kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση Αμπελοκήπων

Πέμπτη 2 Απριλίου, 08:30, Εφετείο Λουκάρεως|Λευτεριά στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Κάθε Οκτώβρης και ένα δάκρυ, μια ανάσα, μια υπόσχεση

Μεσημέρι στις 31 Οκτώβρη 2024 έπειτα από έκρηξη σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους πέφτει μαχόμενος στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Στο διαμέρισμα βρίσκεται βαρύτατα τραυματισμένη η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, η οποία οδηγείται στο νοσοκομείο φρουρούμενη και εν τέλει κατηγορούμενη με πληθώρα κακουργημάτων, με βάση τον 187Α (αντιτρομοκρατικός νόμος). Τις επόμενες μέρες ο Δημήτρης παρουσιάζεται οικειοθελώς στη ΓΑΔΑ και συλλαμβάνεται, με μόνη εμπλοκή του την κατοχή κλειδιών του νοικιασμένου διαμερίσματος στους Αμπελόκηπους, που βαφτίστηκε από την αντιτρομοκρατική ως γιάφκα. Σε ένα έντονα φορτισμένο κλίμα τρομοκρατίας που εξυφάνθηκε από μπάτσους, ΜΜΕ, υπουργεία, η συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα καθίσταται καταζητούμενη, με βάση τα σενάρια για την εμπλοκή της στην υπόθεση και συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο, αμέσως μετά την επιστροφή στην Ελλάδα, καθώς διέμενε μόνιμα στο εξωτερικό. Η συντρόφισσα Δήμητρα και ο Δημήτρης προφυλακίζονται, με την αστυνομία να δημοσιεύει τις φωτογραφίες τους, όπως και της συντρόφισσας Μαριάννας, ως οι συλληφθείσες τρομοκράτισσες. Το επόμενο διάστημα με πρόφαση ένα αποτύπωμα σε μία σακούλα προφυλακίζονται ο σύντροφος Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ..

Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών στους αγώνες για την κοινωνική επανάσταση

Ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, που πετά ανθρώπους στο περιθώριο, ο κόσμος των πολέμων και των γενοκτονιών, της λεηλασίας της φύσης, δεν διορθώνεται, αλλά μονάχα καταστρέφεται, για να χτιστεί ένας ανεξούσιος κόσμος ελευθερίας και ισότητας. Και αυτό το πίστευε βαθύτατα ο σύντροφος Κυριάκος, αγωνιζόμενος σε κάθε μετερίζι αγώνα με Φαντασία-Αισιοδοξία- Ρίσκο όπως έλεγε, για την κοινωνική ανατροπή, για την απελευθέρωση. Από τις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις, τα κείμενα, τις πορείες, στις συγκρούσεις, μέχρι τον ένοπλο αγώνα, έβαλε το δικό του στίγμα σε κάθε στιγμή. Με πνεύμα μεγάλης συντροφικότητας, αλληλεγγύης, συνδιαμόρφωσης και ενότητας, προώθησε τόσο τα περιεχόμενα των αγώνων όσο και την πρακτική τους αποτύπωση στη δράση. Ένας σύντροφος που αγωνίστηκε ενάντια στον εξευγενισμό των Εξαρχείων, ενάντια στον φασισμό και πατριωτισμό, ενάντια στην πατριαρχία και κάθε είδους διαχωρισμό, ενάντια στα κράτη και κάθε εξουσία, ενάντια στις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες, τόσο εντός όσο και εκτός ελλαδικού χώρου. Δείχνοντας αλληλεγγύη σε κρατούμενους, μετανάστριες, με συνέπεια πήρε θέση στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με την πλευρά των από τα κάτω, δίνοντας στο τέλος και την ίδια του τη ζωή. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης περνά στην ιστορία των αγωνιστών εκείνων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον αγώνα, που αρνήθηκαν να συμβιβαστούν σε μια ήσυχη εξατομικευμένη ζωή, που δεν υποτάχθηκαν στα κελεύσματα των κρατικών γλωσσών, που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην υπεροπλία του κράτους και των αφεντικών.

