kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Cult σινεμά: Δύσκολος στόχος

Αυτή την Τετάρτη 10 Ιούνη, η συλλογικότητα της «Κόκκινης» θα προβάλει στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών Θεσσαλονίκης μια cult ταινία, που κανείς και καμιά δεν θα έπρεπε να χάσει και για κανένα λόγο!

Πρόκειται για μια ταινία δράσης, άγριων φονικών και απόλυτης σπλατεριάς, που μπροστά της πολλές ταινίες του "ποιοτικού" σινεμά δεν αντέχουν να συγκριθούν ολόκληρες ούτε με ένα από τα καρέ της!

Αναφερόμαστε στον "Δύσκολο στόχο" (Hard Target, 1993) του Τζον Γου.

Ο πρωταγωνιστής είναι ο Ζαν Κλωντ Βαν Νταμ

και όλοι σχεδόν οι ηθοποιοί παίζουν σαν σε προχειρογυρισμένο ελληνικό σήριαλ ιδιωτικού καναλιού,

με εξαίρεση τον "κακό" Λανς Χένρικσεν ο οποίος δίνει ρέστα...

Ναι, ο Βαν Νταμ σ΄ αυτή την ταινία πρέπει να εξοντώνει καμιά εκατοστή κακούς

και να γλιτώνει μόλις με λίγες γρατσουνιές,

αλλά αυτή η ταινία είναι πολύ - πολύ περισσότερα

από μια σύγχρονη ταινία σπαγγέτι- σπλάτερ.

Είναι από εκείνες τις ταινίες που γίνονται θρύλος και φάρος ζωής,

ταινία που τη βλέπεις σε δύσκολες ώρες

για να ξαναβρείς τα κέντρα και τις αξίες σου

και να επανακαθορίσεις την πορεία σου στον κόσμο.

Ο σκηνοθέτης, Τζον Γου,

που είχε ήδη στο παρελθόν του επικές ταινίες δράσης γυρισμένες στο Χονγκ Κονγκ,

αποδεικνύεται εδώ, στην πρώτη του ταινία στις ΗΠΑ,

ιδιοφυής περφεξιονίστας, ποιητής των εικόνων και αυθεντία στη χορογραφία της βίας.

Με ένα χαμηλό προϋπολογισμό - άσκηση για να αποδείξει την αξία του

και με μια ομάδα ηθοποιών που δύσκολα θα βρίσκανε δουλειά έστω σαν κομπάρσοι,

καταφέρνει να συνθέσει ένα αριστούργημα που αξίζει να αντέξει στο χρόνο.

Η υπόθεση του έργου είναι μια σύγχρονη και ανατριχιαστική εκδοχή

του κυνηγιού της αλεπούς

που οργάνωνε κάποτε η αγγλική αριστοκρατία.

Δεκάδες σκυλιά - μισθοφόροι με μηχανές μεγάλου κυβισμού ορμάνε μπροστά

και πίσω τους ράθυμοι και αργόσχολοι κυνηγοί σκοτώνουν την ώρα τους

παίρνοντας στο κατόπι την αλεπού.

Μόνο που στην ταινία μας η "αλεπού" είναι άνθρωπος που τρέχει για να σώσει τη ζωή του.

Βρισκόμαστε στη σύγχρονη Νέα Ορλεάνη,

πόλη της χαράς και του κεφιού για τους τουρίστες, γεμάτη άστεγους κι απόκληρους της βιοπάλης

και μια εταιρεία προσφέρει σε βαριεστημένους δισεκατομμυριούχους

μια ξεχωριστή απόλαυση έναντι του ευτελούς ποσού των 500.000 δολαρίων τη βραδιά:

Η εταιρία οργανώνει "κυνήγια της αλεπούς" με θύματα άστεγους

βετεράνους του αμερικανικού στρατού που διαθέτουν εμπειρία μάχης

για περισσότερο σασπένς.

Μια εκπληκτική σύλληψη, όπου θύτες και θύματα προέρχονται από όλες τις φυλές, τις καταγωγές και τις θρησκείες

και το μήνυμα της ταινίας είναι ξεκάθαρο: Δεν έχει σημασία το χρώμα σου και η καταγωγή σου,

αλλά το αν ανήκεις στους πάνω ή στους κάτω

και, πάνω από όλα, το αν σκοπεύεις να αντισταθείς και να παλέψεις!

Και ο Βαν Νταμ, που - κάτω από τη σκηνοθετική ματιά -

εμφανίζεται ως η εκδίκηση των βάλτων και η Νέμεσις των ταπεινών

λέει σ' αυτή την ταινία σε μια συγκλονιστική στιγμή μονομαχίας την απίστευτη ατάκα

"Κάποτε και οι φτωχοί κουράζονται να βρίσκονται πάντα νικημένοι".

Η τελική αναμέτρηση της ταινίας, μια μάχη ενός έναντι είκοσι

μέσα σε ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο

είναι σεκάνς απίστευτης ομορφιάς και έντασης

που θα διδάσκεται πιστεύω για αιώνες

στις κινηματογραφικές ακαδημίες του μέλλοντος.

Αν χάσετε αυτή την ταινία, δική σας ευθύνη!

πηγή : email που λάβαμε στις 5 Ιουνίου 19h