kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

[Τρίκαλα] Συγκέντρωση-πορεία για τις 5 δολοφονημένες εργάτριες της Βιολάντα

Πανελλαδικό κάλεσμα για συγκέντρωση-πορεία για τις 5 δολοφονημένες εργάτριες της Βιολάντα:

Σάββατο 25/04, 13:00, Πλατεία Ρήγα Φεραίου, Τρίκαλα

Βιολάντα μπισκότα βουτηγμένα στο αίμα…

Χαράματα. Ένα τελευταίο κοίταγμα στο σπίτι και όλα είναι εντάξει, μένει λίγο ζέσταμα το μεσημεριανό. Γρήγορες κινήσεις, το ωράριο και η κάρτα δεν περιμένουν. Μια συνήθης διαδρομή για το μεροκάματο στο εργοστάσιο. Να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Να 'ναι καλά οι άνθρωποι.

Εκεί καιροφυλακτούσε ο θάνατος. Η μέγγενη του κέρδους δεν οδηγεί στη ζωή, στο θάνατο πάντα οδηγούσε. Δεν είναι η καθημερινή ζωή της μισθωτής εργασίας αλλά και το τέλος σκληρό πολύ σκληρό για τους φίλους, τους συγγενείς και για μας όλους.

Πέντε εργαζόμενες βρεθήκαν νεκρές και 7 μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο από τους συνολικά 12 εργαζόμενους που βρισκόταν στη βάρδια. Στα Τρίκαλα έγινε ένα κανονικό έγκλημα του κεφαλαίου ενάντια στην εργασία. Μόνο που η εργασία είναι άνθρωποι και το κεφάλαιο είναι ένας ξερός συσσωρευμένος ιδρώτας.

Είναι ο ίδιος φόβος και ανασφάλεια που παράγει αυτή η συνθήκη και δημιουργεί την υποτέλεια, σαν να χρωστάμε χάρη κι από πάνω που δουλεύουμε. Με την ίδια την "ανάπτυξη" και την περίτρανη ελληνική επιχειρηματικότητα να συμπυκνώνονται ως ένα μείγμα καλού μάρκετινγκ και των αναλώσιμων σωμάτων των ανθρώπων σαν μία φούσκα έτοιμη να σκάσει πάνω από τα κεφάλια μας συνθλίβοντας τα. Αυτός είναι ο λογαριασμός στο τέλος: Ή τα κέρδη ή οι ανθρώπινες ζωές.

Το εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα δεν είναι μια τραγική εξαίρεση. Είναι σύμπτωμα ενός τρόπου οργάνωσης της παραγωγής όπου η εντατικοποίηση, η πίεση και η εξοικονόμηση κόστους θεωρούνται αυτονόητες. Οι πέντε εργαζόμενες δεν σκοτώθηκαν από "κακή στιγμή". Όταν η ασφάλεια αντιμετωπίζεται ως δευτερεύουσα και η ευθύνη διαχέεται για να μη βαρύνει κανέναν, τότε η τραγωδία δεν είναι ατύχημα, αλλά ένα αποτέλεσμα που δεν μπορεί να γίνει κανονικότητα.

Η ασφάλεια, η υγεία, ο σεβασμός δεν είναι παροχές είναι στοιχειώδεις όροι αξιοπρέπειας.

Για όλους αυτούς τους λόγους καλούμε σε συγκέντρωση-πορεία στις 25 Απρίλη 2026, 13:00 στα Τρίκαλα, στην Πλατεία Ρήγα Φεραίου.