Τα κράτη και τα αφεντικά διακηρύσσουν σε κάθε τόνο την παντοδυναμία τους, προκειμένου να διατηρήσουν το υπάρχον και στοχεύοντας στην αναπαραγωγή του, μέσω της κοινωνικής ειρήνης. Μιας ειρήνης όμως που περνά μέσα από την ισοπέδωση κοινωνικών κομματιών, των από τα κάτω. Ενός κόσμου όπου δολοφονεί στα σύνορα, στα ΑΤ, στα τρένα, στους δρόμους, κάθε τι που δεν μπορεί να ενσωματώσει, που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για τη διατήρηση του status quo, που χαλάει την κανονικότητά του. Απέναντι στην ολοένα και εντεινόμενη καταστολή, στους πολέμους, στην επιτήρηση, ο πολύμορφος αγώνας και η πολιτική αντιβία, η επίθεση εναντίον κάθε εξουσίας, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταξικής αυτοάμυνας και επίθεσης. Ο αγώνας για την κοινωνική επανάσταση περνά μέσα από την αυτόβουλη συνειδητή ανάληψη δράσης από τους από τα κάτω, στον ορίζοντα της απελευθέρωσης. Αυτοί που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και ελέγχουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων για τις ζωές μας, δεν θα παραδώσουν οικειοθελώς την εξουσία τους, αλλά θα ανατραπούν μέσα στις φλόγες της καταστροφής τους. Τα ίδια τα εκμεταλλευόμενα και καταπιεζόμενα είναι αυτά που πιάνοντας το νήμα των αγώνων του παρελθόντος, θα καταστρέψουν τον σάπιο αυτόν κόσμο, μέσα από την ένοπλη αντιπαράθεση με το κράτος και το κεφάλαιο.

Ο δρόμος προς την κοινωνική επανάσταση, είναι δύσβατος αλλά παραμένει εκεί για να τον βαδίσουμε. Σε αυτό το μονοπάτι συναντάμε συντρόφια, χτίζουμε δεσμούς, αγωνιζόμαστε μαζί είτε και παράλληλα. Σε αυτή τη διαδρομή πολλές φορές θα δούμε συντρόφια μας έγκλειστα στις φυλακές, θα δούμε συντρόφια μας να χάνουν τη ζωή τους, θα ακούσουμε τις ιστορίες όσων αγωνίστηκαν πριν από εμάς. Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης όλων αυτών αποτελεί κομμάτι και του δικού μας περάσματος από αυτό το μονοπάτι. Κάθε αγωνίστρια, αγωνιστής που έπεσε στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, αποτελεί σημείο έμπνευσης, αλλά και ζωντανό τμήμα και του δικού μας αγώνα. Η διαφύλαξη της μνήμης τους, ο τρόπος που αγωνίστηκαν και στάθηκαν στο κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι, είναι σημεία που προωθούν και ενδυναμώνουν και τη δικιά μας σκέψη και δράση. Χωρίς λογικές ηρωοποίησης είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να θυμόμαστε τους ανθρώπους του αγώνα. Τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για την κοινωνική απελευθέρωση, που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για να έρθει πιο κοντά η κοινωνική επανάσταση, για να μείνει ανοικτή η επαναστατική προοπτική. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης θα μας συντροφεύει στους δρόμους της φωτιάς.

Αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των προφυλακισμένων συντροφιών για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Για μια ακόμη φορά το κράτος εκδικητικά προφυλακίζει 5 αγωνιστές για την υπόθεση των Αμπελοκήπων με βάση μια δικογραφία, που βασίστηκε στα σενάρια της αντιτρομοκρατικής, χτίζοντας ένα κατηγορητήριο περί τρομοκρατικής οργάνωσης. Έκτοτε βιώνουν τις απάνθρωπες συνθήκες εγκλεισμού, όπως και το σύνολο των κρατουμένων. Σε φυλακές με τεράστιο πρόβλημα υπερπληθυσμού, έλλειψης επαρκούς πρόσβασης σε βασική ιατρική μέριμνα και άθλιων υγειονομικών συνθηκών. Μια πάγια διαμορφωμένη κατάσταση που έχει οδηγήσει σε θανάτους εντός των κελιών. Η εκδικητική στάση του κράτους απέναντι στα συντρόφια τονίστηκε ακόμα περισσότερο με τη μεταφορά της συντρόφισσας Μαριάννας στις φυλακές Κορυδαλλού μία μέρα μετά το 2ο χειρουργείο της και την αντιμετώπιση που έλαβε η συντρόφισσα Δήμητρα όταν εμφάνισε προβλήματα υγείας. Η σύλληψή τους, η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους, η ίδια η προφυλάκιση και ο κίνδυνος με βάση το κατηγορητήριο να φυλακιστούν για πολλά χρόνια αποτελεί ένα μικρό δείγμα του πως το κράτος στοχοποιεί αναρχικά συντρόφια. Η πολιτική ταυτότητα, οι φιλικές και προσωπικές σχέσεις, η στάση στους αγώνες είναι αρκετά για να βρεθούν εντός των τειχών, προκειμένου να απλωθεί ένα κλίμα φόβου που στοχεύουν να αποτρέψει την κοινωνική ανυπακοή.

