ' το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με την συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τις επιθέσεις στον Λίβανο, πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο τα σύννεφα του πολέμου, τόσο στην περιοχή μας όσο και συνολικότερα.
Παρά τον θεοκρατικό και καταπιεστικό χαρακτήρα αυτού του καθεστώτος, δεν παύει να είναι εδώ και δεκαετίες μια σταθερή δύναμη που ανακόπτει τις βλέψεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη μέση ανατολή. Άσχετα από ρητορείες της κυβέρνησης των ΗΠΑ που πρόθυμα επαναλαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση ως
πρώτος καλοθελητής, που λένε ότι οι λόγοι της επίθεσης είναι η εκδημοκράτηση του Ιράν και η χειραφέτηση των δικαιωμάτων των γυναικών, αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα αφού αντίστοιχο και πολύ πιο καταπιεστικό καθεστώς υφίσταται στην Σαουδική Αραβία, την οποία πολύ πρόθυμα υπερασπίζεται
στρατιωτικά η ελληνική κυβέρνηση ως πολύτιμο σύμμαχο. Οι επιθέσεις στο Ιράν δεν είναι ταυτόχρονα και αποκομμένες από την γενοκτονία στην Γάζα που εδώ και δυο χρόνια συνεχίζεται ακατάπαυστα. Είναι ένα κομμάτι στο γενικότερο πλάνο της απόλυτης κυριαρχίας των ΗΠΑ-Ισραήλ στη μέση ανατολή. Η μάχη για την Γάζα, είναι η μάχη για το Ιράν, είναι η μάχη για την ανεξαρτησία κάθε λαού, που είναι ο μόνος κύριος
στον τόπο του και ο μόνος ο οποίος θα επιλέξει να παλέψει για την εθνική του ανεξαρτησία και λαϊκή του κυριαρχία. Τέλος, ο πόλεμος στο Ιράν είναι το αποκορύφωμα μιας ιμπεριαλιστικής έξαρσης που ξεκίνησε με την επίθεση στην Βενεζουέλα και την απαγωγή του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου της χώρας που χαίρει αμέριστης στήριξης από τον εγχώριο πληθυσμό, και με το πετρέλαιο της οποίας τροφοδότησε την επίθεση
στο Ιράν και επιπλέον του ενεργειακού αποκλεισμού της Κούβας που παίζει τον διπλό ρόλο του να έχουν οι ΗΠΑ απόλυτη κυριαρχία στην "γειτονιά τους" αλλά ταυτόχρονα να χτυπήσουν ένα σοσιαλιστικό καθεστώς που εδώ και δεκαετίες μένει όρθιο, ενεργό και αναπτύσσεται παρά των δεκαετιών εμπάργκο και οικονομικής απομόνωσης.
Από κοντά και οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές (ΕΕ και Βρετανία), που στέλνουν πολεμικά πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο, διεκδικώντας κι αυτοί τον δικό τους ρόλο στην πολεμική εμπλοκή. Και παράλληλα προχωράει ήδη το στήσιμο της πολεμικής οικονομίας και το Re-arm σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Όλα αυτά συντελούνται στο φόντο της γενίκευσης του πολέμου. Με ενεργό το μέτωπο στην Ουκρανία, με τις επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική, τις απειλές στη Γροιλανδία και ενώ ο λαός της Κούβας δοκιμάζεται από την αμερικάνικη περίσφιξη. Οι λαοί βρίσκονται μπροστά σε κινδύνους γενικότερης ανάφλεξης και
πολεμικής σφαγής για αλλότρια συμφέροντα. Παράλληλα μας προετοιμάζουν να πληρώσουμε και το οικονομικό «τίμημα» της πολεμικής προετοιμασίας.