Αντιεξουσιαστική Κίνηση

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ/ΕΣ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Οι πέντε εργάτριες που έχασαν τη ζωή τους τα ξημερώματα της 26ης Γενάρη, στο εργοστάσιο «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, μέσα στην έκρηξη που διέλυσε τις εγκαταστάσεις όπου εργαζόντουσαν, τραυματίζοντας άλλους επτά εργαζόμενους, δεν είναι ούτε τυχαίο γεγονός, ούτε ατύχημα, αλλά αντίθετα αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου της άγριας ταξικής εκμετάλλευσης που επιβάλλεται στους χώρους δουλειάς, ένα ακόμα προδιαγεγραμμένο κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα. Από την πρώτη στιγμή, κρατικοί αξιωματούχοι και καθεστωτικά μέσα επιχείρησαν να συσκοτίσουν προκειμένου να απαλλάξουν τους πραγματικούς υπαίτιους της δολοφονίας: τους εργοδότες που υπό την πλήρη κάλυψη των θεσμικών αρχών, καθώς κανένας ουσιαστικός έλεγχος δεν είχε προηγηθεί, διέπρατταν συστηματικές παραβιάσεις των κανονισμών ασφάλειας στον χώρο του εργοστασίου, κατασκευάζοντας παράνομες εγκαταστάσεις και σωληνώσεις για τη μεταφορά προπανίου, δίχως να εγκαταστήσουν ούτε τους απαραίτητους αισθητήρες αερίου, και αδιαφόρησαν μπροστά στις αλλεπάλληλες ειδοποιήσεις των εργαζόμενων που είχαν εντοπίσει διαρροή αερίου μήνες πριν• την περιφέρεια Θεσσαλίας που, παρότι είχε εντοπίσει παραβάσεις από το 2020 - επί θητείας του διαβόητου για την εμπλοκή του στη θεσμική συγκάλυψη του κρατικού-καπιταλιστικού εγκλήματος των Τεμπών και τις ευθύνες του για την καταστροφική πλημμύρα στη Θεσσαλία, τέως περιφερειάρχη Αγοραστού-, εξέδωσε άδεια λειτουργίας του εργοστασίου, ενώ λίγες μέρες πριν την θανατηφόρα έκρηξη εξέδωσε απόφαση για την πριμοδότηση των ιδιοκτητών της με 2 εκατομμύρια ευρώ για την επέκταση της επιχείρησης• εντέλει το ίδιο το κράτος που έχοντας απαξιώσει πλήρως και ουσιαστικά καταργήσει τους ήδη υποστελεχωμένους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όχι μόνο κλείνει το μάτι στην εργοδοτική αυθαιρεσία αλλά επιδίδεται, παράλληλα, και σε έναν συστηματικό κυνήγι των αγωνιζόμενων εργαζόμενων που υπερασπίζονται τα εργασιακά τους κεκτημένα, καταργώντας το δικαίωμα στην απεργία και εγκληματοποιώντας τη συνδικαλιστική δράση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του κλίματος τρομοκρατίας, που επικρατεί συνολικά στους χώρους δουλειάς, αποτελεί και η παρεμπόδιση των σωματείων από την εργοδοσία να επισκεφτούν το εργοστάσιο της "Βιολάντα", να ελέγξουν το χώρο και τις συνθήκες εργασίας και να συνομιλήσουν με τους εργάτες/τριες. Επίσης, παρά τις θρασύτατες συστηματικές προσπάθειες του κράτους και των αφεντικών να υποβαθμίσουν την κλίμακα των εργατικών ατυχημάτων και δολοφονιών - με 201 να έχουν χάσει τη ζωή τους και 332 να έχουν τραυματιστεί βαριά μόλις το 2025 - η δολοφονία των πέντε εργατριών στο Βιολάντα ανέδειξε με τον πιο φρικτό τρόπο πως οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι συνεχίζουμε να πληρώνουμε με το αίμα μας τη διατήρηση και αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού καταπιεστικού συστήματος.

Η ακροδεξιά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ, σε συνέχεια των αντικοινωνικών πολιτικών του ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε σειρά αντεργατικών νομοσχεδίων επιτείνοντας τους ήδη αβάσταχτους όρους εκμετάλλευσης στα εργασιακά κάτεργα. Το αντεργατικό νομοσχέδιο Γεωργιάδη, που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβρη του 2023 και εισήγαγε καταρχήν τη 13ωρη εργασία με την απασχόληση σε δύο εργοδότες και την 6ήμερη εργασία, ήρθε να κατοχυρωθεί και να διευρυνθεί, με την ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου, με τον ψευδεπίγραφο τίτλο "Δίκαιη Εργασία για Όλους", που κατοχυρώνει την 13ωρη και 6ήμερη εργασία ως "διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη", μετατρέπει τους εργαζόμενους σε αναλώσιμα εξαρτήματα στα χέρια των αφεντικών, καταστρατηγεί τον ελεύθερο χρόνο των εργαζόμενων και δημιουργεί μια εξοντωτική σωματικά και ψυχολογικά συνθήκη για την τάξη των καταπιεσμένων, στην οποία καλούνται να συμβιβαστούν υπό τον φόβο της απόλυσης ή μιας εκδικητικής μεταχείρισης λόγω μη "καλής πίστης".