Την Τετάρτη 1 Απριλίου , στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (4ος όροφος αίθουσα Δ100Γ), ξεκίνησε η δίκη για τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους.Την Πέμπτη 2 Απριλίου, συνεχίζεται η δίκη.Την Ένα δικαστήριο που με βάση την αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα και κώδικα ποινικής δικονομίας κάνει πιο πιθανή την επέκταση του εγκλεισμού τους. Η δικαιοσύνη επιτελεί πολύ καλά το ρόλο της, ο οποίος είναι να καταστέλλει τις κοινωνικές αντιστάσεις από τη μία και να συγκαλύπτει τους από τα πάνω από την άλλη. Κάθε φτωχοδιάβολος με μια «αξιόποινη πράξη» βρίσκεται στη φυλακή, ενώ οι υπεύθυνοι για την καταστροφή χιλιάδων ζωών βρίσκονται στο απυρόβλητο. Δεν θα μπορούσε φυσικά να συμβαίνει κάτι διαφορετικό, η δικαστική εξουσία υπακούει και εφαρμόζει τους νόμους που επιβάλλονται για την αναπαραγωγή του κόσμου που ζούμε, πάντα προστατεύοντας όσους έχουν δύναμη και εξουσία. Έτσι την ίδια ώρα που οι μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου ή αυτοί που κλέβουν τον κοινωνικό πλούτο γιορτάζουν τα προνόμιά τους, πατώντας πάνω στα σώματα των από τα κάτω, άνθρωποι φυλακίζονται για απαλλοτρίωση βασικών αγαθών, σπίτια πλειστηριάζονται, κοινωνικά κομμάτια μένουν χωρίς τα επαρκή για την επιβίωσή τους. Απέναντι στην κοινωνική αντίσταση χτίζουν ένα νομικό πλαίσιο τέτοιο που διευκολύνει τις φυλακίσεις και έναν αντιτρομοκρατικό νόμο τον 187Α, ο οποίος σε οδηγεί για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Ακόμα και όταν οι κρατούμενες από τον 187Α αποφυλακιστούν, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμα είδος ομηρίας, αυτόν της οικονομικής αφαίμαξης. Μέσω της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες το κράτος ελέγχει κάθε οικονομική δραστηριότητα του ατόμου, όπως τραπεζικούς λογαριασμούς και τη δυνατότητα ανοίγματος νέων, κατάσχει κάθε περιουσιακό τους στοιχείο, με προφανείς τις επιπτώσεις στην επιβίωσή τους εκτός των κελιών (όπως στην περίπτωση της συντρόφισσας Πόλα Ρούπα). Σε αυτό το ασφυκτικό δικαστικό και κατασταλτικό πλαίσιο η υλική, πολιτική και ηθική υπεράσπιση των συντροφιών μας, αλλά και η πυρηνική αξιακή θέση αλληλεγγύης με τα έγκλειστα του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, είναι αναγκαία. Δεν θα αφήσουμε τα συντρόφια μας βορά στις ορέξεις του κράτους, θα σταθούμε δίπλα τους τόσο στον αγώνα για την απελευθέρωσή τους, όσο και μετά από αυτή. Μέχρι την καταστροφή κάθε κελιού, κάθε κλουβιού, μέχρι να ζούμε όλα με όρους ισοτιμίας, αλληλεγγύης και αμοιβαιότητας.