Η χωρά μας έχοντας την πρωτιά η σε πολεμικές ΝΑΤΟικές δαπάνες, τώρα αποχτά και δεύτερη πρωτιά-ντροπή. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της EE που ενεπλάκει στον πόλεμο στο Ιράν, ανατρέποντας δυο Ιρανικούς πυραύλους στα εδάφη της Σαουδικής Αραβίας, ενώ εξ αρχής ήταν το πιο πρόθυμο σκυλί του
ΝΑΤΟ αφού είχε στείλει δυο αεροπλάνα και δύο φρεγάτες στην περιοχή. Και η ντροπή συνεχίζεται αφού, καθόλου τυχαία συγκυριακά, ακριβώς τώρα εν μεσώ πολέμου και εν μεσώ άμεσης εμπλοκής της χώρας, η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει να επεκτείνει την στρατιωτική θητεία προαιρετικά και στις γυναίκες, για ακόμα μια φορά με το αφήγημα της ισότητας των φύλλων, ενώ στη πραγματικότητα ο σκοπός είναι η τροφοδότηση της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ με φρέσκο κρέας. Το κερασάκι στην τούρτα σε όλα αυτά, είναι η απόφαση να αποκτήσει η Ελλάδα πυρηνικό πρόγραμμα. Με πρόσχημα την ενεργειακή αυτονομία, η
κυβέρνηση προπαγανδίζει την νέα ενεργειακή εποχή της Ελλάδας με την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, ενώ στην πραγματικότητα είναι κ αυτό άλλο ένα θέλημα του ΝΑΤΟ, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η σεισμογενής φύση της χώρας που καθιστά την συντήρηση πυρηνικών εγκαταστάσεων εξαιρετικά επικίνδυνη. Η ίδια κυβέρνηση που δεν μπόρεσε να διασφαλίσει ότι δύο τρένα δεν θα συγκρουστούν, θεωρεί προτεραιότητα την
δημιουργία πυρηνικού προγράμματος. Την ίδια στιγμή -όσο και αν οι επικυρίαρχοι στη χώρα προσπαθούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα- είναι δεδομένη η επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας -τόσο με την παραχώρηση των αμερικανοΝΑΤΟϊκων στρατιωτικών βάσεων και της μετατροπής της χώρας μας σε
ορμητήριο, όσο και με την αποστολή φρεγατών και F-16 στην Κύπρο. Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικές οι προκλητικές δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών για τις συμμαχίες της και για το ότι «έχει βρεθεί στη σωστή πλευρά της ιστορίας», εκφράζοντας όλο το αστικό πολιτικό σύστημα. Την ίδια στιγμή που ζητούν την
υποταγή του λαού στα σχέδια των κυρίαρχων, επικαλούμενοι τη λεγόμενη «εθνική ενότητα». Απέναντι στην οργανωμένη προπαγάνδα του συστήματος, για το ποιος «υπερασπίζεται την ειρήνη και την ελευθερία» και για το ποιοι είναι οι πραγματικοί τρομοκράτες, να απαντήσουμε με πρωτοβουλίες
κινητοποιήσεων, λαϊκών παρεμβάσεων, εκδηλώσεων.
Οι λαοί -και ο δικός μας ο λαός- έχουν τη δύναμη! Μπορούν και πρέπει να αντισταθούν σ' αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις. Το σωματείο μας πρέπει να συνεχίσει να αντιστέκεται αλλά και να αυξήσει την δράση του στους χώρους δουλειάς στην πόλη συζητώντας με τους εργαζομένους για την εμπλοκή του ελληνικού κράτους σε έναν πόλεμο που δεν μας αφορά, εντείνοντας το αντιιμπεριαλιστικό αίσθημα αλλά και την
κινητοποίηση των εργαζομένων τόσο όσο αφορά τις διεκδικήσεις ΕΞΩ από ΝΑΤΟ-ΕΕ, Με την ανάπτυξη μαζικού αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος. Προβάλλοντας την αλληλεγγύη και τη φιλία των λαών! Παρακαταθήκη μας είναι οι μαζικές και επίμονες διαδηλώσεις και δράσεις αλληλεγγύης στον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό, είναι οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις ενάντια στη δολοφονική πολιτική που προκάλεσε
το έγκλημα στα Τέμπη.