Τα απελευθερωμένα ωράρια, η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η αδήλωτη και μαύρη εργασία, η έλλειψη μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση της επιθεώρησης εργασίας, η εγκληματοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας, η απελευθέρωση των απολύσεων και η γιγάντωση της ανεργίας είναι σημεία των αναδιαρθρώσεων, που σκοπό έχουν την όξυνση των ταξικών ανισοτήτων και των αποκλεισμών και την πλήρη υποτίμηση της εργασίας και της ζωής των πληβειακών στρωμάτων. Έτσι τα αφεντικά, αποθρασυμμένα, υπό την πλήρη κάλυψη των κρατικών θεσμών, εκμεταλλευόμενοι το πλήθος των αντεργατικών μέτρων των τελευταίων χρόνων, προχωρούν στην περαιτέρω εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης, ελαστικοποιώντας τα ωράρια εργασίας και παραβιάζοντας συστηματικά τις συνθήκες ασφαλείας στους χώρους δουλειάς - καθώς έχουν απαξιωθεί και καταργηθεί στην πράξη οι όποιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί - μετατρέποντας τα εργασιακά κάτεργα σε παγίδες θανάτου.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, είναι επιτακτική η ριζοσπαστικοποίηση, το πλάτιασμα και η σύνδεση των αντιστάσεων των εργαζόμενων που μέσα από τις δικές τους δυνάμεις, αγωνίζονται για τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία και κρατική τρομοκρατία. Η υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας περνά μέσα από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη, οργανωμένη από τα κάτω δράση. Η οργάνωση των αντιστάσεών μας αποτελεί κομβικής σημασίας ζήτημα, ειδικά μέσα σε μια περίοδο συνολικής και οργανωμένης επίθεσης του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος. Η συλλογικοποίηση, η κοινή δράση και η συναντίληψη βάσει των αναρχικών αξιών είναι τα εργαλεία μας απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, απέναντι στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι έχει επέλθει το τέλος της Ιστορίας, πως δεν υπάρχει καμία προοπτική πέρα από το δυστοπικό παρόν και το σύστημα εξουσίας που το δημιουργεί και πως αν επιλέξουμε το δρόμο του αγώνα και της αξιοπρέπειας θα συντριβούμε. Σε κάθε ανοιχτό μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, όπου εκδηλώνεται η επιθετικότητα του κράτους και του κεφαλαίου, προτάσσουμε την ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων μέσα από τη σύνδεσή τους με το καθολικό κοινωνικό όραμα της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, την οργάνωση δηλαδή του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό ως τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο που έχουν οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου.

Στους χώρους εκμετάλλευσης, στις γειτονιές, στα σχολεία και στις σχολές

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Πανελλαδική διαδήλωση: Σάββατο 25/4, πλ. Ρήγα Φεραίου (Τρίκαλα), 13.00

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση - Ομοσπονδία συλλογικοτήτων

5 ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ "ΒΙΟΛΑΝΤΑ" ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ. ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ

5 ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ "ΒΙΟΛΑΝΤΑ" ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ

Η "ανάπτυξη" τους είναι βαμμένη με το αίμα των εργαζομένων και χτισμένη πάνω στο τσάκισμα των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης

Όταν ο θάνατος παραμονεύει στους χώρους εργασίας, μόνος δρόμος η οργάνωση των εργαζομένων

ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Συγκέντρωση: Σάββατο 25 Απριλίου, 13.00 Πλ. Ρήγα Φεραίου, Τρίκαλα

αναρχική ομάδα "δυσήνιος ίππος"

Δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα Καρδίτσας

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ 25 ΑΠΡΙΛΗ - ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ (ΤΡΙΚΑΛΑ) 13:00

ΓΙΑ ΤΙΣ 5 ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΡΗΞΗ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ-ΚΑΤΕΡΓΟ ΣΤΗ ΒΙΟΛΑΝΤΑ, ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ 26/1

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: 12:00 ΑΠΟ ΤΟΝ Κοινωνικός Χώρος Αλληλεγγύης & Αγώνα Καρδίτσας (Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 44)

ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ

ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

Πανελλαδική συγκέντρωση / διαδήλωση για την εργοδοτική δολοφονία 5 εργατριών στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας "Βιολάντα¨στα Τρίκαλα

Σάββατο 25/4, 13:00, πλατεία Ρήγα Φεραίου, Τρίκαλα

Το βράδυ της Κυριακής 25/1 προς Δευτέρα 26/1, ξέσπασε εκτεταμένη πυρκαγιά στο εργοστάσιο Βιολάντα, λίγο έξω από την πόλη των Τρικάλων. Συγκεκριμένα, στις 4 τα ξημερώματα, σημειώθηκε τεράστια έκρηξη στο χώρο της βιομηχανίας. Το ωστικό κύμα είχε ως αποτέλεσμα να εκσφενδονιστούν άνθρωποι από το εργοστάσιο, ενώ οι κρότοι ακούστηκαν μέχρι και την ίδια την πόλη των Τρικάλων. Η οροφή του κτιρίου έπεσε ολοσχερώς, ολόκληρα τείχη καταστράφηκαν και προφανώς όλος ο περιβάλλοντας χώρος τυλίχθηκε στις φλόγες. Αφού καταστάλλαξε η πυρκαγιά, ήρθε στο φως ο τραγικός απολογισμός του συμβάντος: 5 νεκρές εργαζόμενες και 8 τραυματίες. Συνολικά στην συγκεκριμένη βάρδια συμμετείχαν 13 εργαζόμενοι/ες.

Τα δελτία ειδήσεων και τα καθεστωτικά μέσα δεν άργησαν να μιλήσουν για το όσκαρ ατυχίας των εργαζομένων, την "κακιά στιγμή" και το τραγικό ατύχημα. Η αλήθεια βέβαια είναι μία και είναι ωμή: Άλλες 5 εργάτριες νεκρές στην διάρκεια του μεροκάματου για τα κέρδη του αφεντικού τους. Αυτουργός της δολοφονίας τους είναι το καπιταλιστικό σύστημα που οπλίζει τους κάθε λογής ολιγάρχες, βιομηχάνους, μεγάλα και μικρά αφεντικά ώστε καθημερινά να μετατρέπουν σε αρένα και πεδίο μάχης το μεροκάματο της εργατικής τάξης. Η αναχώρηση για την δουλειά και την εξασφάλιση των απαραίτητων αποτελεί πλέον αίνιγμα για όλες και όλους μας. Μέσα στο 2025 τα νούμερα των νεκρών εργαζόμενων, εν ώρα εργασίας, σοκάρουν: 201 άνθρωποι της εργατικής τάξης έχουν χάσει την ζωή τους.

Η κολόνια αυτή κρατάει χρόνια και οι ρίζες του προβλήματος βρίσκονται στην γέννηση του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνικής πραγματικότητας. Το σύστημα που έχει εγγενές στοιχείο του την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Σε αυτό το πλαίσιο προφανώς οι κανόνες ασφαλείας, τα ωράρια, οι παροχές προς το εργατικό δυναμικό αποτελούν νούμερα και υπολογισμούς που βρίσκονται βαθιά χωμένα και σκονισμένα στα συρτάρια των δολοφόνων που φοράνε κοστούμι και βρίσκονται πίσω από τα γραφεία ιδιοκτησίας των εργοστασίων,των μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων.

Φυσικά, τα προαναφερθέντα καθάρματα σε αυτή την, τόσο μακριά σε διάρκεια, μάχη τους με την εργατική τάξη δεν είναι μόνα τους. Δεξί τους χέρι είναι διαχρονικά το ελληνικό κράτος που αποτελεί τον σημαντικότερο αρωγό τους στην προσπάθεια να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους πατώντας επάνω ενίοτε σε πτώματα και ενίοτε σε σωματικά και ψυχολογικά εξοντωμένους και εξοντωμένες εργάτες/τριες. Τα αντεργατικά νομοσχέδια, ιδίως τα τελευταία χρόνια, κάνουν παρέλαση μπροστά μας νομιμοποιώντας κάθε λογής αυθαιρεσία από την μια, και λύνοντας τα χέρια τους από την άλλη, με την ποινικοποίηση κάθε μορφής αγώνα και συνδικαλισμού των εργαζομένων. Μέσα σε λίγους μήνες ιστορικές νίκες και κεκτημένα της εργατικής τάξης, όπως η απεργία και το 8ώρο έγιναν μια κακή ανάμνηση για τα αφεντικά μέσω νομοσχεδίων που το κράτος πέρασε, πλασάροντας τα μάλιστα, ως φιλικά προς τον κόσμο του μεροκάματου.