Απέναντι στην προσπάθεια κράτους και αφεντικών να απονοηματοδοτήσουν τους αγώνες μας. Να απλώσουν την προπαγάνδα που θέτει την αναρχική δράση, τον ένοπλο αγώνα και την πολυμορφία ως κάτι αντικοινωνικό και κατάλοιπο της ιστορίας που τελείωσε, να δυναμώσουμε ακόμα πιο πολύ τους αγώνες μας. Να σταθούμε η μια δίπλα στο άλλο, κρατώντας τη μνήμη του συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη ζωντανή, μη ξεχνώντας τα προφυλακισμένα συντρόφια Μαριάννα Μανουρά, Δήμητρα Ζαραφέτα, Νίκο Ρωμανό και τον Δημήτρη, τον Α.Κ.. Με πίστη στην επαναστατική Υπόθεση να αγωνιστούμε για την καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, μέχρι την Αναρχία.

Κυριάκος Ξυμητήρης ένας από εμάς… Σύντροφος για πάντα στους δρόμους της φωτιάς!

Δύναμη και αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια της υπόθεσης των Αμπελοκήπων.

Η δικαιοσύνη είναι ταξική μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή.

Αναρχική συλλογικότητα Αcte

acte@riseup.exnet/acte.espivblogs.net

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640495/

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Την Πέμπτη 2 Απριλίου (9πμ), στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (Ισόγειο αίθουσα Δ5), συνεχίζεται η δίκη για τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους. Η δίκη ξεκίνησε την Τετάρτη 01/4 με την εξέταση των πρώτων δύο μαρτύρων κατηγορίας, τις δηλώσεις των συντροφισσών Μαριάννας Μανουρά και Δήμητρας Ζαραφέτα, τις ενστάσεις των δικηγόρων και την εξέταση μάρτυρα γιατρού που περιέθαλψε την τραυματισμένη συντρόφισσα Μαριάννα στον Κορυδαλλό.

Καλούμε και πάλι σε συγκέντρωση αλληλεγγύης και στέλνουμε μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι αυθαίρετοι αποκλεισμοί ατόμων από την είσοδό τους στην αίθουσα και τραμπουκισμοί κάθε λογής μπάτσων έξω από αυτή, δεν θα γίνουν ανεκτοί.

Ακολουθεί το κείμενο της συνέλευσης για την υπόθεση.

Στις 31/10/24, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους έπεσε στη μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης ενώ η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μ., κατέληξε βαριά τραυματισμένη, στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού. Ούσα πολυτραυματίας, μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού όπου μέχρι και σήμερα της στερούν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τα ΜΜΕ. Το αφήγημα στήνεται ως εξής: η επεξεργασία (μικρής ποσότητας) εκρηκτικής ύλης και μηχανισμών με μόνους παρευρισκόμενους και γνώστες τους αναρχικούς συντρόφους Κυριάκο και Μαριάννα βαφτίζεται οργάνωση, το διαμέρισμα στο οποίο υπήρξε πρόσβαση μόνο για λίγες ημέρες βαφτίζεται γιάφκα, οποιοσδήποτε εμπλέκεται με αυτό στοχοποιείται και ανακρίνεται. Εν μέσω μιντιάκης προπαγάνδας, το κράτος και οι διωκτικοί του μηχανισμοί ενορχηστρώνουν και εξαπολύουν το κατασταλτικό τους σχέδιο περί ανώνυμης "τρομοκρατικής" οργάνωσης με τη δεξαμενή των υπόπτων να περιλαμβάνει φίλους, οικείους, ακόμα και αγνώστους, ποινικοποιώντας τις πολιτικές, συντροφικές, φιλικές σχέσεις. Συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζ. και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις με μοναδικό «στοιχείο» τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος πάνω σε κινητό αντικείμενο δύο ακόμα ατόμων, του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ. Το σαθρό αυτό στοιχείο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, που οι αποδείξεις- πασπαρτού της χρησιμοποιούνται χωρίς καμία περαιτέρω αμφισβήτηση από το δικαστικό σύστημα, έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον σε μεθοδεύσεις παγίδευσης αγωνιστών και αγωνιστριών.

Ο δικαστικός μηχανισμός, στην υπηρεσία της ίδιας κρατικής στρατηγικής, παρέτεινε, πριν λίγες μέρες, την προφυλάκιση όλων όσων διεκδίκησαν την ελευθερία τους, απορρίπτοντας τις αιτήσεις αποφυλάκισης. Τα προφυλακισμένα συντρόφια επιχειρείται ξανά να εμφανιστούν ως ασυνείδητοι, «τυφλοί» βομβιστές, ως «δημόσιος κίνδυνος».