Ταξική Κίνηση στον Επισιτισμό - Τουρισμό Θεσσαλονίκης (ΣΕΤΕΠΕ)
Αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση
•Γ΄ΕΛΜΕ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ
Θεσσαλονίκη25/3/2026
Πρ. Κορομηλά 51 τηλ. 6978300483
e-mail: gelmeth3@gmail.com
http://3elmethess.blogspot.gr/
fb : Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
•Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
Θεσσαλονίκη, 25/3/2026
Προξένου Κορομηλά 51
ΣΑΒΒΑΤΟ, 28 ΜΑΡΤΗ : ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3, ΣΤΙΣ 12Μ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Ο λαός μας, όπως και όλοι οι λαοί της περιοχής, παρακολουθεί με αγωνία όλες τις τελευταίες πολεμικές εξελίξεις. Με την επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στο Ιράν από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με την συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Παλαιστίνη και τις επιθέσεις στον Λίβανο, πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο τα σύννεφα του πολέμου, τόσο στην περιοχή μας όσο και συνολικότερα.
Από κοντά και ΕΕ και Βρετανία, που στέλνουν πολεμικά πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο, διεκδικώντας κι αυτοί τον δικό τους ρόλο στην πολεμική εμπλοκή. Και παράλληλα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης προχωράει ήδη το στήσιμο της πολεμικής οικονομίας και το Re-arm των 800 δις για εξοπλισμούς με ταυτόχρονες εγκληματικές περικοπές στο κοινωνικό κράτος, προετοιμάζοντας μας να πληρώσουμε και το οικονομικό «τίμημα» της πολεμικής προετοιμασίας.
Όλα αυτά συντελούνται στο φόντο της γενίκευσης του πολέμου. Με ενεργό το μέτωπο στην Ουκρανία, με τις επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική, τις απειλές στη Γροιλανδία και ενώ ο λαός της Κούβας δοκιμάζεται από την αμερικάνικη περίσφιξη, κλιμακώνοντας ποιοτικά και ποσοτικά το εμπάργκο, επιχειρώντας να στραγγαλίσουν το καθεστώς και, κυρίως, τον περήφανο λαό της. Οι λαοί βρίσκονται μπροστά σε κινδύνους γενικότερης ανάφλεξης και πολεμικής σφαγής για αλλότρια συμφέροντα .Οι εγκληματίες πολέμου τους αντιμετωπίζουν σαν αναλώσιμο υλικό για τις σφαίρες επιρροής τους, αφήνοντας πίσω τους εκατόμβες νεκρών, καμένη γη και καραβάνια προσφύγων. Κανένας λαός δεν σώθηκε ποτέ από την καταπίεση με βόμβες και εξωτερικές επεμβάσεις .
Τρομακτικές ευθύνες έχει η ελληνική κυβέρνηση με την προκλητική υποστήριξή της στα σχέδιά τους και την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας, τόσο με την παραχώρηση των αμερικανοΝΑΤΟϊκων στρατιωτικών βάσεων και της μετατροπής της χώρας μας σε ορμητήριο, όσο και με την αποστολή φρεγατών και F-16 στην Κύπρο. Διατηρώντας ταυτόχρονα την πυροβολαρχία 'Πάτριοτ' που έχει σταλεί στη Σαουδική Αραβία και τη φρεγάτα που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα και θέλοντας να στείλει Έλληνες φαντάρους στη Γάζα για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Γι' αυτό ελληνική κυβέρνηση και ΕΕ μας ζητούν να αποδεχτούμε τα φέρετρα των πολέμων, γι' αυτό θυσιάζουν τα κοινωνικά αγαθά στην πολεμική οικονομία. Γιατί ο πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει, είναι δίπλα μας, κινδυνεύει με ανάφλεξη όλη η γειτονιά μας.