Οι 5 νεκρές εργαζόμενες στην Βιολάντα,για εμάς, δεν είναι ένα απλό νούμερο, μια κοινή είδηση της καθημερινότητας, μια παράπλευρη απώλεια που "μπορεί και να συμβεί" στα πλαίσια της κανονικότητας του καπιταλιστικού συστήματος. Οι 5 εργαζόμενες, που μάλιστα είχαν ζητήσει οι ίδιες να εργάζονται νύχτα ώστε τις πρωινές ώρες να καλούνται να ανταποκριθούν στους υπόλοιπους ρόλους που τους επιβάλλει η πατριαρχική και καπιταλιστική πραγματικότητα, είναι για εμάς η ουσία των κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων, η αρχή και το τέλος της ταξικής πάλης που διεξάγει η εργατική τάξη ανά τους αιώνες. Κατά την άποψη μας, οι ήρωες δεν προέρχονται από τους διακρατικούς πολέμους,τα εθνικά αφηγήματα και την ανέλιξη στα σκαλοπάτια της καπιταλιστικής πυραμίδας. Είναι όλοι εκείνοι και εκείνες που καθημερινά δίνουν την μάχη κόντρα σε κάθε λογής αντιξοότητα και στο σάπιο σύστημα κράτους και κεφαλαίου που τους ξεζουμίζει κάθε στιγμή. Το προλεταριάτο οφείλει να αναγνωρίσει τους εχθρούς του και να τους αντιταχθεί με κάθε τρόπο. Είναι φανερό πλέον ότι ο ταξικός εχθρός μας δείχνει, ακόμα πιο έντονα, τα δόντια του. Οφείλουμε να σταθούμε εκεί και να δώσουμε την μάχη μας με πορείες,απεργίες και διεκδικήσεις ενάντια σε όλους εκείνους που καταληστεύουν καθημερινά την ζωή μας.

ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΟΡΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 5 ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΤΗΣ ΜΠΙΣΚΟΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΒΙΟΛΑΝΤΑ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης.

Το Σάββατο 25/04/'26 πανελλαδική συγκέντρωση-πορεία για τις 5 δολοφονημένες εργάτριες στο εργασιακό κάτεργο της "Βιολάντα" στην Πλατεία Ρήγα Φεραίου στα Τρίκαλα στις 13:00.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ

Ξημερώματα της Δευτέρας 26/01/26 ,πέντε συνάνθρωποί μας, πέντε εργάτριες ανασύρθηκαν νεκρές έπειτα από έκρηξη και πυρκαγιά που εξαπλώθηκε στο εργασιακό κάτεργο της "Βιολάντα" στα Τρίκαλα. Υπήρξαν και τραυματίες.

Η ζωή μας μπροστά στα κέρδη κράτους και αφεντικών δεν έχει καμία αξία. Τα αφεντικά της "Βιολάντα" δολοφόνησαν πέντε εργάτριες αφού για μήνες υπήρχε διαρροή προπανίου που οδήγησε σε έκρηξη. Η ολομέτωπη επίθεση του καπιταλισμού στην καρδιά του κοινωνικού ιστού είναι επίθεση στην εργατική τάξη. Ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται ,δεν καλλωπίζεται, δε διαχωρίζεται σε καλό και κακό, καταστρέφεται. Ο αγώνας ενάντια στην μισθωτή σκλαβιά είναι αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Γεννηθήκαμε για να ζήσουμε και όχι για να πεθάνουμε δουλεύοντας. Παίρνουμε τις ζωές στα χεριά μας και μέσα από συνεχή αντίσταση και αγώνα με όλα τα μέσα ,να επιτεθούμε σε κράτος και αφεντικά και σε ό,τι μας ρημάζει τη ζωή, βάζοντας τα θεμέλια για μια κοινωνία αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

5 ΝΕΚΡΕΣ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ ΣΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΕΠΙΘΕΣΗ

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Καρδίτσας

πηγή : email που λάβαμε στις 23 Απριλίου 10h