Η αλήθεια όμως βρίσκεται πολύ μακριά από τα αστυνομικά τους δελτία και τα άθλια δημοσιεύματά τους. Σε αντίθεση με τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού κόσμου, η αναρχική αντίληψη στέκεται απέναντι και πράττει συνειδητά ενάντια στη λογική των παράπλευρων απωλειών, η οποία τώρα παρελαύνει σαν πειστήριο ενοχής απέναντι σε μέσα και επιλογές αγώνα. Ποιος καταπιεσμένος, ποια φτωχή, ποιος προλετάριος, ποια μετανάστρια έχει λόγο να πιστέψει πως κινδυνεύει από τον κόσμο του Αγώνα και τις επιλογές του; Από ανθρώπους δοσμένους στον αγώνα κατά της ανισότητας και της εκμετάλλευσης, ανθρώπους που παίρνουν θέση στις γραμμές της επαναστατικής πάλης, που αφιερώνουν και τελικά είναι ικανοί και να δώσουν την ίδια τους τη ζωή για την υπεράσπιση υψηλών ιδανικών, για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας. Ανθρώπους που αντιστέκονται με κάθε τρόπο στη λαίλαπα της ιδιώτευσης, της εξατομίκευσης, της αδιαφορίας για τα κοινά και την πολιτική.

Κανένα κοινό συμφέρον δεν έχουν οι από-τα-κάτω, οι προλετάριες, η κοινωνική πλειοψηφία, με τους λαθρέμπορους πετρελαίου και ναρκωτικών, τους διαπλεκόμενους μαφιόζους, τους ισχυρούς εκατομμυριούχους ολιγάρχες του τραπεζικού, κατασκευαστικού, εφοπλιστικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που κατέχουν και το σύνολο των μεγάλων συστημικών μέσων ενημέρωσης. Με αυτούς που στηρίζουν απροκάλυπτα τις πολιτικές των κυβερνήσεων, που κερδοφορούν από την αφόρητη ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης και την αντεργατική νομοθεσία, που καλύπτουν τις κρατικές δολοφονίες στα σύνορα, στα αστυνομικά τμήματα, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στους δρόμους, ξεπλένουν και καλύπτουν σκάνδαλα και βιαστές. Που συνδέονται με την διεθνή και εγχώρια βιομηχανία όπλων, προωθούν και στηρίζουν τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε όλα τα πολεμικά μέτωπα και στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων. Οι φτωχοί, οι καταπιεσμένες, οι περιθωριοποιημένοι, το προλεταριάτο -ντόπιοι ή πρόσφυγες και μετανάστριες- γνωρίζουν πως η επαναστατική πάλη, ο ριζοσπαστικός αγώνας, διεξάγεται εντός του ταξικού πολέμου, για τα συμφέροντά τους.

Γι' αυτόν τον λόγο δεν ξεχνάμε και δεν θα πάψουμε να λέμε: Τρομοκράτες ήταν, είναι και θα είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Αυτοί τρομοκρατούν μέσα από την καθημερινή καταπίεση των ζωών μας. Αυτοί είναι που εκμεταλλεύονται και λεηλατούν τη φύση και τις ζωές μας προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, που μας καταδικάζουν στη φτώχεια και την εξαθλίωση, που μας πετάνε στον δρόμο ξεπουλώντας την αυτονόητη ανάγκη για στέγαση σε funds, που μετατρέπουν τις γειτονιές μας σε απρόσιτες τουριστικές ζώνες, που κρύβουν τις διαρκώς αυξανόμενες εργατικές δολοφονίες πίσω από τη λέξη ατύχημα, που σκοτώνουν μετανάστ(ρι)ες/α και προσφυγ(ισσ)ες/α στα σύνορα, στα εργασιακά κάτεργα και τα αστυνομικά τμήματα, που καλύπτουν και αναπαράγουν την πατριαρχία και τη σεξιστική βία μοιράζοντας ανερυθρίαστα panic buttons. Εκείνοι που εξαπολύουν πολέμους στο βωμό των οικονομικών και πολιτικών τους συμφερόντων, εκείνοι που ξαναμοιράζουν τον κόσμο βάφοντας τα χέρια τους με αίμα, εκείνοι, που επιτίθενται στους λαούς της Μέσης Ανατολής και ισοπεδώνουν την αντιστεκόμενη Γάζα, εκείνοι που διαπράττουν τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Εκείνοι που επιβεβαιώνουν τη βία ενός συστήματος ανισοτήτων, τη βία των ισχυρών.