Ήδη, η ενεργή χρήση της βάσης της Σούδας για τις επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή μπλέκουν και την Ελλάδα. Η βάση της Σούδας έχει ενεργή συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσεις μια και φιλοξενεί αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ για να ελέγχουν χώρους της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου, του Ευξείνου Πόντου και της Ερυθράς Θάλασσας. Τις προηγούμενες ημέρες στη βάση της Σούδας είχε καταπλεύσει για ανεφοδιασμό το μεγαλύτερο στον κόσμο αεροπλανοφόρο.Η αποστολή ελληνικών F-16 και δυνάμεων του ναυτικού, μεταξύ των οποίων και η αποστολή της φρεγάτας Belharra, δεν αποτελούν αμυντική κίνηση ή προστασία, αλλά σαφές μήνυμα προς όλες τις πλευρές, ότι το ελληνικό κράτος εμπλέκεται στον πόλεμο στο πλάι των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Αποδεικνύεται πως ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου όχι μόνο δεν είναι άξονας «άμυνας», αλλά πολεμικός, ιμπεριαλιστικός άξονας που εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τον ελληνικό λαό και τους λαούς της περιοχής.
Απέναντι στον όλεθρο του πολέμου, που διαρκώς γενικεύεται, να υψώσουμε το ανάστημά μας και να οικοδομήσουμε ένα ρωμαλέο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα για την υπεράσπιση της ειρήνης και της ανεξαρτησίας των λαών, την αλληλεγγύη και τη φιλία των λαών, και την απεμπλοκή της χώρας μας από τη σφαγή. Ο πιο σίγουρος τρόπος για να μην κινδυνεύουν οι πόλεις και τα χωριά της Κύπρου, της Κρήτης, της Θεσσαλίας, του Έβρου, είναι να κλείσουν οι αμερικανικές, οι βρετανικές ΝΑΤΟϊκές βάσεις και να γυρίσουν πίσω οι φρεγάτες και τα F-16.
Ειδικά το εργατικό και εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει να πάρει πρωτοβουλίες. Γιατί είναι απολύτως βέβαιο ότι θα βρουν την ευκαιρία η κυβέρνηση και η ολιγαρχία να επιτεθούν σε όλα τα επίπεδα στις/στους εργαζόμενες/ους και τη νεολαία στο εσωτερικό της χώρας στο όνομα των «εθνικών» κινδύνων. Ήδη ξεκίνησαν οι απότομες αυξήσεις τιμών στα προϊόντα. Θα μας ζητήσουν «να σφίξουμε το ζωνάρι» και να κάνουμε θυσίες, να δεχτούμε αδιαμαρτύρητα τη λιτότητα και την περιστολή δικαιωμάτων για την υπεράσπιση της πατρίδας. Κι όταν αυτοί μιλούν για πατρίδα, έχουν στο νου τους μόνο τα συμφέροντά τους, οικονομικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά και των αφεντικών τους.
Στις 28 Μαρτίου , διεθνής ημέρα δράσης ενάντια στον πόλεμο, σε δεκάδες χώρες στο κόσμο και σε δεκάδες πόλεις στη χώρα, εξαγγέλλονται αντιπολεμικές συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις. Η παρουσία μας εκείνη τη μέρα αποτελεί αναγκαίο βήμα για να εκφραστεί η αντίθεση μας στην πολεμική κλιμάκωση, στην εμπλοκή της Ελλάδας και στη μετατροπή της κοινωνίας σε γρανάζι της πολεμικής οικονομίας
Στηρίζουμε τη διεθνή και πανελλαδική ημέρα δράσης 28/3 ενάντια στον πόλεμο και συμμετέχουμε στην αντιπολεμική διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη .
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 28/3, 12 το μεσημέρι ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
• Κάτω τα χέρια από τον λαό του Ιράν!
• Απεμπλοκή της χώρας μας απ' τον πόλεμο!
• Καμία διευκόλυνση - καμία συνεργασία με τους φονιάδες ΗΠΑ-Ισραήλ!
• Καμιά συμμετοχή στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών!
• Έξω Τώρα από το ΝΑΤΟ. Να κλείσουν όλες οι βάσεις.
• Κανένας Έλληνας φαντάρος έξω από τα σύνορα! Να γυρίσει η πυροβολαρχία από τη Σ. Αραβία και η φρεγάτα από τη Σ. Αραβία. Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
• Κάτω τα χέρια από την Κούβα! Να σταματήσουν οι απειλές, οι επεμβάσεις, οι δολιοφθορές, ο εγκληματικός αποκλεισμός και το εμπάργκο σε βάρος του ηρωικού λαού της.