Η επαναστατική αντιβία είναι ένα αναγκαίο εργαλείο αγώνα ως συλλογική άμυνα των κοινωνικών κομματιών που αγωνίζονται απέναντι στην κρατική κατασταλτική βία, καθώς μπορεί να δράσει ως μοχλός πίεσης για το σαμποτάζ των σχεδίων των κυρίαρχων, για την αποτροπή των εθνικών πολέμων αλλά και για τη διάχυση του επαναστατικού προτάγματος. Ο ένοπλος αγώνας ως κομμάτι της επαναστατικής αντιβίας, επιχειρεί και καταφέρνει να επιστρέφει στο κράτος μια μερίδα από την βία που καθημερινά μας ασκεί. Η ένοπλη πάλη είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, ριζωμένο βαθιά στην αγωνιστική παράδοσή μας, και το υπερασπιζόμαστε αδιαπραγμάτευτα.

Κομμάτι αυτής της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης ενάντια στην επιβολή της εξουσίας υπήρξε ο ένοπλος αναρχικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Ο σύντροφος Κυριάκος ήταν για χρόνια αδιάλειπτα παρών σε εγχειρήματα αλληλεγγύης κρατουμένων, στο αντιπολεμικό Διεθνιστικό κίνημα, σε δράσεις για την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων, στους αγώνες εντός των πανεπιστημίων, στην υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων των καταλήψεων και σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Επέλεξε να πολεμήσει μέχρι τέλους μαχόμενος με όλα τα μέσα τον κόσμο της εξουσίας, το κράτος, το κεφάλαιο, τον ρατσισμό, την πατριαρχία. Επέλεξε να αγωνιστεί από την πλευρά των καταπιεσμένων και των εξεγερμένων για έναν καλύτερο κόσμο, για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας. Κάπως έτσι τον βρήκε και η τελευταία του ανάσα, εκεί που συνειδητά και πάντα με συνέπεια επέλεξε να είναι, στον αγώνα.

Υπερασπιζόμαστε όλους αυτούς και όλες αυτές που έδωσαν τη ζωή τους, που φυλακίστηκαν, που αγωνίστηκαν, που βρέθηκαν αντιμέτωποι/ες με τις κρατικές μεθοδεύσεις μέσα στα τόσα χρόνια του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΞΕΧΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικουςκαι διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640494/

Ενημέρωση & Κάλεσμα στήριξης στην συγκέντρωση αλληλεγγύης για την συνέχεια της δίκης της υπόθεσης των Αμπελοκήπων

Ολοκληρώθηκε η πρώτη δικάσιμος της υπόθεσης των Αμπελόκηπων με παρουσία πλήθος συντρόφων και αλληλέγγυου κόσμου έξω από την αίθουσα να φωνάζουν συνθήματα δίνοντας δύναμη και κουράγιο στους διωκόμενους συντρόφους όπου βρίσκονται εδώ και 18 μήνες προφυλακισμένοι. Κατά την διάρκεια της δίκης υπήρχε σημαντική παρουσία ΜΑΤ και ΟΠΚΕ που παρεμπόδιζαν των κόσμο να εισέλθει στην αίθουσα.

Ενημέρωση & Κάλεσμα στήριξης στην συγκέντρωση αλληλεγγύης για την συνέχεια της δίκης της υπόθεσης των Αμπελοκήπων:

Ολοκληρώθηκε η πρώτη δικάσιμος της υπόθεσης των Αμπελόκηπων με παρουσία πλήθος συντρόφων και αλληλέγγυου κόσμου έξω από την αίθουσα να φωνάζουν συνθήματα δίνοντας δύναμη και κουράγιο στους διωκόμενους συντρόφους όπου βρίσκονται εδώ και 18 μήνες προφυλακισμένοι. Κατά την διάρκεια της δίκης υπήρχε σημαντική παρουσία ΜΑΤ και ΟΠΚΕ που παρεμπόδιζαν των κόσμο να εισέλθει στην αίθουσα.