• Λεφτά για κοινωνικές ανάγκες και ΟΧΙ για εξοπλισμούς.
Δεν πολεμάμε για κανένα Θεό, αφέντη και πατρίδα .
Ο πλανήτης φλέγεται από τους πολέμους, τις γενοκτονίες και τις συρράξεις. Οι μακελάρηδες αυτού του κόσμου έχουν κάνει τη γη ένα απέραντο σφαγείο. Από το Σουδάν, την Ουκρανία, την Παλαιστίνη και το Ιράν κάθε τόπος και ένα μακελειό.
Το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Συνδράμει με στρατό και πολεμικό υλικό τους δολοφόνους της συμμαχίας ΗΠΑ Ισραήλ. Προσπαθεί να πείσει τους υπηκόους του ότι πρέπει να πεθάνουν για τα συμφέροντα του κράτους και του κεφαλαίου. Προσπαθεί να πείσει τα παιδιά των φτωχών να θυσιαστούν για τις μπίζνες των αστών.
Ως προλετάριες και προλετάριοι, ως αναρχικοί και αναρχικές, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν έχουμε κανένα λόγο να αλληλοφαγωθούμε με τα ταξικά μας αδέρφια .
Οι ενδοκαπιταλιστικοί ανταγωνισμοί δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στους εκμεταλλευόμενους και στους καταπιεσμένους. Οφείλουμε να μπλοκάρουμε τη πολεμική μηχανή. Τη στιγμή που η μηχανή του θανάτου χρειάζεται σάρκα και αίμα, οφείλουμε να γίνουμε η άμμος στα γρανάζια της.
Να οξύνουμε τον αγώνα σε όλα τα μέτωπα του κοινωνικού ταξικού πόλεμου εντός του ελλαδικού χώρου.
Να πολεμήσουμε για την τάξη μας, για το παγκόσμιο προλεταριάτο .
Δεν πολεμάμε για τα κράτη και το κεφάλαιο.
Πολεμάμε ενάντια στο θάνατο αγωνιζόμενοι για τη ζωή.
Πολεμάμε για ένα κόσμο δίχως εκμετάλλευση και καταπίεση.
Για έναν κόσμο ισότητας ελευθερίας και αλληλεγγύης.
Πολεμάμε για την Αναρχία, τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.
Ένας άλλος πόλεμος είναι εφικτός
ταξικός, κοινωνικός, αντικρατικός.
Κανένας πόλεμος μεταξύ των καταπιεσμένων
Καμιά ειρήνη μεταξύ των τάξεων
αναρχική ομάδα Πυρανθός.
Αντιπολεμική διαδήλωση:
Σάββατο 28/3 στις 12:00, Αγ. Βενιζέλου
ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΙΣΡΑΗΛ
ΛΥΣΗ ΣΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΟΙ ΛΑΟΙ
Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere
Κάλεσμα σε αντιπολεμική πορεία
Σάββατο 28 Μάρτη στις 12:00
Άγαλμα Βενιζέλου
Συμμετέχουμε στο κοινό μπλοκ της Αντιπολεμικής Πρωτοβουλίας.
"Πεταμένος μες στις χωματερές τους
Δεν πεθαίνω για τις πολυεθνικές τους
Αυτό πάει για τους καραβανάδες και τις διαταγές τους
Δεν ξαναφοράω τις παραλλαγές τους" -ΛΕΞ
"Και στον πόλεμο όλα για όλα κουβαλούσα πολυβόλα
Να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ" -Ξυλούρης
"Politicians hide themselves away
They only started the war
Why should they go out to fight?
They leave that all to the poor" -Black Sabbath
"Some folks are born made to wave the flag
Ooh, they're red, white and blue
And when the band plays "Hail to the Chief"
Ooh, they point the cannon at you, Lord
It ain't me [...]
I ain't no senator's son [...]
I ain't no fortunate one" -Creedence Clearwater Revival
Ανά τα χρόνια έχουμε ακούσει πάμπολλα αντιπολεμικά μηνύματα σε τραγούδια γνωστών καλλιτεχνών, ακόμα και αυτών που θα λέγαμε ότι εκφράζουν τα εδραιωμένα "mainstream" είδη μουσικής. Μιλάμε για καλλιτέχνες που παίζουν στα ραδιόφωνα, συγκεντρώνουν εκατομμύρια κλικς στις ψηφιακές πλατφόρμες, έχουν πραγματοποιήσει τεράστιες και ιστορικές συναυλίες, έχουν περάσει στο πάνθεον της καλλιτεχνικής ιστορίας της χώρας τους και ακόμα ακόμα έχουν εκπροσωπήσει εντελώς διαφορετικά κομμάτια της σύγχρονης τους πολιτικο-κοινωνικής πραγματικότητας ή έχουν γίνει σημείο ταύτισης μεταξύ συχνά αντικρούομενων τάσεων και κοινωνικών ομάδων.
Με μεγάλο ενδιαφέρον παρατηρούμε ότι μέσα σε όλες αυτές τις αντιφάσεις, στα παραπάνω τραγούδια (και σε πολλά ακόμα που δεν αναφέρονται) αποτελεί κοινή αλήθεια ότι η συνθήκη του πολέμου είναι απλά μια παγίδα για τον μέσο άνθρωπο, μια επιβεβλημένη κατάσταση που δεν έχει να του προσφέρει τίποτα και της οποίας δεν θα απολαύσει κανένα καρπό -αν φυσικά καταφέρει και επιβιώσει από τα δεινά που αυτή επιφέρει. Μοιάζει σαν η συλλογική πείρα των τελευταίων αιώνων γύρω από τους πολέμους να έχει συμπυκνωθεί στη συνειδητοποίηση πως πέρα από τις εκάστοτε πατριωτικές, εθνικές, αλυτρωτικές προφάσεις και τις αντίστοιχες μεγάλες αφηγήσεις που μας ταίζει η εξουσία, στην πραγματικότητα η συμμετοχή μας στον πολέμο εξυπηρετεί τα πολύ συγκεκριμένα δικά της συμφέροντα. Φαίνεται σαν να αποτελεί κοινό τόπο η ιδέα ότι ο πόλεμος δεν είναι παρά μια απελπισμένη κίνηση του κεφαλαίου να αναδιατάξει τις παγκόσμιες οικονομικές και γεωπολιτικές ισορροπίες και να ανοίξει νέα πεδία κερδοφορίας. Παρόλαυτα, εμείς που επωμιζόμαστε όλο το φορτίο του πολέμου, τείνουμε σε κάθε νέα εμπόλεμη κατάσταση να το ξεχνάμε αυτό.
Πιο πρόσφατο παράδειγμα, οι επιθέσεις που έχουν εξαπολύσει τις τελευταίες εβδομάδες οι ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ εναντίον του καθεστώτος του Ιράν και των ίδιων των Ιρανών, των οποίων την σωτηρία προφασίζονται. Για να γίνει πιο σαφής η συνθήκη, πριν από λίγους μήνες, σε διάφορες πόλεις του Ιράν ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής βάσης, έχοντας φτάσει στο απροχώρητο, έδωσε ένα μεγάλο αγώνα και οργάνωσε μια γενικευμένη εξέγερση ενάντια στην υποτίμηση της ζωής, ενάντια στον πληθωρισμό, ενάντια στο αυταρχικό, θεοκρατικό καθεστώς και στις πολιτικές του. Η κίνηση αυτή είναι μία από τις αρκετές που έχουν λάβει χώρα στη συγκεκριμένη γεωγραφία τα τελευταία χρόνια, ενώ όλοι και όλες θυμόμαστε το κίνημα "Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία" του 2022. Το καθεστώς του Ιράν, βλέποντας την εξέγερση να θεριέυει και να απειλεί την εσωτερική συνοχή, εν μέσω μιας έντονης συγκυρίας στη Μέση Ανατολή, βγήκε στο δρόμο και θέρισε χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες.