Έγιναν 3 ενστάσεις από τους δικηγόρους των κατηγορουμένων οι οποίες και απορρίφθηκαν. Η διαδικασία προχώρησε στην εξέταση των μαρτύρων υποστήριξης των κατηγοριών.

Οι επόμενες δικάσιμοι θα είναι 2/4, 3/4, 7/4,8/4, 15/4,16/4,17/4. Καλούμε σε στήριξη στην συγκέντρωση αλληλεγγύης και τις επόμενες δικάσιμες στο Εφετείο Αθηνών.

Στις 31/10/2024 ο αναρχικός κοινωνικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης χάνει την ζωή του μετά από έκρηξη σε διαμέρισμα στου Αμπελόκηπους. Το ερώτημα του πώς υπερασπιζόμαστε τη ζωή απέναντι σε ένα σύστημα που τη συνθλίβει καθημερινά, συμπυκνώνει τη διαδρομή αγώνα του συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη. Ο Κυριάκος επέλεξε να απαντήσει με τη δράση, με τη σύγκρουση, την εξέγερση, την επανάσταση. Ήταν παρών όπου ο αγώνας γεννιόταν, στις αντιστάσεις ενάντια στην "ανάπλαση" των Εξαρχείων, στην αλληλεγγύη προς τους πολιτικούς κρατούμενους και τον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό, στις δυναμικές κινητοποιήσεις για τα κρατικά εγκλήματα στα Τέμπη και στην Πύλο, στον αντιφασιστικό και αντιπολεμικό αγώνα, στις διαδηλώσεις ενάντια στις αστυνομικές δολοφονίες και την πατριαρχία. Δεν ήταν απλώς παρών· ενσάρκωνε μια στρατηγική συνεχούς ρήξης και υπέρβασης, σε κάθε επίπεδο. Πολιτικό, οργανωτικό, συντροφικό, μαχητικό. Η στάση και η διαδρομή του ήταν μια ζωντανή απόδειξη πως ο αγώνας για τη ζωή περνά μέσα από τον αδιάκοπη πάλη ενάντια στο σύστημα που τη σκοτώνει.

Μετά τον θάνατο του συντρόφου Κυριάκου, μέσα από ένα σκηνικό κρατικής προπαγάνδας, δικαστικής αυθαιρεσίας και μιντιακής τρομολαγνείας, ξεδιπλώνεται ένα νέο κεφάλαιο της κατασταλτικής επίθεσης ενάντια σε αυτούς που αγωνίζονται. Η έκρηξη που στοίχισε τη ζωή στον σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη μετατράπηκε άμεσα σε πολιτικό εργαλείο, με τα ΜΜΕ και το κράτος να χτίζουν βιαστικά ένα αφήγημα «τρομοκρατίας», επιστρατεύοντας τον 187Α για την ποινικοποίηση συντροφικών και φιλικών σχέσεων. Συλλήψεις, προφυλακίσεις και βασανισμοί - με αποκορύφωμα τη στέρηση ιατροφαρμακευτικής φροντίδας στις κρατούμενες Δήμητρα και Μαριάννα - συνθέτουν την εικόνα ενός καθεστώτος εκδικητικής εξουσίας που επιστρατεύει το δόγμα «Νόμος και Τάξη» ενάντια σε όσους αντιστέκονται.

Πίσω από τη ρητορική της «τρομοκρατικής απειλής» κρύβεται η διαχρονική στρατηγική του κράτους να καταστείλει κάθε ριζοσπαστική φωνή και πρακτική, να διαστρεβλώσει τη σημασία του αγώνα και να εξοντώσει κοινωνικά και φυσικά τους ανθρώπους του. Όμως, όπως απέδειξε και η ζωή του Κυριάκου, η πίστη στην ελευθερία, την ισότητα και τη συλλογική δράση δεν κάμπτεται από τις φυλακές, ούτε από τους θανάτους. Η μνήμη των νεκρών και η αλληλεγγύη στους διωκόμενους δεν είναι τιμές αλλά πράξεις συνέχειας. Απέναντι στην καταστολή και την κρατική τρομοκρατία, η απάντηση παραμένει πολιτική, συλλογική και αταλάντευτη: ο αγώνας συνεχίζεται.