Αμέσως, η "δύση" έσπευσε να σταθεροποιήσει την κατάσταση, αποσταθεροποιώντας την βέβαια πρώτα, βομβαρδίζοντας στα τυφλά περιοχές του Ιράν, εκμεταλλευόμενη την ιστορική συγκυρία όπου το κράτος των μουλάδων φαίνεται ευάλωττο μετά από δεκαετίες. Είναι ξεκάθαρο ότι για τον κόσμο που δέχεται βόμβες πάνω από το κεφάλι του, ούτε το ιρανικό κράτος θέλει το καλό του (όταν πριν λίγες εβδομάδες τον εκτελούσε εν ψυχρώ και τώρα του ζητάει να συσπειρωθεί για την πατρίδα), ούτε και οι αυτόκλητοι σωτήρες που επιδιώκουν να του επιβάλλουν ένα διαφορετικό καθεστώ επικυριαρχίας.
Οι πολεμικές επιχειρήσεις, λοιπόν, στη Μ. Ανατολή, έχουν υποβάλλει όλο τον κόσμο σε μία παθητική αναμονή ενός Γ' Π.Π. που θα εκτονώσει όλη την γεωπολιτική ένταση των προηγούμενων ετών. Ταυτόχρονα, καθώς κοιτάμε πυραύλους και drone να καταστρέφουν σχολεία, patriots να αναχαιτίζουν βαλλιστικές επιθέσεις και AI προσμοιώσεις του πώς ακριβώς το Ιράν έχει μπλοκάρει τα στενά του Ορμούζ, αναρωτιόμαστε : είναι άραγε αυτός ο πόλεμος για τον οποίο μας προειδοποίησαν οι ευρωπαίοι ηγέτες όταν αποφάσισαν να ξοδέψουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτικό εξοπλισμό;
Στα δικά μας, το ελληνικό κράτος έχει επιβάλλει μια γενικευμένη πολεμική προετοιμασία στην ελληνική κοινωνία και προετοιμάζει το έδαφος επικοινωνιακά μέσω της όξυνσης του μιλιταρισμού και της ανάδειξης του πατριωτικού αισθήματος. Θιασώτης αυτής της καμπάνιας είναι προς το παρόν ο Δένδιας, ο οποίος αφού μας προειδοποίησε για φέρετρα Ελλήνων φαντάρων με σημαίες της Ε.Ε., τις προάλλες μας ανακοίνωσε όλος καμάρι την πραγματική, άμεση εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, καθώς κάποια αμυντικά συστήματα που τοποθέτησε η Ελλάδα στη Σ. Αραβία κατέρριψαν δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους. Μας καθησύχασε, επίσης, ότι τα λεφτά που δε βρήκαν τόπο στην δημόσια υγεία, παιδεία, μεταφορές, ενέργεια κλπ. επενδύθηκαν σωστά στην προστασία των πετροδόλαρων και μάλιστα ότι εμμέσως εξασφαλίζουν ότι δε θα εκτιναχθεί η τιμή του πετρελαίου στα καθ' ημάς.
Τα παραπάνω, φυσικά, δρουν σε ένα επίπεδο ιδεολογικό και προπαγανδιστικό, όπου το κράτος μας διδάσκει πώς θα έπρεπε να σκεφτόμαστε και πώς θα έπρεπε να νιώθουμε μπροστά στον πόλεμο, μπροστά στη στράτευση, μπροστά στην έξαρση του εθνικισμού, της στρατοκαυλίασης, της μισαλλοδοξίας, μπροστά στην όξυνση της εσωτερικής καταστολής των πολιτικών αγώνων και των κινημάτων, μπροστά στην ισοπέδωση του βιωτικού μας επιπέδου. Το κράτος μας λέει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει ένα ιερό εθνικό συμφέρον, για το οποίο πρέπει να πολεμήσουμε και να σκοτωθουμε ακόμα, καθώς αφορά το καλό όλων ανεξαιρέτως (και το καλό του οικοδόμου και του ντελιβερά και της πωλήτριας και του βιομήχανου και του εφοπλιστή, όλων).