Για να ολοκληρωθεί το μωσαϊκό τρομοϋστερίας αυτής της υπόθεσης, συλλαμβάνονται και ο σύντροφος Δημήτρης, με μόνη σύνδεση του - όπως και της Δήμητρας - τη σχέση τους με το διαμέρισμα. Οι συλλήψεις όμως δεν τελειώνουν εκεί, καθώς λίγες εβδομάδες αργότερα ακολουθεί η σύλληψη του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ., με μοναδικό στοιχείο ένα δακτυλικό αποτύπωμα σε ένα κινητό αντικείμενο (πλαστική σακούλα).

Ο βασανισμός και η κρατική εκδικητικότητα της συντρόφισσας Μαριάννας - που μεταφέρθηκε πολυτραυματίας στον Ευαγγελισμό μετά την έκρηξη στους Αμπελόκηπους - αλλά και της συντρόφισσας Δήμητρας, δεν έχουν τελειωμό. Η Μαριάννα θα βρεθεί φρουρούμενη για 15 μέρες στο νοσοκομείο και θα μεταφερθεί, παρά τα σοβαρά τραύματά της, στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού.

Περίπου έναν χρόνο και 6 μήνες μετά την έκρηξη που στέρησε την ζωή του συντρόφου και ενώ όλοι οι συλληφθέντες/ισσες παραμένουν προφυλακισμένοι η δική ξεκινάει την 1η Απριλίου. Στην δική αυτή οι σύντροφοι που βρίσκονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου και συνολικά το κίνημα καλούνται να υπερασπιστούν την μνήμη του Κυριάκου, την πολιτική και ιστορική παρακαταθήκη που άφησε πίσω η απώλεια του απέναντι στις επιδιώξεις του κράτους να ρίξουν στην λήθη του όνομα του και να καταδικάσουν σε πολυετείς κάθειρξης τους συντρόφους. Με αβάσιμες κατηγορίες, ελλιπή στοιχεία και κάθε είδους μεθοδεύσεις η αντιτρομοκρατική υπηρεσία έχει επιχειρήσει να στήσει μια δικογραφία που παρουσιάζει όσους συνδέθηκαν με την έκρηξη ως επικίνδυνους τρομοκράτες, μέλη μιας οργάνωσης που κανένα στοιχείο δεν υπάρχει για αυτήν ούτε καν το όνομα της.

Η αλληλεγγύη απέναντι στους φυλακισμένους συντρόφους είναι βασικό συστατικό στοιχείο των συντροφικών δεσμών και απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε επαναστατικό κίνημα. Έτσι, και τώρα η παρουσία αλληλέγγυου κόσμου καθ'όλη την διάρκεια της δίκης είναι σημαντική τόσο για την ηθική στήριξη των συντρόφων/ισσων όσο και για να καταστεί σαφές πως οι παραπάνω δεν είναι μόνοι τους αλλά είναι κομμάτι ενός ευρύτερου επαναστατικού κινήματος από το οποίο ούτε τα συρματοπλέγματα ούτε τα τείχη μπορούν να τους αποκόψουν.

Είναι η πίστη στον αγώνα, το πείσμα που παρά τις στιγμές ήττας πότε δεν χάνεται, αυτό το πείσμα που είχε και ο σύντροφός Κυριάκος όταν πάρα την ύφεση που βρίσκεται το κίνημα και οι ταξικές αντιστάσεις εδώ και κάποια χρόνια, πήρε το μεγάλο ρίσκο του ένοπλου αγώνα. Είναι το ίδιο πείσμα που έδειξε η συντρόφισσα Μαριάννα όταν πάρα τον σοβαρό τραυματισμό της και παρότι έχασε τον σύντροφό της, και γνωρίζοντας ότι την περιμένουν μήνες ίσως και χρόνια φυλακής υπερασπίστηκε την πολιτική της ταυτότητα και την επαναστατική μνήμη του συντρόφου Κυριάκου.

Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης στις επόμενες δικάσιμους 2/4, 3/4,7/4,8/4,15/4,16/4,17/4, στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως

Κυριάκος Ξυμητηρης αθάνατος

Αλληλεγγύη- Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους/ες της υπόθεση των Αμπελοκήπων (Μαριαννα Μ, Δημητρα Ζ., Δημήτρη, Νίκο Ρωμανό, Αργύρη.Κ)

Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστ(ρι)ών)

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640493/