Πέρα από την παραφιλολογία και την προπαγάνδα ωστόσο υπάρχει και το υλικό επίπεδο, όπου εκεί πραγματικά οι τύποι δεν πιάνονται. Εκεί, η καμπάνια συμφιλίωσης με το θάνατο συμπληρώνεται από τις πραγματικές, χειροπιαστές της απολήξεις : εκ νέου στρατιωτικός εξοπλισμός και δισεκατομμύρια "επενδυμένα" σε νέες πολεμικές τεχνολογίες, νέα εργοστάσια για την παραγωγή αυτών, πάμπολλα επενδυτικά προγράμματα σε έρευνα, αυστηροποίηση της ήδη υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας για τους άντρες, λανσάρισμα του στρατού Α.Ε. για τις γυναίκες και προοπτικές μιας λαμπερής καριέρας μέσα στην στρατιωτική ιεραρχία, ελκυστικοί μισθοί για όλο το στρατιωτικό προσωπικό. Αυτά είναι πάνω-κάτω όσα έχουμε ακούσει τους τελευταίους μήνες για τα ελληνικά στρατά.
Βέβαια, δε χρειάζεται να ψάξουμε πολύ για να βρούμε ποιοί είναι αυτοί που κυρίως επωφελούνται οικονομικά από τέτοιες διενέξεις : δισεκατομμύρια σε οπλικά συστήματα, σε αμυντικό εξοπλισμό, σε βλήματα, σε όπλα και σε στρατιωτική τεχνολογία. Παράλληλα, όσο περισσότεροι στρατιώτες και άμαχοι σκοτώνονται τόσο παρατηρούμε τους δείκτες των μετοχών από τα αεροσκάφη που τους ξεκάνουν να ανεβαίνουν και την τιμή του πετρελαίου να εκτοξέυεται. Το σίγουρο είναι ότι ούτε οι τοπικές κοινωνίες του Ιράν, αλλά ούτε και καμίας άλλης χώρας που εμπλέκεται στη σφαγή, πρόκειται να δουν κανένα συμφέρον από όλα τα παραπάνω.
Τελικά για εμάς, αυτό είναι και το ζουμί της όλης υπόθεσης: να καταλάβουμε μια και καλή ότι ο πόλεμος είναι ακριβώς ό,τι μας λέει η πολιτική και κοινωνική μας συγκρότηση, το ένστικτο, η λογική, η "λαική σοφία", η πείρα των γιαγιάδων μας και όχι ό,τι μας λένε οι άμεσα επωφελούμενοι από αυτόν. Είναι καταστροφή, μαυρίλα, θλίψη και απώλεια. Είναι εκατόμβες νεκρών, σπίτια γκρεμισμένα, πόλεις ισοπεδωμένες, οικογένειες που έμειναν μισές, κορμιά κατεστραμμένα. Για εμάς, για τις εξεγερμένες του Ιράν, για τους καταπιεσμένους και τις ξεριζωμένες όλης της γης, ο πόλεμος δεν είναι και ούτε θα γίνει ποτέ ιερό καθήκον, ευκαιρία ή νέα προοπτική.
Απεναντίας, καθήκον και προοπτική για εμάς αποτελεί ο αγώνας για ολική χειραφέτηση από τους δυνάστες και τους καταπιεστές μας. Χτίζοντας κοινότητες αγώνα με τους γύρω μας, να οργανωθούμε και να κοιτάξουμε τον πραγματικό εχθρό κατάματα. Να αντιληφθούμε επιτέλους ότι το συμφέρον μας δεν βρίσκεται στη συστράτευση με καμία κρατική και διακρατική μπάντα. Το συμφέρον μας είναι πάντα με τους καταπιεσμένους. Σε αυτή τη βάση, να προωθήσουμε ένα μαζικό αντιπολεμικό, αντιμιλιταριστικό κίνημα εμπλουτισμένο με τη διεθνιστική αλληλεγγύη στους βαλλόμενους και στις βαλλόμενες. Να εναντιωθούμε στην άνοδο του φασισμού και του εθνικισμού. Να αρνηθούμε να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των αφεντικών και των εξουσιαστών μας. Να μπλοκάρουμε με όποιο μέσο διαθέτουμε την ελληνική πολεμική μηχανή, στα εργοστάσια, στα πανεπιστήμια, στα λιμάνια και στα σύνορα. Να πάρουμε επιτέλους τις ζωές μας στα χέρια μας.
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο
